1086 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel bevestigt dat de bestaande data uit semi-inelastische diep-inelastische verstrooiing en het Drell-Yan-proces consistent zijn met de QCD-voorspelling van een tekenomkering voor de Boer-Mulders-functies van valentiequarks in protonen, en bespreekt toekomstige kansen om dit effect ook voor pionen te testen bij de Electron-Ion Collider.
Dit artikel presenteert een nauwkeurig numeriek benchmark voor het twee-boson gebonden-staatprobleem dat de equivalentie aantoont tussen de standaard partiële-golfbenadering en een vectorvariabeleformulering, terwijl het bovendien exacte analytische uitdrukkingen afleidt om discretisatiefouten te kwantificeren als basis voor complexere veel-deeltjesberekeningen.
Deze studie combineert beperkingen uit zware-ionenbotsingen, kosmologie en astrofysica om de parameter-ruimte van donkere fotonen en donkere materie te beperken en specifieke scenario's te identificeren waarin alle observaties gelijktijdig worden voldaan.
Met behulp van het Gamow-schillenmodel, dat voortbouwt op recente experimentele bevindingen, toont dit onderzoek aan dat de grondtoestand van het exotische Al-kern een -toestand is met een verwaarloosbare Thomas-Ehrman-verschuiving, terwijl de eerste aangeslagen -toestand een opvallende halo-achtige structuur vertoont als gevolg van een groter -golfcomponent.
Dit artikel presenteert een microscopische Skyrme-potentiaalbenadering die zowel de elastische verstrooiing als de astrophysicale S-factor van de He()Be-reactie succesvol beschrijft, resulterend in een aanbevolen waarde van keV b die goed overeenkomt met experimentele data.
Dit overzichtspaper bespreekt de unieke mogelijkheden van de voorgestelde Super Tau-Charm-fabrieken voor precisietests van het Standaardmodel en het zoeken naar nieuwe fysica, met name door middel van nauwkeurige metingen van charm-deeltjes, CP-schending, tau-leptonen en niet-perturbatieve QCD-verschijnselen binnen een energiebereik van 2 tot 7 GeV.
Dit artikel beschrijft een tijdsafhankelijke golfpakketbenadering voor het berekenen van reacties en verstrooiingskruisdoorsneden op kwantumcomputers, die uitsluitend unitaire tijdsontwikkeling vereist en zich uitstekend leent voor uitbreiding naar systemen met veel deeltjes zodra fouttolerante hardware beschikbaar is.
Dit onderzoek toont aan dat hoewel dissipatieve getijdeneffecten in neutronensterren te klein zijn om waar te nemen, de conservatieve dynamische getijdenrespons een krachtige tool biedt om via zwaartekrachtsgolven hogere-orde coëfficiënten van de symmetrie-energie te bestuderen.
De auteurs hebben een fysica-gedreven machine-learning-emulator ontwikkeld die kwantificeert hoe specifieke componenten van chiraal nucleaire krachten, rekening houdend met parametercorrelaties, de elektromagnetische momenten van atoomkernen beïnvloeden, waardoor een complementair inzicht wordt verkregen in vergelijking met bulk-observabelen.
Dit artikel onderzoekt de QCD-fasediagramstructuur met het NJL-model door medium-schermingseffecten te incorporeren, wat leidt tot verschuivingen in de positie van het kritische eindpunt en wijzigingen in het karakter van de chiraal overgang, met implicaties voor zware-ionenexperimenten en compacte sterren.