2656 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
De auteurs tonen aan dat het zelfcorrigerende geheugen in de 3D Wegner-geometrie stabiel blijft tegen willekeurige kleine perturbaties door middel van een nieuwe "gauge averaging"-methode, die onthult dat de fase fluctuatiestabilisatie vertoont met een robuustheid die met de temperatuur toeneemt tot een kritiek punt.
Dit artikel construeert de sine-Gordon-maat en het gerenormaliseerde effectieve potentiaal in eindig volume tot de zevende drempel door een zwak stochastisch controleprobleem, een geassocieerde zwakke FBSDE en een multipool Mayer-expansie te hanteren binnen een volledig inductief kader dat het gehele subkritische regime beslaat.
Dit artikel stelt vast dat de topologische en dynamische voorwaarden voor het herformuleren van canonieke Hamiltoniaanse systemen naar port-Hamiltoniaanse systemen een exponentieel toenemende resolutie van verborgen structurele details mogelijk maken, die slechts beperkt wordt door de degeneraties van de oorspronkelijke Hamiltoniaan.
Dit artikel onderzoekt golfverstrooiing door een ondergedompelde poreuze cirkelvormige plaat door een hypersinguliere Fredholm-integraalvergelijking te formuleren en numeriek op te lossen, waarbij wordt onthuld dat een verhoogde porositeit de toegevoegde massa en hydrodynamische krachten vermindert terwijl de dempingscoëfficiënt wordt vergroot.
Dit artikel generaliseert de constructie van Lax-paren en integrabiliteit naar hogere dimensies door gebruik te maken van gecategoriseerde Lie 2-bialgebra's en 2-gegradeerde Yang-Baxter-vergelijkingen om een nul 2-krommingsconditie vast te stellen voor een 3d veldentheorie die wordt beheerst door een hogere afgeleide affine Kac-Moody 2-algebra.
Dit artikel overbrugt stochastische Moran-processen en deterministische reactie-diffusiemodellen door partiële differentiaalvergelijkingen voor continue media af te leiden, waarbij wordt onthuld hoe verschillende fitnesscomponenten (vruchtbaarheid versus levensvatbaarheid) en update-regels (geboorte-dood versus dood-geboorte) de snelheid van selectieve golven fundamenteel veranderen en een continue analogie van isotherme grafen vaststelt door middel van lokale stroombehoud.
Dit artikel stelt vast dat Scrooge-ensembles, die maximaal entropische verdelingen van zuivere toestanden onder fysieke beperkingen vertegenwoordigen, universeel verschijnen in kwantumveeldeeltjelsystemen door chaotische dynamica en metingen, waarbij hun generatie hulpbronnen vereist die efficiënt schalen met de gewenste benaderingsnauwkeurigheid.
Dit artikel introduceert de Cavitation Acoustic Perturbation Equations (CAPE), een verenigd computationeel kader dat de fysica van cavitatie direct in akoestische modellering inbedt om hydroakoestische bronnen en voortplanting in meerfasige caviterende stromingen nauwkeurig te voorspellen, te lokaliseren en te analyseren.
Dit artikel toont aan dat hoewel doorgankelijke wormgaten in Unimodulaire Zwaartekracht en Algemene Relativiteitstheorie identieke geometrische en geodetische structuren delen, zij dynamisch van elkaar worden onderscheiden door hun bronsectoren, waarbij Unimodulaire Zwaartekracht ofwel beperkte toestandsvergelijkingen ofwel een effectieve inhomogene vacuümbijdrage vereist om dezelfde geometrie te handhaven.
Dit artikel leidt structureel eenvoudigere, lager-orde gekoppelde verschilvergelijkingen af voor de recursiecoëfficiënten van orthogonale polynomen geassocieerd met oscillerende Jacobi-type gewichtsfuncties, wat hun berekening en de vermoeden van hun symbolische vormen mogelijk maakt.