931 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Deze lezingen pleiten ervoor dat kwantumverstrengeling een verenigende basis vormt voor statistische fysica en hoge-energie-interacties, waarbij het idee wordt verdedigd dat systemen op lange tijdschalen of bij hoge energieën een maximale verstrengelingslimiet bereiken die het ontstaan van thermische en probabilistische beschrijvingen verklaart zonder beroep te doen op ergodiciteit of klassieke willekeur.
Dit artikel analyseert het effect van het gebruik van Fermi-Dirac-statistiek in plaats van de Boltzmann-benadering in numerieke simulaties van boost-invariante perfecte spinhydrodynamica voor deeltjes met spin 1/2, en toont aan dat de verschillen in evolutie ten opzichte van de Boltzmann-benadering ongeveer een orde van grootte kleiner zijn dan correcties door spinfeedback, terwijl ook de numerieke instabiliteit bij zeer grote spinpolarisatie wordt besproken.
De auteur betwist de recente MAMI-bepaling van de bindingsenergie van en stelt dat de waargenomen scherpe lijn beter kan worden geïnterpreteerd als het verval van de grondtoestand van .
Deze studie beperkt de trend van de -schelpkloof richting Sn door middel van precieze massa-metingen van de cadmium-isotopen Cd, die een toename van de kloof in de buurt van Sn suggereren.
Deze studie concludeert dat hoewel neutronenverval naar donkere baryonen in de dichte materie van neutronensterren de bulkviscositeit slechts beperkt verlaagt, een snellere vervalkans de viscositeit bij mergers sterk zou kunnen verhogen en zo oscillaties in het samensmeltingsmilieu zou dempen.
Dit artikel breidt het eerder ontwikkelde algemeen covariante formalisme uit tot diffusie van behouden ladingen en bespreekt het ogenschijnlijke verschil tussen de chemische potentiaalterm en de diffusieterm.
Dit artikel introduceert Systematic Analytic Regularization (SAR), een nieuwe regularisatieschema dat de theorie op het niveau van de actie regulariseert door de macht van de kinetische operator analytisch te continueren, waardoor - en Yukawa-theorieën op NLO-niveau formeel eindig en zelfconsistent worden.
Het sPHENIX-experiment bij RHIC heeft met een ongekend grote dataset van 100 miljard +-botsingen uit 2024 en 2025 de eerste meting mogelijk gemaakt van de verhouding tussen open-charm baryonen en mesonen, wat nieuwe inzichten biedt in het hadronisatiemechanisme.
Dit artikel presenteert een theoretisch microscopisch model voor geladen stroom diep-inelastische verstrooiing van en op een -kern bij DUNE-energieën, waarbij kernmedium-effecten en NNLO-QCD-correcties worden meegenomen om differentieele doorsneden te berekenen die relevant zijn voor vloeibare-argon-neutrino-experimenten.
Dit artikel onderzoekt onopgeloste problemen in de nucleaire structuur en bètaverval door middel van microscopische modellen, waaronder zelfconsistent HF+RPA en SSRPA, om het verband tussen spin-isospin-excitaties, tensorcorrelaties en de kwenching van magnetische dipool- en Gamow-Teller-overgangen te verklaren.