1863 papers
Deze studie biedt een systematische benchmark van adaptieve variatiekwantumalgoritmen (EVQE, VAns en RA-VQE) vergeleken met QAOA voor QUBO-problemen, waarbij de invloed van hyperparameters op de oplossingskwaliteit en rekentijd wordt onderzocht om richtlijnen voor toekomstig onderzoek te bieden.
Dit artikel benadrukt de technische gelijkenis van meetproblemen op het gebied van coherentie, correlatie en onzekerheid in diverse disciplines zoals natuurkunde en speltheorie, en pleit voor een interdisciplinaire aanpak.
Dit artikel introduceert een universeel, gevoelig en onbegrensde maatstaf, aangeduid als Ξ, om de quantumkarakteristieken van alle toestanden (zuiver of gemengd) in één-dimensionale continu-variabele systemen te kwantificeren via fase-ruimte-verdelingen.
Dit artikel generaliseert het concept van compressie van kwantummetingen naar continu-variabele systemen, wat leidt tot een maatstaf voor de minimale dimensie van entanglement en aantoont dat canonieke positiemetingen en impulsmetingen volledig oncompressibel zijn.
Dit artikel onderzoekt de spontane emissie van een geëxciteerd atoom in de aanwezigheid van kwantumspiegels, gevormd door atoomarrays die in superpositie kunnen verkeren tussen reflecterende en transparante randvoorwaarden, en toont aan dat dit leidt tot exotische dynamica zoals een superpositie van Rabi-cycli en exponentiële verval.
Dit onderzoek toont aan dat het moduleren van de randgewichten bij een enkele hoekpunt in continue-tijd kwantumwandelingen de bezettingskans van dat punt effectief kan onderdrukken via destructieve interferentie, wat een veelzijdig mechanisme biedt voor het sturen van kwantumtransport op grafen.
Dit artikel introduceert een nieuwe statistische methode om contextualiteit te bewijzen als de noodzakelijke niet-klassieke bron voor zowel fase-covariante als universele optimale kwantumklooning, waarmee een open probleem wordt opgelost en de methode ook succesvol wordt toegepast op kwantumscheidingsproblemen.
Deze studie introduceert een meta-learning-methode die, gebaseerd op een dataset van meer dan 5.000 QUBO-problemen, de effectiviteit van Quantum Annealing succesvol voorspelt en aantoont dat de verdeling van bias- en koppelingscoëfficiënten cruciaal is voor het vinden van goede oplossingen, terwijl de dichtheid van deze coëfficiënten onvoldoende is.
Dit artikel introduceert een tweefotonformalisme voor het nauwkeurig modelleren van de ware en schijnbare beweging van optomechanische resonatoren, waarmee de optimale configuratie voor feedback-koeling en het bereiken van bezettingsgetallen onder de eenheid in toekomstige gravitatiegolfdetectoren zoals LIGO en Cosmic Explorer wordt onderzocht.
Deze paper presenteert een accreditatieprotocol voor kwantumberekeningen dat, in tegenstelling tot eerdere methoden, effectief blijft onder de aanname van beperkte, fysiek gemotiveerde adversariele fouten zonder in te boeten aan efficiëntie of geschiktheid voor de nabije toekomst.
Dit artikel gebruikt een geometrische mapping naar een roosterijstheorie met Monte Carlo-technieken om de foutdrempels en experimentele beperkingen voor logische qubit-fideliteiten van CSS-codes op neutrale-atoomquantumcomputers te voorspellen, rekening houdend met specifieke foutbronnen zoals radiatief verval, lekkage en atoomverlies.
Dit paper introduceert een nieuwe analoge kwantum-simulatiebenadering voor gekoppelde elektron-kern dynamiek in moleculen zonder de Born-Oppenheimer-benadering, die met een trapped-ion apparaat kan worden geïmplementeerd en exponentiële besparingen biedt ten opzichte van klassieke algoritmen.
Deze studie toont aan dat Reinforcement Learning effectief kan worden ingezet om een agent te trainen die autonoom variational quantum circuits ontwerpt, waaronder een nieuwe -connected familie die uitstekende resultaten boekt bij het oplossen van Maximum Cut-problemen.
Dit artikel stelt twee kruisplaattoestanden voor het twee-dimensionale Ising-veldtheorie voor, die via Kramers-Wannier-dualiteit met elkaar verbonden zijn, en gebruikt bosonisatie en conformale perturbatietheorie om correlatiefuncties en de universele schaalfunctie van de Klein-fles-entropie te analyseren, waarmee een algemeen raamwerk wordt geboden voor het bestuderen van verstoord 2D-conforme veldtheorieën op niet-oriënteerbare variëteiten.
Dit artikel presenteert een wiskundig rigoureuze analyse van de stabiliteit van een zelf-interagerend quasi-bosonisch anyongas, waarbij wordt aangetoond dat supersymmetrie optreedt bij hogere magnetische koppelingen en leidt tot een verzameling expliciete solitonische vortexoplossingen die een veralgemeende Liouville-vergelijking voldoen.
Dit artikel toont aan dat snellere algoritmen voor het benaderen van het Closest Vector Problem (CVP) ook leiden tot snellere algoritmen voor Max-2-Lin(2) en Max-Cut, en bewijst dat niet-adaptieve kwantumreducties van k-SAT naar CVP onmogelijk zijn, wat impliceert dat de post-kwantum beveiliging van roostergebaseerde cryptografie waarschijnlijk niet door QSETH kan worden onderbouwd.
Dit artikel introduceert dual-ruimte-invariantie als een universeel en robuust criterium voor het identificeren van multifractale kritieke toestanden in Anderson-localisatie, waarbij numerieke simulaties aantonen dat deze toestanden een unieke symmetrie vertonen in hun schaalgedrag tussen positie- en impulsruimte in tegenstelling tot uitgebreide of gelokaliseerde toestanden.
De auteurs presenteren een universeel schema binnen het Quantum Monte Carlo-raamwerk dat het probleem van algemene metingen oplost door doelobservabelen uit te drukken als een verhouding van twee partitiefuncties die via een reweight-annealing-methode en een referentiepunt worden gekoppeld, waardoor de berekening van diverse correlaties in kwantumveeldeeltjessystemen mogelijk wordt.
Dit artikel presenteert een methode die denoising diffusion-modellen gebruikt om de optimalisatie van variational quantum eigensolvers te verbeteren door hoogwaardige parameters te genereren die de barren plateau-problemen en lokale minima verminderen voor diverse Hamiltonian-modellen.
Dit artikel stelt een protocol voor om willekeurige toestandsynthese en unitaire operaties uit te voeren op een qudit die is gecodeerd in de collectieve gedekte toestanden van een Rydberg-blokkade-array van drie-niveau-atomen, waarbij de dimensie van de Hilbertruimte schaalbaar is door het aantal atomen aan te passen.