64 papers
Oncologie omvat het onderzoek naar kanker, een complexe ziekte die cellen onbeheerd laat groeien. Deze wetenschappelijke veld bestrijkt alles van de moleculaire oorzaken tot nieuwe behandelingen en preventiestrategieën, met als doel patiënten langer en beter te laten leven. Het is een snel veranderend gebied waar elke dag nieuwe inzichten kunnen leiden tot doorbraken in de strijd tegen deze aandoening.
Op Gist.Science maken we deze complexe kennis toegankelijk voor iedereen. Wij verwerken elke nieuwe preprint uit de oncologie-categorie van medRxiv, een belangrijke bron voor medisch onderzoek. Voor elk artikel bieden we zowel een begrijpelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische uitleg, zodat zowel leken als experts direct de kern kunnen begrijpen zonder vertraging.
Hieronder vindt u de meest recente publicaties in dit dynamische vakgebied, direct samengevat en klaar om te lezen.
Deze studie toont aan dat een hoge dichtheid van CD103+CD8+ T-cellen in het stroma bij rectumcarcinoom een robuuste, onafhankelijke prognostische biomarker is voor een verbeterde overleving na neoadjuvante chemoradiotherapie, wat wijst op een reeds bestaande immuniteit in plaats van door de behandeling geïnduceerde veranderingen.
Deze studie toont aan dat electieve, knopsparende upfront boost-strategieën bij radiotherapie voor hoofd-halskanker de DNA-schade aan perifere bloedlymfocyten en door straling veroorzaakte lymfopenie aanzienlijk verminderen terwijl ze gunstige immuunsignaturen bevorderen, waardoor het gebruik ervan ter versterking van de synergie tussen radiotherapie en immunotherapie wordt ondersteund.
Deze longitudinale studie onder 45 patiënten met orale kanker toont aan dat infecties van de chirurgische wond geassocieerd zijn met een jongere leeftijd, een gevorderd tumorstadium en aanhoudende postoperatieve dysbiose gedomineerd door *Prevotella* en *Porphyromonas*, terwijl een vroege postoperatieve abundantie van *Aggregatibacter* fungeert als een significante voorspellende biomarker voor het risico op infectie.
Deze studie identificeert een 13-geen signatuur, afgeleid van geïntegreerde single-cell en bulk transcriptomische analyses van melanoom, die effectief de respons op immunotherapie voorspelt over meerdere kankertypen heen en een bijzondere klinische bruikbaarheid demonstreert bij het stratificeren van patiënten met een lage tumor mutatiebelasting.
Deze studie toont aan dat de structurele inbedding van glioblastomen in het witte-voermateriaalnetwerk van de hersenen, gekwantificeerd aan de hand van tractdichtheid en het aantal verbonden corticale gebieden, zowel lokale peritumorale als verre pathologische neuronale hyperactiviteit beheerst en tevens correleert met een verminderde functionele status van de patiënt.
Het artikel introduceert Patient2Sentence (P2S), een framework voor grote taalmodellen dat complexe oncologische elektronische gezondheidsdossiers comprimeert tot beknopte, gestandaardiseerde zinnen, waarbij een niet-onderlegde nauwkeurigheid bij het screenen op geschiktheid voor klinische trials wordt bereikt in vergelijking met analyse van volledige dossiers, terwijl de rekenkosten aanzienlijk worden verlaagd en de interpreteerbaarheid wordt verbeterd.
Deze prospectieve studie van 52 patiënten met niet-resectabele lokaal gevorderde longkanker niet-kleincellig type onthult dat cachexie voorafgaand aan de behandeling zeer prevalent is en significant geassocieerd is met specifieke inflammatoire cytokinen, nutritionele tekorten en veranderingen in de lichaamssamenstelling, waardoor hiermee nieuwe biomarkers en potentiële therapeutische doelen worden geïdentificeerd.
Deze studie biedt de eerste externe validatie van de PHS601-polygene hazard-score in twee onafhankelijke Noorse cohorten, waarbij wordt aangetoond dat deze, vergeleken met screening op zeldzame pathogene varianten, een superieur vermogen heeft om het risico op prostaatkanker te stratificeren en de leeftijd bij het begin te voorspellen.
Een microsimulatiemodel voor de Canadese bevolking voorspelt dat meercancervroegeopsporingstests tussen de 50 en 75 jaar geen substantiële overdiagnose zullen veroorzaken, maar wel een aanzienlijke toename van valse positieven kunnen opleveren die de diagnostische last op het zorgstelsel vergroten.
Deze studie toont aan dat bij kinderen met recidiverende of refractaire B-ALL die CD19 CAR-T-therapie ondergaan, mutaties in het RAS-gen en een hoog percentage beenmergblasten onafhankelijke voorspellers zijn voor een slechter overlevingsresultaat.