24 papers
Deze systematische review en meta-analyse toont aan dat diepe hersenstimulatie van het ventrale intermedius-kern (Vim) van de thalamus, ongeacht de gebruikte heterogene targetingsmethodes, consistent leidt tot een aanzienlijke verbetering van tremorsymptomen.
Deze studie toont aan dat er in het Verenigd Koninkrijk aanzienlijke variatie bestaat in het voorschrijven van tolvaptan voor patiënten met ADPKD, waarbij veel in aanmerking komende patiënten de behandeling niet krijgen en veel niet-in aanmerking komende patiënten deze wel krijgen, wat leidt tot aanzienlijke extra kosten en verlies aan kwaliteit van leven.
Dit onderzoek presenteert een hybride machine learning-framework (XLA) dat XGBoost, LSTM en temporele aandacht combineert om de progressie van chronische nierziekte te voorspellen, waarbij longitudinale claims-data aanzienlijk betere prestaties leveren dan statische modellen, hoewel directe UACR-metingen cruciaal blijven voor risicofactoren zoals proteïnurie.
Deze studie identificeert urineel myoglobine als een specifiek niet-invasief biomarker dat, in combinatie met de uBMG/Cr-ratio, een nauwkeurige diagnose van PROCHOB door CUBN-varianten mogelijk maakt en zo onnodige nierbiopsies bij kinderen met geïsoleerde tubulaire proteïnurie voorkomt.
Deze proefstudie toont aan dat nanoschaal-morfometrie van podocyten, in tegenstelling tot conventionele elektronenmicroscopie, een gevoeliger indicator is voor ziekteprogressie en behandelingseffectiviteit bij IgA-nefropathie, hoewel verdere validatie in grotere cohorten nodig is.
Deze studie gebruikt een XGBoost-machinelearningmodel om aan te tonen dat bodemtype, water-pH, elektrische geleidbaarheid en fluorideconcentraties belangrijke omgevingsfactoren zijn die bijdragen aan de etiologie van chronische nierziekte met onbekende oorzaak (CKDu) in Sri Lanka, waarmee een kader wordt geboden voor gerichte water- en bodeminterventies.
Deze studie toont aan dat bij patiënten met een nierbiopsie een lagere urine-pH onafhankelijk geassocieerd is met een slechter nieruitkomst en een grotere vorming van medullaire kazen.
Dit onderzoek toont aan dat een nieuw geïdentificeerd ANLN-genvariant bij patiënten met niet-diabetische eiwitverliesnieren leidt tot tubulaire epitheelceldood, verstoorde cel-celverbindingen en een verstoord barrièrefunctie door een verhoogde MAPK-activiteit en instabiele actindynamiek.
Deze studie in Japan toont aan dat kaliumbinders bij patiënten met chronische nier- of hartfalen een hoge therapietrouw en een beperkte negatieve impact op de levenskwaliteit hebben, waardoor ze een waardevolle ondersteuning bieden voor het behoud van RAAS-remmende therapieën.
Deze studie toont aan dat chronische nierinsufficiëntie het risico op dementie door gabapentin aanzienlijk verhoogt als gevolg van een renale farmacokinetisch mechanisme, wat de noodzaak onderstreept om nierfunctie te integreren in de voorschrijfkeuze van gabapentinoïden.
Een gerandomiseerd onderzoek toont aan dat een educatieve interventie met een boekje en video de voltooiing van de evaluatie of het ontvangen van een levende donor-niertransplantatie niet verbeterde, maar dat ervaren discriminatie in de gezondheidszorg de effectiviteit van deze educatieve maatregelen voor de evaluatie voltooiing aanzienlijk beperkte.
Deze studie toont aan dat medullair castvorming onafhankelijk voorspellend is voor nieraandoeningen en de prognostische nauwkeurigheid verbetert boven de traditionele corticale pathologie bij patiënten met chronische nierziekte.
Deze cross-sectionele enquêtestudie toont aan dat de beschikbaarheid van het bloedingbestendige Kidney-CAP-apparaat de voorkeur van patiënten en zorgverleners voor niertransplantatie, home-hemodialyse en de aanleg van arterioveneuze fistels beïnvloedt.
Deze kwalitatieve studie onder transplantatiebelanghebbenden in New Mexico concludeert dat een succesvol hulpmiddel voor het voorspellen van risico's bij donornieren niet alleen individuele overlevingsprojecties moet bieden, maar deze ook moet koppelen aan begrijpelijke taal, contextuele informatie en een workflow-vriendelijke interface om de acceptatie van complexere nieren te bevorderen en het verwerpen van organen te verminderen.
Deze studie identificeert gedeelde moleculaire beschadigingsprogramma's in acute en chronische nierziekte die een mechanistische patiëntstratificatie mogelijk maken en een niet-invasieve link leggen naar langetermijnuitkomsten.
Deze studie onder 350 Ethiopische kinderen toont aan dat er een slechte overeenkomst bestaat tussen de met cystatine C en creatinine geschatte glomerulaire filtratiesnelheid, waarbij creatinine-gebaseerde formules de nierfunctie aanzienlijk kunnen overschatten.
Deze cross-sectionele studie bij patiënten met heupfractuur, waarvan 68% chronische nieraandoening had, toont aan dat bloedbiomarkers zoals BAP, TRAP5b en sclerostine sterk geassocieerd zijn met botturnoverparameters, terwijl PTH geen significante associatie vertoonde, wat suggereert dat deze markers nuttige aanvullende informatie bieden voor het beoordelen van botmetabolisme en het sturen van therapie.
In deze studie werden met een grootschalige genomische associatiestudie naar creatinineklaring, een spiermassa-onafhankelijke maatstaf voor nierfunctie, twee nieuwe genetische loci geïdentificeerd die bij beide geslachten een rol spelen, evenals twee geslachts-specifieke loci die uitsluitend bij vrouwen relevant zijn.
Deze nested case-control studie bij jonge volwassenen in Nicaragua toont aan dat verhoogde serum-IgE-niveaus de afname van de nierenfunctie (eGFR) voorafgaan bij personen met risico op Meso-Amerikaanse nefropathie, wat suggereert dat infecties of allergische reacties eerder dan hitte-expositie de onderliggende oorzaak van deze epidemie kunnen zijn.
Dit onderzoek van het Kidney Precision Medicine Project toont aan dat nierbiopsies bij chronische nierziekte vaak de voorafgaande diagnose veranderen, een grotere diversiteit aan oorzaken onthullen en specifieke moleculaire en klinische kenmerken identificeren die nauw samenhangen met ziekteprogressie en therapeutische beslissingen.