2345 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel introduceert een super-Grassmanniaanse integraalrepresentatie voor -puntfuncties in SCFT die conformale en superconforme invariantie manifest implementeert, waardoor alle componentcorrelatoren uit één kunnen worden afgeleid en contactdiagrammen in (A)dS kunnen worden geconstrueerd uit uitwisselingsbijdragen.
Dit artikel introduceert een super-Grassmanniaanse formalisme voor -punt correlatoren in tot $4$ SCFT theorieën, dat super-conforme invariantie en -symmetrie volledig manifest maakt en succesvol wordt getoetst door AdS correlatoren te relateren aan vlakke ruimte SYM verstrooiingsamplitudes.
Dit artikel onderzoekt de vacuümgeïnduceerde stroomdichtheid voor een geladen scalair veld in een -dimensionale kosmische disspiratie met een magnetische flux, waarbij wordt aangetoond dat de helische structuur van de ruimtetijd naast een azimutale ook een niet-verdwijnende axiale stroomcomponent induceert die periodiek is in de magnetische flux.
Dit artikel levert rigoureuze foutgrenzen voor de Trotterisatie van veeldeeltjessystemen met Coulomb-interacties, waarbij wordt aangetoond dat het algoritme onder algemene voorwaarden een convergentie van bereikt en onder specifieke fysische omstandigheden, zoals bij waterstofachtige systemen met hoge impulsmomenten, kan worden verbeterd tot hogere ordes.
Dit artikel biedt een korte overzicht van basisintegraaltransformaties en stelt een aanpassing daarvan voor voor uitgebreide domeinen, met als doel deze te gebruiken in beveiligingsprotocollen voor quantumcomputers.
Dit artikel onderzoekt de ODE/IM-correspondentie voor de -affine Lie-algebra door periodieke integralen van de WKB-ontwikkeling te vergelijken met de eigenwaarden van bewegingsintegralen in een -conforme veldtheorie, waarbij overeenkomst tot de zesde orde wordt aangetoond.
Dit artikel onderzoekt de vervorming van de klassieke Szegő-curve vanuit elektrostatische, hydrodynamische en willekeurige matrix-perspectieven, waarbij wordt aangetoond dat de bijbehorende Schwarz-functies kunnen worden uitgedrukt met de Lambert W-functie en dat de S-eigenschap van Stahl, Gonchar en Rachmanov correspondeert met Schwarz-reflectiesymmetrie.
Deze paper presenteert een open-source bibliotheek met een numeriek schema op basis van de Wigner-formulering in een 4D-fasruimte voor het simuleren van de 2D-kwantumdynamica van tweeniveau-deeltjesgas, wat breed toepasbaar is in gebieden zoals nanomaterialen, spintronica en topologische supergeleiders.
Dit artikel introduceert een gekoppeld systeem voor oppervlakte-gradientstromen dat gelijktijdige evolutie van een oppervlak en een scalaire grootheid mogelijk maakt door een geschikte Truesdell-tijdsafgeleide en oppervlakte-onafhankelijke gauge te kiezen, waardoor energie-dissipatie en behoud van de scalaire grootheid worden gegarandeerd.
Dit artikel onderzoekt associatieve half-dichtheden op symplectische groepoïden om de associativiteit van ster-producten te garanderen, waarbij het bestaan en de classificatie worden bewezen en de theorie wordt toegepast op de semiclassical-factoren in Kontsevichs kwantisatieformule, wat in het geval van lineaire Poisson-structuren leidt tot een canonieke afleiding van de Duflo-isomorfisme en Kashiwara-Vergne-uitbreidingen.