960 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
In dit artikel wordt berekend dat het hypothetische mesonische atoom kaonium () zich als een scherpe resonantie rond 992 MeV manifesteert in foton-foton botsingen, wat leidt tot een aanzienlijke toename van de kruisdoorsnede voor de reactie en een betere overeenkomst met experimentele data.
Deze studie vergelijkt verschillende koppeling-klusterformuleringen voor open-schilkernen en toont aan dat zowel methoden op basis van symmetriebrekende referentietoestanden als die op het vergelijking-van-beweging-principe een consistente beschrijving bieden van de bulk-eigenschappen van calcium- en nikkel-isotopen.
Dit werk integreert de projectie van het deeltjesaantal bij eindige temperatuur in zelfconsistente Skyrme-dichtheidsfunctionaalberekeningen om de invloed op de partitionfunctie, de fissiebarrières en de kernniveaüdichtheid te analyseren, waarbij wordt geconstateerd dat het even-oneven staggerings-effect afneemt naarmate het systeem de kritieke temperatuur nadert.
Dit artikel toont aan dat realistische toestandsvergelijkingen een breed spectrum van piekfrequenties voor gravitatiegolven na neutronenster-samensmeltingen voorspellen (ongeveer 2,5 tot 4 kHz), wat de noodzaak onderstreept van breedbandige detectoren met hoge frequentiegevoeligheid, zoals het voorgestelde KAGRA-ontwerp.
In dit artikel wordt de -factor van de C(,)O-reactie bij lage energieën bestudeerd met behulp van een effectieve veldentheorie, waarbij de theorie is afgestemd op experimentele data van de LUNA- en JUNA-samenwerkingen om de onzekerheid in de extrapolatie naar de Gamow-peak in AGB-sterren te kwantificeren en vast te stellen dat deze voornamelijk voortkomt uit de parameterfit van de -toestand van O nabij de drempel voor het uit elkaar vallen.
Dit artikel presenteert berekeningen van de globale Λ-polarisatie in Au+Au-botsingen bij hoge baryondichtheid met het 3-vloeistofmodel, waarbij de resultaten voor 3 GeV goed overeenkomen met STAR-data en een breed maximum bij 3–3,9 GeV wordt voorspeld voor toekomstige STAR-FXT-metingen.
Dit artikel voorspelt met een driedimensionaal vloeistofmodel dat de directed flow van protonen in zware-ionenbotsingen bij hoge baryondichtheid een niet-monotoon verloop vertoont met een omkering bij 7,2 GeV, wat wijst op de opkomst van een overgang naar kwark-gluonplasma.
In dit onderzoek worden thermodynamische grootheden van een sterk interagerend tweedimensionaal Fermi-gas met behulp van kwantum-Monte-Carlo-methode berekend, waardoor een pseudogap-regime wordt geïdentificeerd waarin paringscorrelaties boven de kritieke temperatuur voor superfluïditeit blijven bestaan.
In dit artikel wordt disperon QED gepresenteerd, een methode die gebruikmaakt van dispersierelaties, geautomatiseerde hulpmiddelen en effectieve veldtheorie om gegevensinvoer in Monte Carlo-codes voor lusprocessen te behandelen, met name toegepast op de hadronische vacuümpolarisatie in de twee-lus-bijdrage voor het proces .
In dit artikel verdedigen de auteurs hun oorspronkelijke conclusies over QCD-factorisatie met multihadronfragmentatiefuncties tegen de kritiek uit de commentaar op hun werk.