130 papers
Dit artikel onderzoekt de constructie van verstrooiing voor golfvergelijkingen met singuliere potentialen en data in de hele ruimte binnen een raamwerk van zwakke -ruimten, waarbij het globale goedgestelde karakter, verstrooiingsresultaten en polynomiale stabiliteit worden bewezen met behulp van Yamazaki-schattingen en dispersieve methoden.
Dit artikel bestudeert een randwaardeprobleem voor een klasse van semilineaire gedegenereerde elliptische vergelijkingen in drie dimensies door nieuwe inbeddingstheorema's voor gewogen Sobolev-ruimten op te stellen, die worden verkregen via een nieuw Pólya-Szegö-type ongelijkheid gebaseerd op een isoperimetrisch probleem voor het corresponderende gewogen oppervlak.
Dit artikel bewijst een ongelijkheid van Jensen voor partiële sporen in semifinite von Neumann-algebra's en in het algemeenere kader van niet-traciale von Neumann-algebra's, geïnspireerd door recente resultaten op eindig-dimensionale Hilbertruimten.
Dit artikel presenteert de constructie van een niet-triviale, gerenormaliseerde Hamiltoniaan voor spin-bosonmodellen met superkritische vormfactoren, waaronder het model voor spontane emissie van Weisskopf-Wigner, door middel van een niet-unitaire dressings-transformatie binnen het constructieve kwantumveldentheorie-formalisme.
Dit artikel biedt een volledig antwoord op de vraag wanneer twee verschillende golfjesystemen in twee dimensies dezelfde schalen van co-orbitruimten genereren, door de classificatie van deze ruimten voor continue golftransformaties geassocieerd met matrixgroepen te voltooien.
Dit artikel bewijst dat de Fourier-diffractierelatie in raster-scan diffractietomografie met gefocuste bundels generiek leidt tot een uniek herstel van de verstrooiingspotentiaal in dimensies hoger dan twee, terwijl in twee dimensies slechts een specifiek deel van de Fourier-ruimte eenduidig reconstrueerbaar is.
Dit artikel breidt de theorie van diffractietomografie uit door gefocuste bundels te modelleren als Herglotz-golven, waardoor een nieuwe Fourier-diffractierelatie wordt afgeleid die kwantitatieve reconstructie mogelijk maakt voor scannende meetopstellingen zoals die in medische echografie worden gebruikt.
Dit artikel introduceert de klasse van zwak Demi-Dunford-Pettis-afbeeldingen op Banachruimten, onderzoekt hun relatie met verwante operatorklassen en analyseert hun gedrag in de context van Banachtralies.
Dit artikel weerlegt de hypothese dat de eigenschap dat alle derivaties van een Banach-algebra naar een dicht ideaal inwendig zijn, impliceert dat alle derivaties naar de algebra zelf inwendig zijn, door een tegenvoorbeeld te construeren met compacte operatoren en eindig-rang operatoren.
In dit artikel wordt een nieuw criterium voor de begrensdheid van de maximale operator op variabele Leber-ruimtes afgeleid, dat wordt geformuleerd in termen van een variabele exponent-analoog van de bekende gewogen -voorwaarde.
Dit artikel, het tweede in een reeks over niet-lineaire Lebesgue-ruimten, formaliseert de puntsgewijze beschrijving van hun meetkundige eigenschappen door eerst een niet-lineair equivalent van de Fubini-Lebesgue-stelling te bewijzen, wat leidt tot een identificatie van krommen die de definitie van snelheid en kromming mogelijk maakt ondanks het ontbreken van differentieerbare structuur.
Dit artikel breidt de theorie van toevallige matrices uit door uniforme concentratie-ongelijkheden te bewijzen voor matrices met -subexponentiële staarten, wat robuuste resultaten oplevert voor dimensiereductie en inferentie buiten het subgaussische regime.
Dit artikel levert resultaten voor convexe lichaamsdominatie voor de gegeneraliseerde vectorwaardeerde commutator van operatoren met een matrix-symbool, bewijst sterke type-estimaten en onderzoekt de hierbij natuurlijk voorkomende BMO-ruimten.
Dit artikel herbeoordeelt het klassieke concept van Dunford-Pettis-operatoren door nieuwe multilinear klassen te introduceren, hun onderlinge relaties te onderzoeken en inclusie- en coincidentievoorwaarden met bestaande en nieuwe operatoridealen vast te stellen.
Deze paper lost het openstaande geval voor op door te bewijzen dat voor elke een -injectieve Banachruimte bestaat die niet -injectief is, en verbetert bovendien de schatting voor de Banach-Mazur-afstand tussen en .
Dit artikel introduceert een nieuw niet-convex TLp-minimalisatiemodel met twee parameters voor de recovery van schaarse signalen, waarbij de auteurs exacte en stabiele herstelgaranties onder de restricted isometry property (RIP) bewijzen, een convergentieanalyse van het IRLSTLp-algoritme uitvoeren en de superioriteit van het model ten opzichte van bestaande methoden aantonen via numerieke experimenten.
Dit artikel gebruikt methoden van recente lokale spectrale analyse om noodzakelijke en voldoende voorwaarden te formuleren voor de waarheid van Kippenhanns conjectuur, die stelt dat een herhaalde factor in de karakteristieke polynoom van twee Hermitische matrices impliceert dat deze unitair equivalent zijn aan een directe som van kleinere paren.
Dit artikel introduceert een modelonafhankelijk raamwerk voor functie-extrapolatie dat, door het gebruik van ankerfuncties en projectie op een haalbaarheidsset, rigoureuze garanties biedt voor het beperken en verkleinen van extrapolatiefouten buiten het bemonsterde domein.
Dit artikel karakteriseert de Legendre-transformatie, de Laplace-transformatie en de identiteitstransformatie als de enige continue en SL(n)-contravariante valuaties met specifieke conjugatie- of dualiteitseigenschappen op convexe en log-concave functies.
Deze paper bewijst een reële versie van de Lax-Phillips-stelling, classificeert uitgaande reflectie-positieve orthogonale eenparametergroepen en levert een normale vorm voor uitgaande monotoone geodeten in de verzameling van standaardruimten, waarbij expliciete symbolen voor positieve Hankel-operatoren worden gebruikt om het verband met Borchers' stelling te verduidelijken.