541 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende wereld van Nucl-Ex, waar natuurkundigen de bouwstenen van het universum bestuderen. Het gaat hier om experimenten die atoomkernen ontrafelen, hun binnenste krachten meten en kijken hoe materie zich gedraagt op het allerkleinste niveau. Wat vaak klinkt als abstracte theorie, wordt in dit veld tastbaar gemaakt door slimme metingen en innovatieve detectoren.
Elk nieuw voorlopig artikel in deze categorie komt direct van arXiv en wordt door Gist.Science zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elke publicatie zowel een begrijpelijke samenvatting voor een breed publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo maken we de nieuwste inzichten in kernfysica toegankelijk voor iedereen, ongeacht hun achtergrond.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit dit onderzoeksgebied, direct na verschijning opgesomd en direct toegankelijk gemaakt voor u.
Dit onderzoek toont aan dat multipartikel-azimutale correlaties in isobare botsingen bij hoge energie een gevoelige en viscositeitsonafhankelijke methode bieden om kernstructurele eigenschappen, zoals kerndeformatie en neutronenhuiddikte, te ontrafelen, vooral in de meest centrale botsingsgebeurtenissen.
Dit paper beschrijft een gespecialiseerd simulatiekader, gebaseerd op PENTrack en aangevuld met configuratie- en analysehulpmiddelen, dat is ontwikkeld om het gedrag van ultrakoude neutronen in het volledig magnetische val-experiment τSPECT nauwkeurig te modelleren en zo bij te dragen aan het oplossen van het neutronlevensduurprobleem.
Dit artikel stelt voor dat ultracentrale Ne+Ne-botsingen bij het LHC, via de analyse van stromingscorrelaties zoals NSC(3,2) en de Pearson-coëfficiënt, een nieuwe methode bieden om de -clusterconfiguratie van de Ne-kern te onderscheiden en inzicht te krijgen in veeldeeltjes-kwantumcorrelaties.
Dit artikel biedt een overzicht van theoretische benaderingen en experimentele zoektochten naar abnormale nucleaire systemen, variërend van dichte toestanden met condensaten tot verdunnere structuren, en bespreekt mogelijke verklaringen voor waargenomen astronomische anomalieën die niet door conventionele fysica kunnen worden verklaard.
Deze studie toont aan dat de residuen van zes kernmassamodellen geen enkel overheersend patroon vertonen, maar grotendeels ongecorreleerd zijn, wat suggereert dat toekomstige verbeteringen modelspecifiek moeten worden aangepakt in plaats van met een universele aanpak.
Voor de vierde fase van het BeEST-experiment zijn nieuwe STJ-sensorarrays ontworpen die door het toepassen van afzonderlijke gronddraden per pixel en een stabielere UV-laser de eerdere kalibratie-artefacten hebben geëlimineerd, terwijl ze een hoge energie-oplossing van 1-2 eV behouden voor het zoeken naar fysica buiten het Standaardmodel.
Dit artikel stelt een opmerkelijke correlatie voor tussen de elementen van de eerste rij van de leptonenmengingsmatrix die, zelfs bij niet-unitair gedrag in het kanonieke seesaw-mechanisme, consistent is met de huidige JUNO- en Daya Bay-metingen binnen een betrouwbaarheidsniveau van ongeveer .
Deze paper presenteert een niet-lokale orbitaalvrije dichtheidsfunctionaaltheorie die voor het eerst nucleaire schaleffecten succesvol incorporeert door een niet-lokale kinetische-energiedichtheidsfunctionaal te construeren, waarmee de misvatting wordt weerlegd dat orbitaalvrije benaderingen dergelijke effecten inherent niet kunnen beschrijven.
Deze paper introduceert een uitgebreide versie van het MadGraph5_aMC@NLO-framework die geautomatiseerde berekeningen van S-golf quarkonium- en leptoniumproductie mogelijk maakt binnen NRQCD en NRQED, waarmee robuuste fenomenologische studies in zowel het Standaardmodel als Beyond-the-Standard-Model-scenario's kunnen worden uitgevoerd.
In dit artikel worden momenten van de isoscale monopoolrespons van N = Z gesloten-schilkernen berekend met behulp van chiraal nucleon-nucleon plus drie-nucleon interacties binnen het RPA-, IMSRG- en CC-raamwerk, waarbij een goede overeenkomst tussen de methoden wordt gevonden en de incompressibiliteit van symmetrische kernmaterie wordt geschat via een leptodermische expansie.