429 papers
Deze sectie duikt in de fascinerende wereld van atoomfysica, waar wetenschappers onderzoek doen naar de bouwstenen van de materie en hoe deze zich gedragen. Van de mysterieuze eigenschappen van elektronen tot de complexe interacties binnen atoomkernen, dit vakgebied legt de basis voor ons begrip van het heelal. Het gaat hier niet om abstracte theorieën alleen, maar om de concrete principes die technologieën zoals lasers en kwantumcomputers mogelijk maken.
Op Gist.Science halen we elke nieuwe preprint over dit onderwerp direct van arXiv en zetten we deze voor u om. Of u nu op zoek bent naar een begrijpelijke uitleg voor het grote publiek of een diepgaande technische samenvatting voor experts, wij hebben het voor u uitgewerkt. Zo maken we de meest actuele ontdekkingen toegankelijk zonder dat u de originele jargonrijke teksten hoeft te decoderen.
Hieronder vindt u de meest recente artikelen uit deze categorie, zorgvuldig geselecteerd en samengevat om u direct op de hoogte te stellen van de nieuwste ontwikkelingen in de atoomfysica.
In dit onderzoek worden twee-deeltjesgrondtoestanden van het 1D-anyon-Hubbard-model met ultrakoude atomen in een optisch rooster voorbereid, waardoor pseudo-fermionisatie en de vorming van chirale gebonden toestanden worden blootgelegd, wat een brug slaat tussen rooster- en continuümrealisaties van anyonmodellen.
In deze studie wordt onderzocht hoe laserdetuning de ononderscheidbaarheid van fotonen beïnvloedt die worden verstrooid door een halfgeleiderquantumdot, waarbij bij kleine detuningen een zuivere-toestandmodel wordt bevestigd en bij grotere detuningen een anomale twee-fotoninterferentie wordt ontdekt met een g2(0)-waarde onder 0,5.
Dit artikel demonstreert dat een zijbandversterkingspiek, die normaal gesproken door Doppler-breedte wordt onderdrukt, in warme alkali-atoomdampen kan worden gehandhaafd wanneer de Rabi-frequentie en de detuning de Doppler-breedte overtreffen, waardoor degeneratief spiegelvrij laseren mogelijk wordt voor verbeterde magnetische sensoren.
Deze studie presenteert hoogprecieze *ab initio*-berekeningen van de statische en dynamische polariseerbaarheid en het dipoolmoment van het BaOH-molecuul met behulp van relativistische gekoppelde-klastertechnieken, waarbij onzekerheden worden gekwantificeerd en resultaten voor zowel de grondtoestand als de (010) vibratiemodus worden geleverd die relevant zijn voor kwantumeperimenten.
Dit artikel beschrijft de experimentele demonstratie van geresoneerde vier- en zes-foton gestimuleerde Raman-overgangen in een enkele gevangen atoom, waarmee coherente operaties op qubits en qudits met hoge fideliteit mogelijk worden gemaakt.
Deze studie berekent de pariteitschending in H- en Li-achtige ionen van calcium en lood, waarbij wordt geconcludeerd dat neutronenhuid-effecten bij calcium verwaarloosbaar zijn voor het zoeken naar nieuwe -boson-fysica, terwijl deze bij lood juist significant zijn.
In dit artikel wordt experimenteel aangetoond dat een koud atoomensemble meer dan atomen gekoppeld aan een Fabry-Perot-resonator gelijktijdig collectieve lichtverschuivingen veroorzaakt in ongeveer 100 longitudinale resonatormodi, wat een nieuwe stap vormt in het onderzoek naar multifrequente cavity-kwantum-elektrodynamica.
De auteurs ontwikkelen een zelfconsistent model voor Rydberg-elektronen in een polaire vloeibare kern, zoals een superfluïde druppel, waarbij de radiale kracht de hoekmomentum-degeneratie niet-perturbatief opheft en een spectrum oplevert dat afhankelijk is van de druppelgrootte, wat nieuwe methoden biedt om eigenschappen van de druppel, inclusief een mogelijke kristallijne fractie, te onderzoeken.
Dit artikel presenteert de theoretische ontwikkeling en analyse van een multiresonator kwantugeheugen met atomaire ensemble's, waarbij optimale implementatievoorwaarden worden vastgesteld en de voordelen voor geïntegreerde optische schakelingen worden besproken.
Deze studie integreert de Breit-interactie in all-orders-berekeningen voor zwaar, matig geladen ionen, waarbij wordt geconstateerd dat deze correcties, hoewel ze de discrepantie met experimentele energieniveaus niet volledig oplossen, de fijnstructuurintervallen aanzienlijk verbeteren en een significante bijdrage leveren die verder gaat dan tweede-orde benaderingen.