102 papers
Deze sectie op Gist.Science verlicht de fascinerende wereld van de geschiedenis van de natuurkunde. Hier ontdek je hoe fundamentele inzichten over de beweging van planeten tot de kwantumwereld zijn ontstaan, vaak door de ogen van de wetenschappers zelf die deze doorbraken mogelijk maakten. Het gaat niet alleen om droge feiten, maar om het verhaal achter de theorieën die ons universum definiëren.
Elk nieuw voorpublicatie in dit vakgebied dat op arXiv verschijnt, wordt door ons team zorgvuldig verwerkt. We zorgen ervoor dat zowel een toegankelijke uitleg voor de geïnteresseerde leek als een diepgaande technische samenvatting voor experts direct beschikbaar is. Zo maken we de meest recente historische analyses en filosofische discussies binnen de natuurkunde begrijpelijk voor iedereen.
Hieronder vind je de meest recente preprints in deze categorie, zorgvuldig samengevat en direct toegankelijk voor jou.
In dit paper betoogt de auteur dat de bestaande term "neutrinoloze dubbel bèta-verval" nauwkeuriger en beschrijvender is dan de voorgestelde alternatieve naam "Majorana-dubbel bèta-verval", en dat de argumenten voor een naamswijziging ontoereikend zijn.
Dit artikel betoogt dat een serieuze analogie tussen zwarte gaten-paradoxen en het Wigner's Vriend-scenario pleit voor oplossingen die intrinsieke relationaliteit en retrocausaliteit veronderstellen.
Dit artikel analyseert de Engelse vertaling van Einstein's baanbrekende paper uit 1925 over Bose-Einstein-condensatie, corrigeert numerieke fouten in zijn berekeningen voor de soortelijke warmte, vergelijkt zijn formule met een publicatie uit 2004 en schetst de geschiedenis van de acceptatie van zijn theorie.
Dit artikel levert een rigoureuze afleiding van de fysische ijkgroep in Yang-Mills-theorieën op een Euclidisch Cauchy-oppervlak, waarbij wordt aangetoond dat de restrictie tot ijktransformaties die asymptotisch constant worden voortvloeit uit de structuur van de instantane toestandsruimte, en breidt dit resultaat uit tot Yang-Mills-Higgs-theorieën met onderscheid tussen de ongebroken en gebroken fasen.
Dit paper weerlegt de filosofische claim dat de Born-Oppenheimer-benadering de onzekerheidsrelaties schendt en concludeert dat kwantumchemie volledig kwantummechanisch is en dat chemie wel degelijk tot de fysica kan worden gereduceerd.
Dit artikel introduceert de assemblagetheorie, die causatie als een materieel eigenschap definieert en kwantificeert via de assemblage-index en het aantal kopieën, waardoor een meetbaar criterium voor leven wordt vastgesteld waarbij determinisme een emergent gevolg is van selectie in geassembleerde lijnen.
Hoewel het artikel van Roman Schnabel een interessante interpretatie biedt over de EPR-paradox door radioactief verval te gebruiken, wordt zijn conclusie dat de paradox is opgelost verworpen omdat hij het oorspronkelijke argument onterecht versmalt en vervangt door een eenvoudiger geval van gecorreleerde willekeurige gebeurtenissen.
Dit paper toont aan dat Amerigo Vespucci's astronomische waarnemingen van de zuidelijke hemel, die eerder als onbegrijpelijk werden beschouwd, een coherent en grotendeels betrouwbaar beeld vormen wanneer ze worden geïnterpreteerd volgens zijn eigen aanwijzingen, wat leidt tot een betere identificatie van de beschreven sterren en een verklaring voor de verwarring in de 16e-eeuwse sterrenkaarten.
De auteur betoogt dat de golfunctie-inzakking in relationele kwantummechanica voortvloeit uit de noodzakelijke discontinuïteit in onze beschrijving wanneer een systeem interacteert met een referentiekader dat niet over zichzelf kan worden beschreven, wat impliceert dat kwantummechanica geen volledig beeld van alle fysieke feiten kan bieden.
In dit paper wordt de oorsprong van het Einstein-Podolsky-Rosen-paradox geïdentificeerd en opgelost door de bron van de tegenstrijdigheid binnen de redeneringsketen aan te wijzen.