1104 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Dit artikel presenteert een Bayesiaanse inferentiemethode die transverse impulsbehoud (TMC) achtergronden succesvol scheidt van echte collectieve stroming in p+p en p+Pb botsingen bij de LHC, waardoor wordt aangetoond dat standaardmetingen in p+p botsingen de werkelijke stroming onderschatten door TMC-effecten.
Dit paper introduceert lepton-dubbelkernreacties (LDCE) als een veelbelovende nieuwe aanpak om leptongetalviolatie te onderzoeken, waarbij isotensor-spectroscopie, zware-ionenreacties en Majorana-dubbelkernreacties worden bestudeerd om processen zoals dubbel bètaverval te begrijpen.
Deze studie gebruikt het configuration-constrained cranked shell model om de rotatie-eigenschappen en vormevolutie van de neutronenrijke broom-isotopen Br systematisch te analyseren, waarbij uitstekende overeenkomst met experimentele data wordt gevonden en verschijnselen zoals -zachtheid, vormcoëxistentie en een overgang van prolaat naar oblaat worden onthuld.
Dit paper stelt dat lepton-dubbel-lading-uitwisselingsreacties op atoomkernen met multi-GeV bundels een haalbare en krachtige methode vormen om leptongetal-schending te onderzoeken via het links-rechts-symmetrische model, met aanzienlijke voorspelde doorsneden die onafhankelijk zijn van de beperkingen van verval- of vangstexperimenten.
Dit baanbrekende onderzoek toont aan dat Fayans-energiedichtheidsfunctionalen nauwkeurige voorspellingen doen voor octupooldeformaties en andere grondtoestandseigenschappen in de actinidenregio, met resultaten die sterk overeenkomen met eerdere Skyrme-gebaseerde studies en experimentele data.
Deze paper introduceert een theoretisch raamwerk dat vacuüm-achtige emissies en door het medium geïnduceerde straling combineert om jet-quenching en de afhankelijkheid daarvan van substructuur en kegelgrootte in PbPb-collisions succesvol te beschrijven.
Dit artikel presenteert eerste-principe rooster-simulaties van QCD met drie degenererende dynamische quarks die aantonen dat bij een specifieke keuze van imaginaire isospin-chemische potentie een exacte centersymmetrie bestaat die leidt tot een eerste-orde deconfinement-fasovergang.
Deze studie onderzoekt s-golf kaoncondensatie in neutronensterren binnen een geüpdate chiraal model met dynamische mesonmassa's, en concludeert dat condensatie optreedt bij dichtheden tussen 2 en 8 keer de nucleaire verzadigingsdichtheid, wat leidt tot een variabele verzachting van de toestandsvergelijking die compatibel blijft met waarnemingen van zware neutronensterren en unieke thermische evolutiepatronen vertoont.
Dit artikel past het Random Forest-algoritme toe om het verval van superzware kernen te modelleren, waarbij het de dominante vervalmodi en halveringstijden nauwkeurig voorspelt en een langlevend eiland voor spontane splijting ten zuidwesten van Fl onthult.
De studie toont aan dat het gebruik van nieuwe reactiesnelheden voor de O(, n)Ne en Ne(, n)Mg reacties de productie van isotopen tijdens het zwakke s-proces in metalenarme massieve sterren met tientallen keren kan verhogen, waarbij de invloed van de O-reactie met toenemende stermassa significant groter wordt.