1827 papers
Dit artikel leidt het gemodificeerde Langevin-ruisformalisme direct en rigoureus af uit de canonieke kwantisatie van macroscopische elektromagnetisme in het Schrödinger-beeld door exacte analytische uitdrukkingen voor de polariton-operatoren af te leiden en te bewijzen dat deze strikt bosonisch zijn en de Hamiltoniaan diagonaliseren.
Dit artikel introduceert een nieuwe kwantumbenadering voor foutmitigatie op NISQ-hardware, gebaseerd op een polynomiale subset van de BBGKY-hierarchie, die effectief wordt gedemonstreerd door het herstel van de real-time dynamiek van het chirale magnetisch effect in het Schwinger-model.
Dit artikel onderzoekt foutdrempels voor Pauli-kanaals door numerieke ondergrenzen te berekenen met behulp van coset-gewichttellers, waarbij nieuwe geconcentreerde stabilisatiercodes met aanzienlijke niet-additiviteit worden geïdentificeerd en inzichten worden geboden voor het optimaliseren van kanaalprestaties.
Dit onderzoek toont aan dat hoewel de chaotische fase van het Bose-Hubbard-model een schijnbare sub-ballistische vertraging van de correlatietransportafstand veroorzaakt door langlevende staarten en amplitudeverval, de correlatiefronten zich voor alle interactiestrengths in werkelijkheid ballistisch voortplanten.
Dit artikel stelt dat hermiticiteit een symmetrie is die voortkomt uit de behoudswet van een inproductstroom, en toont aan dat in de aanwezigheid van zwarte gaten de obstructie van deze stroom leidt tot effectieve niet-hermitische dynamica, waarbij de tweede wet van de thermodynamica en de Einstein-vergelijkingen een gebalanceerd mechanisme vormen dat gravitatie, entropieproductie en niet-hermiticiteit verenigt.
Dit artikel presenteert een protocolgebaseerde benchmarkmethode die de prestaties van IBM's nieuwere Heron-architectuur significant beter laat uitvallen dan die van de oudere Eagle-generatie, waardoor een transparante evaluatie van praktische quantumvoordelen mogelijk wordt.
Dit artikel introduceert HyQBench, een standaard benchmark-suite en simulatieframework voor hybride CV-DV quantumcomputers dat, met behulp van tools zoals Bosonic Qiskit, diverse circuits evalueert en aantoont dat deze architectuur veelbelovend is voor een breed scala aan computationele taken.
Hoewel een gedeeltelijk bekende sleutel uit quantumcryptografie op zich weinig invloed heeft op de authenticatie, creëert de combinatie met de mogelijkheid voor een aanvaller om het bericht via het kwantumkanal te wijzigen een beveiligingszwakte die een extra veiligheidsmaatregel vereist.
Dit artikel bespreekt de ontdekking door Erwin Schrödinger van de relativistische golfvergelijking voor een geladen spin-0-deeltje in een Coulombveld en licht toe waarom hij deze niet publiceerde.
Hoewel de aanwezigheid van Hamiltoniaanse evolutie de gebruikelijke CMLSI-afname van relatieve entropie kan verstoren, bewijst dit artikel dat onbeperkte, eindig-dimensionale kwantum Markov-semigruppen toch exponentiële verval vertonen op eindige tijdschalen, waarbij bij sterke dissipatie de vervalsnelheid omgekeerd evenredig is met die van de zuiver dissipatieve component door een fenomeen dat 'zelf-beperkende ruis' wordt genoemd.
De auteurs stellen een algemeen constructieprincipe voor voor niet-Hermitische topologische operatoren in elke dimensie die, zonder het skin-effect, robuuste nul-energie randmodi vertonen zolang het spectrum reëel blijft, en demonstreren dit voor een breed scala aan topologische isolatoren en halfmetalen.
Deze studie introduceert een methode om de volledige verdeling van qubit-trouw te berekenen onder realistisch gekleurd ruis, zoals Ornstein-Uhlenbeck-ruis, wat inzicht biedt in statistische momenten die essentieel zijn voor het bepalen van toelaatbare ruisniveaus en optimale controle in toekomstige kwantumcomputersystemen.
Dit artikel introduceert een geïntegreerde hybride quantum-klassieke pipeline die fouten onderdrukt en het mogelijk maakt om op IBM-gate-model hardware tot 156 qubits complexe binaire optimalisatieproblemen op te lossen met een oplossingskwaliteit die naieve implementaties en klassieke lokale solvers overtreft.
Dit artikel toont aan dat de Simple Update-methode, die de canonieke vorm niet handhaaft, een efficiënter alternatief biedt voor het simuleren van kwantumcircuits dan de traditionele methode, omdat deze vergelijkbare nauwkeurigheid bereikt met een lagere rekencomplexiteit.
Dit artikel presenteert een efficiënte methode voor het construeren van niet-contextualiteitspolytopen en het afleiden van facetongelijkheden, wat leidt tot nieuwe ongelijkheden en toepassingen voor het certificeren van kwantumeigenschappen zoals niet-projectieve metingen, systeemdimensie en willekeur.
Dit paper presenteert een op annealing gebaseerde methode voor het oplossen van partiële differentiaalvergelijkingen door ze om te zetten in generaliseerde eigenwaardeproblemen, waarbij iteratieve berekeningen efficiënte eigenvectoren met willekeurige precisie mogelijk maken zonder het aantal variabelen te verhogen.
Dit artikel introduceert een hybride quantum-klassiek clustering-algoritme dat via drie strategische stappen de priorverdeling van het eigenspectrum van tijdsonafhankelijke Hamiltonianen voorbereidt, wat leidt tot efficiëntere en nauwkeurigere oplossingen voor eigenwaardeproblemen in systemen zoals de 1D Heisenbergketen en het LiH-molecuul.
Deze paper presenteert praktische fault-tolerante quantum-simulatiemethoden voor scalar veldtheorieën die door middel van twee optimalisaties de benodigde resources reduceren tot ongeveer 4 miljoen fysische qubits en $10^{12}$ T-gates, waardoor dergelijke simulaties binnen bereik komen van toekomstige quantumcomputers.
Dit artikel vestigt een directe relatie tussen contextualiteit en antidistinguisherbaarheid van kwantumtoestanden, waarbij het aantoont dat contextualiteit een sterkere resource is die impliceert dat een set toestanden zwak antidistinguisherbaar is.
Dit onderzoek gebruikt het Lanczos-algoritme om de Krylov-complexiteit in het vroege heelal te analyseren als een open systeem, waarbij wordt aangetoond dat dissipatieve effecten leiden tot snelle decoherentie en dat het heelal tijdens de inflatie sterk dissipatief is, terwijl het tijdens de stralings- en materie-dominantie zwak dissipatief gedrag vertoont.