161 papers
Deze sectie is gewijd aan de neurologie, het boeiende onderzoeksveld dat zich bezighoudt met het menselijk zenuwstelsel en de hersenen. Van de complexe communicatie tussen zenuwcellen tot de onderliggende oorzaken van aandoeningen zoals Alzheimer en epilepsie, hier ontdek je hoe wetenschappers proberen de mysterieuze werking van onze geest en motoriek te ontrafelen.
Op Gist.Science maken we deze voorlopige bevindingen direct toegankelijk. Ieder nieuw preprint op medRxiv in deze categorie wordt door ons verwerkt, zodat je niet alleen de complexe technische samenvatting kunt lezen, maar ook een duidelijke, begrijpelijke uitleg in gewone taal. Zo blijven we je up-to-date houden over de nieuwste inzichten zonder dat je een medische graad nodig hebt.
Hieronder vind je de recentste artikelen uit deze categorie, direct geselecteerd en samengevat van medRxiv.
In een studie naar volwassenen met ernstige obesitas waren verhoogde HbA1c-waarden significant geassocieerd met versnelde hersenveroudering, terwijl andere cardiometabole risicofactoren zoals BMI, hypertensie en hyperlipidemie geen dergelijke associatie vertoonden.
Deze studie identificeert een vroegtijdig polyaminegebrek als een belangrijke drijfveer van ATP13A2-geassocieerde parkinsonisme en demonstreert dat orale spermidinesuppletie motorische defecten en neuronverlies herstelt door gliale inflammatie en mitochondriale disfunctie te onderdrukken in muis-, vlieg- en humane cellulaire modellen.
Deze studie toont aan dat hoewel de standaard Framingham Risk Score hippocampale atrofie en cognitieve achteruitgang voorspelt grotendeels vanwege leeftijdsgebonden variantie, een op leeftijd aangepaste maatstaf voor cardiovasculair risico (CVRmimic) faalt om deze associaties aan te tonen, wat suggereert dat op leeftijd aangepaste metrieken noodzakelijk zijn om ware cardiovasculaire effecten te isoleren van veroudering bij de ziekte van Alzheimer.
In een diverse cohort van patiënten met de ziekte van Parkinson werd vastgesteld dat cognitieve beperking zeer prevalent was (50,2%) en significant geassocieerd was met een Zuid-Aziatische etniciteit, roken, grotere motorische ernst en overdag slaperigheid.
In een dicht verbonden beroetenetwerk vermindert het uitvoeren van een pre-transfer CTA het aantal futiele interhospitaaloverplaatsingen voor endovasculaire trombectomie aanzienlijk door preventabele overtriagegevallen te identificeren, hoewel deze strategie de verwerkingstijden in het primaire centrum verlengt en de hoge prevalentie van "grijze zone"-gevallen, gedreven door complexe vasculaire pathologieën, niet volledig aanpakt.
Deze studie introduceert SPEAK-NORM, een nieuw normatief spraakmodelleringskader dat een conditionele variational autoencoder gebruikt, uitsluitend getraind op gezonde individuen, om vroege ALS te detecteren met 98% nauwkeurigheid door afwijkingen van normale motorische spraakpatronen te kwantificeren, en zo de schaalbaarheid- en datalimieten van traditionele toezicht op ziekteclassificatiesystemen overwint.
Deze studie toont aan dat Netwerken van de Morfologie van de Groeistof, afgeleid van routinematige structurele MRI met behulp van MIND-analyse, dienen als een praktisch en harmonisatievrij biomarker voor het voorspellen van cognitief en klinisch herstel na zes maanden bij patiënten met een traumatisch hersenletsel, waarbij de sterkste associaties worden gevonden in de dorsale aandacht- en limbische netwerken.
Deze studie van PPMI-gegevens geeft aan dat patiënten met de ziekte van Parkinson met dubbele GBA1- en LRRK2-mutaties een positiviteitspercentage voor de zaadversterkingsassay voor alfa-synucleïne en klinische fenotypen vertonen die meer overeenkomen met die van GBA1-dragers dan met die van LRRK2-dragers, wat in strijd is met eerdere rapporten over een milder, LRRK2-achtig fenotype.
Deze studie toont aan dat, hoewel de loopvariabiliteit bij patiënten met REM-slaapgedragsstoornis (RBD) op de baseline lijkt op die van gezonde controles, verhoogde loopkosten tijdens een dubbel-taak specifiek voorspellen welke RBD-patiënten binnen drie jaar zullen converteren naar de ziekte van Parkinson of dementie.
Deze longitudinale MRI-studie toont aan dat een enkele episode van status epilepticus meetbare, progressieve structurele hersenschade veroorzaakt—met name hippocampale atrofie en korticale verdunning—die de normale veroudering of de onderliggende epilepsie overstijgt, waarbij de ernst van de letsels het sterkst wordt bepaald door de aanvalsduur en onafhankelijk wordt versterkt door convulsieve semiologie en bewustzijnsstoornis.