1122 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Deze studie introduceert een fenomenologisch model voor superzware kernen dat, door middel van Bayesiaanse inferentie en MCMC-sampling, een significante onderdrukkende invloed van isospinasymmetrie op de -deeltjespreformatiekans onthult en zo nauwkeurige voorspellingen van -vervalhalveringstijden mogelijk maakt.
Dit werk biedt een strikte wiskundige behandeling van het Cornell-potentieel om het confinement-fenomeen in de kwantumchromodynamica te analyseren via de Birman-Schwinger-operator.
Dit artikel presenteert een universele dipoolverstrooiingsamplitude bij kleine , afgeleid via een physics-informed neural network dat zonder voorafgaande parametrisatie zowel DIS-gegevens als exclusieve -fotoproductie beschrijft en zo de langdurige spanning tussen totale en charm-kanalen in conventionele kleine--fits wegneemt.
Dit onderzoek bestudeert de structuur van zware mesonen met dynamische gluonen binnen het Basis Light-Front Quantization-kader, waarbij zowel quark-antiquark- als quark-antiquark-gluon-Fock-sectoren worden meegenomen om golfvecties te verkrijgen die gebruikt worden voor het berekenen van elektromagnetische vormfactoren, vervalconstanten en de eerste voorspellingen van gluon-partonverdelingsfuncties.
Dit overzicht bespreekt de evolutie van het begrip van s-process nucleosynthese in lage-massa AGB-sterren, waarbij de nadruk ligt op de verschuiving van de Ne22-neutronenbron naar de 13C(α,n)16O-reactie als primaire bron voor de synthese van kernen tussen Sr en Pb, aangedreven door observationele beperkingen en het optreden van deze reactie bij lage temperaturen tussen thermische pulsen.
Dit artikel toont aan dat E0-overgangsstrengths, en met name specifieke verhoudingen daarvan, een krachtig hulpmiddel vormen om de parameterruimte van het interactieve bosonmodel te beperken, wat wordt geïllustreerd door de toepassing op even-even Xe-isotopen.
Dit artikel toont aan hoe licht-front golfvectoren van baryonen, zoals de proton, uit gelijke-tijd correlatoren in rooster-QCD kunnen worden geëxtraheerd door middel van een factorisatiebewijs en het afleiden van de bijbehorende evolutievergelijkingen.
Dit onderzoek gebruikt tijdafhankelijke Hartree-Fock-theorie om de dynamica van het quasifissieproces in de -reactie te analyseren en onthult hoe schelleffecten, projectieloriëntatie en botsingsenergie gezamenlijk de vorming van superzware elementen beïnvloeden, wat essentieel is voor het optimaliseren van fusiekansen.
Dit artikel berekent radiatieve correcties voor de nucleon-koppelingsconstanten en , waarbij het een bijgewerkt verband tussen lattice-QCD en fysieke waarden biedt dat leidt tot een verwachte waarde voor van 1,265(26) of 1,240(9) afhankelijk van de gebruikte inputs.
Dit artikel onderzoekt de productie van lichte hadronen in Au+Au-botsingen bij RHIC-energieën met het uitgebreide geïntegreerde hydrokinetische model, waarbij wordt vastgesteld dat zowel een crossover als een eerste-orde faseovergang een vergelijkbare beschrijving van de spectra bieden, hoewel de grootste verschillen bij de laagste energie van 7,7 GeV optreden in de opbrengst van protonen en kaonen.