1605 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel past stochastische calculus en Girsanov-transformaties toe op het Fermi-Hubbard-model om een factorisatie-onafhankelijke representatie van thermodynamische correlatiefuncties af te leiden, wat analytisch het antiferromagnetische karakter van spin-spin-correlaties bij halfvulling bewijst en de benadering van grondtoestandsenergieën via gewone differentiaalvergelijkingen mogelijk maakt.
Dit artikel leidt analytisch de volledige statistische eigenschappen af van de maximaal verspreide deelverzameling van willekeurige punten in met behulp van middenveldtheorie en de replica-methode, en onthult dat voor grote populaties en rotatiesymmetrische verdelingen de optimale deelverzameling bestaat uit alle punten die buiten een zelfconsistent bepaalde -dimensionale bol liggen.
Dit artikel analyseert planaire -lichamen Hamilton-systemen met -invariante interacties om aan te tonen dat, hoewel superintegrabiliteit periodiciteit garandeert door frequentie-commensurabiliteit, ware botsingsvrije choreografieën een strengere sectorwijze fase-matchingvoorwaarde vereisen die dergelijke oplossingen beperkt tot enkele irreducibele sectoren of exacte degeneraties, zoals expliciet geïllustreerd in de gevallen .
Het artikel stelt het bestaan vast van een effectief lichtkegel voor verstrengelingspropagatie in bipartiete systemen met gelokaliseerde koppelingen, waarmee een fundamentele ondergrens wordt gedefinieerd voor de tijd die nodig is om verstrengeling over afstand te vervoeren of te behouden in een ideaal kwantumnetwerk.
Dit artikel vestigt een kwantumgroep-theoretisch raamwerk voor langafstandsdeformaties van homogene Yang-Baxter-integrabele spinketens door aan te tonen dat deze deformaties voortkomen uit een twist van de onderliggende algebra, wat resulteert in een niet-associatieve structuur met een Drinfeld-associator die interactietermen codeert terwijl perturbatieve integrabiliteit behouden blijft via een grote associatieve substructuur.
Dit artikel vestigt een uitgebreide Hamilton-Jacobi-theorie voor niet-conservatieve klassieke veldtheorieën binnen het -contactkader door evolutie -contact -vectorvelden in te voeren, zowel -onafhankelijke als -afhankelijke benaderingen te ontwikkelen en het formalisme te valideren via diverse toepassingen die variëren van dissipatieve golfvergelijkingen tot relativistische thermodynamica.
Dit artikel stelt vast dat hypergeometrische functies van nilpotente operatoren een "functionele ineenstorting" ondergaan tot eindige polynomen, en introduceert een "nilpotente dieptecriterium" dat kwantificeert hoe de contactorde van een functie in een uitzonderlijk punt de Jordan-diepte van de bijbehorende niet-Hermitiaanse Hamiltoniaan verlaagt.
Deze review schetst de geometrische structuren van pre-symplectische en pre-contactvariëteiten en ontwikkelt overeenkomstige dwingingsalgoritmen om goed gedefinieerde Hamiltoniaanse dynamica te waarborgen voor zowel conservatieve als dissipatieve singuliere systemen, geïllustreerd aan de hand van specifieke voorbeelden.
Dit artikel bespreekt de Batalin–Vilkovisky-kwantificering van -theorie op -Minkowski-ruimte door standaard- en gevlochten benaderingen te vergelijken, en toont aan dat terwijl standaardkwantificering twee niet-equivalente klassen van boomdiagrammen oplevert met verschillende niet-commutatieve bijdragen, gevlochten kwantificering een enkele klasse van diagrammen voortbrengt waarbij niet-commutativiteit uitsluitend manifesteert als een algehele fasefactor die afhankelijk is van externe impulsen.
Dit artikel introduceert discrete Bessel- en Mathieu-functies door de discrete dihedrale groep toe te passen op de Helmholtz-vergelijking in pool- en elliptische coördinaten, en toont aan dat deze functies fungeren als uiterst nauwkeurige eindige sombenaderingen van hun continue tegenhangers, terwijl essentiële relaties tussen speciale functies behouden blijven.