548 papers
Deze collectie duikt in de fascinerende wereld van Nucl-Ex, waar natuurkundigen de bouwstenen van het universum bestuderen. Het gaat hier om experimenten die atoomkernen ontrafelen, hun binnenste krachten meten en kijken hoe materie zich gedraagt op het allerkleinste niveau. Wat vaak klinkt als abstracte theorie, wordt in dit veld tastbaar gemaakt door slimme metingen en innovatieve detectoren.
Elk nieuw voorlopig artikel in deze categorie komt direct van arXiv en wordt door Gist.Science zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elke publicatie zowel een begrijpelijke samenvatting voor een breed publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo maken we de nieuwste inzichten in kernfysica toegankelijk voor iedereen, ongeacht hun achtergrond.
Hieronder vindt u de meest recente papers uit dit onderzoeksgebied, direct na verschijning opgesomd en direct toegankelijk gemaakt voor u.
Dit artikel gebruikt effectieve veldtheorie om kleurent coherentie in jets die door een dicht nucleair medium reizen te analyseren, waarbij wordt aangetoond dat zowel het LPM-effect als kleurent coherentie worden beheerst door één dimensieloze parameter en dus even belangrijk zijn voor de fenomenologie van zware-ionenbotsingen.
Dit artikel stelt een nieuw experiment voor om donkere fotonen te detecteren via inverse Compton-verstrooiing bij elektronversnellers, waarbij gebruik wordt gemaakt van laserfotonen en een 3 GeV elektronenbundel om een tot nu toe onontgonnen gebied van parameter-ruimte te verkennen.
Een vast-moelprogramma bij de Electron-Ion Collider (EIC) zou de wetenschappelijke reikwijdte van de faciliteit aanzienlijk verbreden door essentiële metingen te leveren voor het bestuderen van koude kernmaterie, het QCD-fasediagram en nucleaire reacties die relevant zijn voor ruimtestraling, waardoor belangrijke kennislacunes worden opgevuld die nodig zijn voor de interpretatie van zware-ionenbotsingen en de verbetering van kosmische stralingsmodellen.
Dit artikel bespreekt de invloed van relativistische effecten op femtoscopische correlaties en de vorming van deuteronen, en toont aan dat het in rekening brengen van relativistische lengtecontractie van de bron in het zwaartepunt van de deeltjes de discrepantie tussen theoretische coalescentiecoëfficiënten en experimentele data kan verklaren.
Dit artikel presenteert de eerste meting van de productie van -mesonen via het di-elektron verval in 30 GeV proton-kernreacties op koolstof- en koperdoelen bij J-PARC, waarbij de totale productiewaarschijnlijkheden en de massa-nummer afhankelijkheid werden bepaald en goed overeenkwamen met bestaande metingen.
Dit onderzoek toont aan dat de strikte behoudswet voor impulsmoment in transportmodellen voor zware-ionenbotsingen de pionproductie aanzienlijk verhoogt en de verhouding van geladen pionen verlaagt, wat essentieel is voor de nauwkeurige bepaling van de nucleaire symmetrie-energie bij hoge dichtheden.
Dit artikel onderzoekt de invloed van de hypothetische X17-deeltjes op de Lamb-verschuivingen en hyperfijne structuren in muonische atomen tot Z ≤ 15, en identificeert specifieke isotopen zoals muonisch deuterium en silicium-29 als veelbelovende kandidaten voor het testen van vector- en pseudoscalaire koppelingsmodellen.
Dit artikel bespreekt recente ontwikkelingen en toepassingen van relativistische chiraal kernkrachten, waarbij de noodzaak van covariante theorieën wordt onderbouwd, de constructie van een hoogprecisiekracht tot NNLO wordt gepresenteerd, en de voortgang in verstrooiingsstudies en hun toepassing op kernmateriaal, eindige kernen en hyperkernen wordt samengevat.
Deze studie toont aan dat orthogonaal-gestreepte HPGe-detectoren, gecombineerd met een CNN-gebaseerde analyse van topologische kenmerken, effectief kunnen worden gebruikt om achtergrondruis te onderdrukken bij de zoektocht naar neutrino-loze dubbel-bètaverval, en biedt kwantitatieve richtlijnen voor het optimaliseren van de detectorgeometrie.
Dit artikel onderzoekt de relatie tussen effectieve vrijheidsgraden en de spooranomalie in het hadron-resonantiegasmodel, waarbij twee varianten van een c-theorema-achtige voorwaarde worden geanalyseerd om de limiettemperatuur te bepalen, met als resultaat dat de tweede voorwaarde (convexiteit) een limiettemperatuur oplevert die consistent is met lattice QCD-berekeningen en het voorspelde kritieke punt.