1605 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel introduceert een thermodynamisch consistente metriplectische dynamisch systeem op het één-jet-bundel dat de Hamiltoniaan behoudt terwijl de entropie monotoon toeneemt, en toont de bruikbaarheid daarvan door de Duffing-vergelijking af te leiden als een subsysteem dat vatbaar is voor asymptotische stabiliteitsanalyse.
Dit artikel introduceert de moduli-ruimte van metrische Möbius-graaf om het onderzoek naar Riemann- en Klein-oppervlakken te verenigen, waarbij verfijnde recursies voor het tellen van roosterpunten en expliciete Euler-kenmerken worden afgeleid die een langdurige vraag van Goulden, Harer en Jackson beantwoorden.
Dit artikel stelt een raamwerk op voor symmetrie-acties op verborgen kwantum-Markov-modellen (HQMM's) in één-dimensionale kwantum-spin-systemen, waarbij wordt aangetoond dat dergelijke modellen op natuurlijke wijze symmetrie-geschermde topologische (SPT) fasen classificeren via groep-cohomologie 2-cocycli en met succes de SPT-eigenschappen van de AKLT-keten reproduceren door middel van een stochastische, Markoviaanse beschrijving van virtuele dynamica.
Dit artikel maakt gebruik van kwantumveldtheoretische methoden om de gezamenlijke verdelingen van willekeurige aantallen eigenvectoren voor reële en complexe symmetrische toevalstensors te berekenen, waarbij hun representaties als toevalsmatrices en asymptotiek voor grote dimensies worden afgeleid om een universeel gedrag over tensorgeometrieën heen aan te tonen dat eerdere bevindingen over gemiddelde verdelingen uitbreidt.
Deze paper introduceert tweeparameterklassen van exact oplosbare kwantumsystemen die worden gekenmerkt door tridiagonale Hamilton-operatoren en golffuncties die zijn ontwikkeld in orthogonale polynomen, en toont aan dat specifieke parameterdrempels gebonden toestanden of resonanties kunnen induceren, zelfs in systemen met uitsluitend continue spectra, ondanks het onvermogen om hun potentiaalfuncties analytisch af te leiden.
Dit artikel construeert families van periodieke planaire roosters, specifiek Apollonische roosters, die willekeurig hoge kritieke temperaturen voor het ferromagnetische Ising-model bereiken door aan te tonen dat logaritmisch schaalt met het maximale coördinatiegetal en door deze familie te conjetureren als optimaal voor dergelijke systemen.
Dit artikel onderzoekt de relatie tussen het gegeneraliseerde i-bosonmodel en ingeboksde BUC-vlakke partities door algebraïsche representaties en vertexoperatoren te analyseren om een genererende functie af te leiden die wordt uitgedrukt als producten van Schur Q-functies en om de dubbele schaal-limiet daarvan te verkennen.
Dit artikel ontwikkelt een algemene abstracte theorie voor continue data-assimilatie van semilineaire parabolische vergelijkingen onder multiplicatieve waarnemingsruis binnen een Gelfand-drietalraamwerk, waarbij de convergentie in het kwadraat en bijna zeker van de assimilatiefout wordt bewezen en de toepasbaarheid ervan op diverse PDE-modellen, waaronder de Navier-Stokes- en Allen-Cahn-vergelijkingen, wordt aangetoond.
Dit artikel toont aan dat Hamiltonianen met reëelwaardige eigenfuncties, die worden geconstrueerd via Laplacianen op metrische grafen die topologiewijzigingen ondergaan, een niet-triviale geometrische Berry-fase kunnen vertonen, waardoor er een verband wordt gelegd tussen dergelijke fasen en topologische overgangen.
Dit artikel presenteert een nieuwe afleiding van de overdempde limiet voor kinetische Langevin-dynamica met positie-afhankelijke coëfficiënten met behulp van -hypocoerciviteit, wat de oorsprong van door ruis geïnduceerde drift verduidelijkt, uitbreidt tot grofkorrelige en variabele-massa modellen die relevant zijn voor computationele chemie, en een fout in gerelateerde literatuur corrigeert.