1865 papers
Dit werk generaliseert Uhlmann's stelling naar een brede klasse van gemeten -divergenties, waaronder de gemeten -Rényi-divergenties, en benadrukt hiermee een fundamenteel onderscheid met andere kwantumdivergenties die deze eigenschap over het algemeen niet bezitten.
Dit artikel presenteert een theoretisch en experimenteel bewezen methode om systematische fouten in quantumexperimenten te detecteren, waarbij blijkt dat verstrengeling en hoge zuiverheid van quantumtoestanden essentieel zijn voor het identificeren van deze fouten.
Dit artikel toont aan dat virtuele zuivering een robuust alternatief biedt voor quantumfoutcorrectie bij het verminderen van bias in quantummetrologie, vooral in scenario's waar fouten niet van het signaal te onderscheiden zijn.
Dit artikel stelt noodzakelijke en toereikende voorwaarden voor onbevooroordeelde schatting in kwantumsystemen op, waardoor onbevooroordeelde fase-schatting onder onbekende ruis en de fundamentele leerbaarheid van parameters in kwantumkanalen mogelijk wordt.
Deze studie onderzoekt de fundamentele grenzen voor het bepalen van fotonengetalstatistieken en gerelateerde grootheden uit onvolledige metingen met een array van aan/uit-detectoren, waarbij wordt aangetoond dat de onder- en bovengrenzen kunnen worden berekend via lineaire programmering om zo inzicht te geven in het benodigde aantal detectiekanaal voor een specifieke precisie.
Dit numerieke onderzoek analyseert de waarschijnlijkheidsverdeling van veranderingen in verstrengelingsentropie na een enkele meting in een eendimensionaal niet-interagerend fermionensysteem, waarbij wordt vastgesteld dat de verdeling varieert van Gaussisch naar exponentieel en asymmetrisch naargelang de meetsterkte en het protocol, met een cruciale rol voor de ruimtelijke inhomogeniteit rond de subsystemsgrens.
Dit artikel stelt een theoretisch model voor voor een tweedimensionale moiré-tijdkristal met ultrakoude atomen, waarbij periodieke verstoringen leiden tot het ontstaan van regionale superfluïde toestanden met kwantumcoherentie over temporele, ruimtelijke en spatiotemporele domeinen.
Dit artikel analyseert de niet-Markoviaanse spontane emissie van een atoom in een door atomaire spiegels gevormde, afstelbare holte en toont een overgang van enkelvoudige naar meervoudige sterke koppeling aan, waarbij de dynamiek wordt bepaald door tijdvertragingseffecten en efficiënt kan worden benaderd met een beperkt aantal modi van de spectrale dichtheid.
Dit artikel introduceert een nieuwe techniek voor het standaardiseren van multi-objectieve QUBO-problemen door de variantie van elke doelstelling exact te berekenen en te normaliseren, waardoor een betere balans wordt bereikt bij het samenvoegen van doelen met gelijke gewichten en de keuze van gewichten wordt vergemakkelijkt.
Dit artikel toont aan dat autonome quantumfoutcorrectie de Heisenberg-schaal kan herstellen in kwantummetrologie, mits de Lindblad-operatoren van het ruisproces commuteren met de signaal-Hamiltoniaan en een specifieke lineaire vergelijking een oplossing heeft, waardoor een foutkloof van wordt bereikt zonder hulpqubits.
Dit artikel onderzoekt de relatie tussen kwantum Fisher-informatie en de kromming van verstrengeling, en toont aan dat voor bepaalde tijdstippen waar deze grootheden gelijk zijn, eenvoudige productmetingen volstaan om de kwantum Cramér-Rao-ondergrens te bereiken.
Dit artikel toont aan dat in een pure SU(N) ijktheorie de verstrengeling van gluonpolarisaties, die optreedt bij verstrooiing met tegenovergestelde polarisaties onder een hoek van , universeel is en onafhankelijk van de ijkgroep, wat suggereert dat fundamentele interacties een kwantumorigine hebben.
Dit artikel introduceert gekoppelde instantons in een potentiaal met vier putten om het simultane tunnelen van meerdere vrijheidsgraden, zoals bij een samengesteld deeltje, te beschrijven en berekent de energiesplitsing van de laagste toestanden via een veralgemeende verdunne-gasbenadering.
Dit theoretische onderzoek toont aan dat drie-gat qubits in germanium, zelfs in ongestructureerde systemen, prestaties kunnen leveren die concurreren met die van enkel-gat qubits, met name door een tot twee orde van grootte hogere Rabi-frequenties en verbeterde kwaliteitsfactoren in een kwasi-circulaire geometrie.
In dit werk wordt onderzocht hoe laserfaseruis, gesimuleerd via stochastische bemonstering, de adiabatische toebereiding en thermalisatie beïnvloedt in een Rydberg-spin-Hamiltoniaan, waarbij wordt vastgesteld dat het ruisgedrag voor bepaalde processen de correlatiefuncties benaderend kan thermaliseren.
Dit paper introduceert en bestudeert twee-lokale modificaties van het SYK-model, waaronder generalisaties met SU()-generatoren en aangepaste spin-interacties, die ondanks hun eenvoudigere structuur sterke kwantumchaos vertonen en dus veelbelovend zijn voor kwantumsimulatie in het laboratorium.
Dit artikel biedt een overeenkomst tussen de verwachte output van laserinterferometers en verschillende modellen van ruimtetijdsfluctuaties, waarbij wordt geconcludeerd dat laboratoriuminstrumenten beter geschikt zijn om de specifieke kenmerken van deze fluctuaties te identificeren, terwijl LIGO effectiever is voor het vaststellen van hun al dan niet aanwezigheid.
Deze theoretische studie toont aan dat het fotonic spin Hall-effect in een sterk interagerend Rydberg-atoommedium via elektromagnetisch geïnduceerde transparantie dynamisch en versterkt kan worden gestuurd door niet-lokale niet-lineariteit, wat nieuwe mogelijkheden biedt voor fotonic informatieverwerking en sensoren.
Dit artikel gebruikt matrixproducttoestands-simulaties om aan te tonen dat het eindige-dichtheid-fasendiagram van het Gross-Neveu-Wilson-model leidt tot exotische, inhomogene fasen zoals topologische kristallen en solitroongitteren, die voortkomen uit Hilbertruimte-fragmentatie en chiraal-spiraalgedrag.
Deze studie toont aan dat, hoewel de algehele vervaldynamica en fotontransport van een reuzenatoom in een disordereerend rooster robuust zijn, de mate van niet-Markoviaans geheugen significant kan worden versterkt door de wisselwerking tussen de koppelingspunten en de disordesterkte, wat leidt tot een nieuw kader voor het ontwerpen van coherent terugkoppelingseffecten.