1126 papers
Deze sectie op Gist.Science biedt toegang tot de meest recente voorpublicaties op het gebied van nucleaire theorie. Dit vakgebied onderzoekt hoe atoomkernen zijn opgebouwd en hoe ze met elkaar interageren, van de fundamentele krachten die subatomaire deeltjes bij elkaar houden tot de processen die sterren laten schijnen. Het is een brug tussen deeltjesfysica en de kosmologie, waarbij wiskundige modellen worden gebruikt om het gedrag van materie op het kleinste schaalniveau te begrijpen.
Elke nieuwe voorpublicatie in deze categorie die op arXiv verschijnt, wordt direct verwerkt door ons team. Wij zorgen ervoor dat elke paper niet alleen beschikbaar is in zijn technische vorm, maar ook wordt vergezeld van een heldere samenvatting in gewone taal. Zo maken we de complexe inzichten van theoretisch onderzoek toegankelijk voor zowel specialisten als geïnteresseerde lezers zonder specifieke achtergrondkennis.
Hieronder vindt u de nieuwste toevoegingen aan deze verzameling, inclusief zowel de originele preprints als onze samenvattingen om de inhoud direct te doorgronden.
Deze paper toont aan dat de tweedimensionale Fourier-transformatie van gegeneraliseerde partonverdelingen bij eindige skewness een universele snelheidsafhankelijke spin-decompositie van de nucleon onthult, wat leidt tot nieuwe Ji-identiteiten en nauwkeurige voorspellingen voor experimenten zoals die van Jefferson Lab en de Electron Ion Collider.
De auteurs presenteren een analytisch, snaar-gebaseerd model voor de axiale en helicity-flip GPD's van de nucleon dat, na NLO-evolutie, zowel de beschikbare rooster-QCD-momenten reproduceert als voorspellingen doet voor toekomstige experimenten bij Jefferson Lab en de EIC.
Dit artikel toont aan dat de breedte en piekpositie van de isovectorische reuzendipoolresonantie in Pb, berekend met een stochastische aanpak in het uitgebreide quantummoleculair-dynamica-model, sterk gevoelig zijn voor de symmetrie-energie en in-mediumreductie van nucleon-nucleon-kruissecties, waardoor deze observabelen waardevolle tools zijn voor het bestuderen van de nucleaire toestandsvergelijking.
Dit artikel toont aan dat het inbrengen van energiebehoud in de Double Logarithmic Approximation leidt tot een aangepast model dat de gemeten multiplicitheidsverdelingen van quark- en gluonjets in proton-protonbotsingen bij 13 TeV nauwkeurig beschrijft en consistent is met PYTHIA-simulaties.
Dit onderzoek toont aan dat er een empirisch verband bestaat tussen de bindingsenergie en de frequentie van niet-radiaal oscillerende compacte sterren voor hadronische materie, maar dat dit quasi-universele verband afwijkt bij hybride toestanden van materie met scherpe faseovergangen.
Dit artikel presenteert een nieuwe set astrophysicaal reactiesnelheden voor ladingdeeltjes-geïnduceerde reacties op protonrijke kernen, berekend met een bijgewerkte SMARAGD-statistische modelcode, die een betere beschrijving van experimentele gegevens biedt dan eerder gebruikte snelheden.
Dit onderzoek toont aan dat de onderdrukking van de E1-gammaverval van de pygmy dipoolresonantie in Pb naar de -toestand wijst op een voornamelijk isoscalar karakter, met een minder complexe configuratie dan bij de isovector giant dipole resonance.
Dit artikel presenteert een theoretische studie van azimuthale decorrelatie en transversale impulsonevenwichtigheid in dijet-productie bij de LHC, waarbij gebruik wordt gemaakt van het terugstootvrije WTA-scheme en soft-collineaire effectieve theorie om grote logaritmen te resumeren en de robuustheid van deze observables tegen niet-perturbatieve effecten te valideren.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van KDAR-neutrino's bij coherent elastisch neutrino-kernverstrooiing de kinematische grenzen van strikte coherentie kan overstijgen, waardoor een robuuste en complementaire methode ontstaat voor het meten van neutronenhuiden in zware kernen met een nauwkeurigheid die vergelijkbaar is met die van parity-violating elektronenverstrooiing.
Dit artikel beschrijft een rooster-simulatie die aantoont dat zwakke versnelling de thermische overgang van opsluiting naar deconfinement in gluodynamica omzet in een ruimtelijke crossover, waarbij beide fasen kunnen coëxisteren en de overgangsrand de Tolman-Ehrenfest-wet volgt, wat implicaties heeft voor de omgeving van zwarte gaten.