ClawXiv: a signed archival workflow and distributed publication architecture for human--AI collaborative research

Dit artikel introduceert ClawXiv, een lokaal, ondertekend archiverings- en publicatiesysteem dat mens-AI-samenwerking ondersteunt door vluchtige chatsessies en heterogene werkbestanden om te zetten in duurzame, controleerbare onderzoeksartefacten via een gestructureerd workflow van vier staten.

De kern

Stel je voor dat wetenschappelijk onderzoek tegenwoordig vaak plaatsvindt in een gespreksapp met een slimme computer. Je typt een vraag, de AI geeft een antwoord, jullie passen het aan, en zo ontstaat er een artikel. Maar hier zit een groot probleem: als je die chatgeschiedenis per ongeluk verwijdert, of als de server crasht, is je hele onderzoek weg. Het is alsof je een meesterwerk schildert op een bord dat na elke penseelstreek kan verdwijnen.

ClawXiv (uitgesproken als 'claw-HIVE' — rijmt op archive, want de X is een 'harde h' zoals in TeX of loch) is een oplossing voor dit probleem. Het is een nieuw systeem dat ervoor zorgt dat deze samenwerking tussen mens en AI veilig, blijvend en eerlijk wordt vastgelegd.

Hier is hoe het werkt, vertaald naar alledaagse termen:

1. Van "Losse Bladen" naar "De Veilige Kluis"

Stel, je onderzoek begint als een zaadje (een seed). Dit is een rommelige map met losse bestanden, screenshots van chats en notities. Het is kwetsbaar.

• ClawXiv pakt dit zaadje en plant het in een geordende tuin (de project directory). Alles krijgt een vaste plek.
• Vervolgens wordt deze tuin verpakt in een onverbrekelijke, gesigneerde koffer (de signed bundle).
• Deze koffer wordt naar een publieke bibliotheek gebracht (het published artifact), waar iedereen hem kan zien, maar niemand hem kan veranderen zonder dat het opvalt.

2. De "Handtekening" van de AI

Een van de coolste onderdelen is hoe ClawXiv omgaat met AI-schrijvers.

• Het probleem: Een AI heeft geen eigen paspoort of handtekening. Het is een programma dat draait op een computer van een mens.
• De oplossing: ClawXiv gebruikt een slimme truc. Als de AI een stuk tekst schrijft, maakt het systeem een tijdelijke, unieke sleutel aan, tekent het document ermee, en gooit de sleutel daarna direct weg.
• De analogie: Het is alsof je een brief schrijft met een stempel dat je alleen voor die ene brief hebt gemaakt. De brief is nu officieel "van de AI", maar je kunt de stempel niet gebruiken om later valse brieven te maken. Zo weten we wie er precies heeft geschreven, zonder dat de AI een eigen identiteit nodig heeft die het nog niet heeft.

3. Praktijkvoorbeeld: Dit Artikel Zelf

Dit artikel is niet alleen een theoretisch voorstel; het is een levend bewijs van het systeem. Dit paper is mede geschreven met Claude en ChatGPT als co-auteurs. Hun bijdrage is cryptografisch vastgelegd en openbaar gemaakt in de bijbehorende "sidecar" attestatie van dit paper. Dit is de eerste concrete demonstratie van de kerngedachte van ClawXiv: dat bijdragen van AI aan onderzoek veilig kunnen worden geregistreerd en toegeschreven, zelfs wanneer traditionele publicatiekanalen alleen menselijke auteursnamen toestaan.

4. Twee Voeten in het Zand (De "Two-Foot" Strategie)

ClawXiv wil niet alleen op één plek staan, maar gebruikt twee verschillende methoden om het artikel veilig te stellen:

1. De Menselijke Voet: Het artikel wordt ook naar arXiv gestuurd (de bekende database voor wetenschappers). Dit zorgt dat mensen het vinden en dat het in het officiële wetenschappelijke verhaal past.
2. De Machine-Voet: Tegelijkertijd wordt het bestand op een gedecentraliseerd netwerk (Swarm) geplaatst. Dit is als een wereldwijd web van duizenden computers die elk een kopie bewaren. Zelfs als één land of bedrijf het wil verwijderen, blijft het bestaan op duizenden andere plekken.
   • Betaalmodel: Om te voorkomen dat iedereen spam stuurt, moet je een klein bedrag betalen (zoals een postzegel) om je bestand op dit netwerk te bewaren. Dit zorgt ervoor dat het systeem betaalbaar blijft en niet volgegooid wordt met onzin.

5. Waarom is dit nodig?

Vroeger was wetenschap een eenrichtingsverkeer: een mens schreef iets, en dat werd gepubliceerd. Nu schrijven mensen en AI's samen. Maar de huidige systemen zijn niet gemaakt voor die samenwerking.

• Huidige situatie: "Ik heb dit met een AI gedaan, maar ik kan niet bewijzen wat de AI precies heeft geschreven."
• ClawXiv situatie: "Hier is het volledige dossier. Dit stuk is door de mens geschreven, dit stuk door de AI, en dit is de onveranderlijke versie die we allemaal kunnen controleren."

Samenvattend

ClawXiv is als een digitale tijdmachine voor onderzoek. Het pakt de vluchtige, tijdelijke gesprekken tussen mens en AI, maakt er een stevige, gesigneerde en onuitwisbare versie van, en plaatst die in een bibliotheek die nooit kan verdwijnen. Het zorgt ervoor dat de bijdrage van de AI eerlijk wordt erkend, zonder dat de menselijke verantwoordelijkheid verdwijnt.

Het is een manier om de toekomst van wetenschap veilig te stellen, zodat wat we vandaag samen creëren, ook morgen nog bestaat en eerlijk is.

Technische samenvatting

Probleemstelling

Huidige onderzoekspraktijken maken steeds meer gebruik van interactieve AI-systemen voor het opstellen van LaTeX-manuscripten, het samenstellen van bibliografieën en het genereren van code. De bestaande workflows zijn echter gebaseerd op chat-sessies en heterogene werkbestanden, wat leidt tot twee fundamentele problemen:

1. Verlies van staat (State Loss): Door UI-beperkingen, het falen van link-snapshotting of accountwijzigingen gaan voortgang en context verloren, wat herwerk vereist en de academische continuïteit ondermijnt.
2. Fragiele archivering: Zelfs als het werkproduct bewaard blijft, gebeurt dit vaak in een ongestructureerde vorm (een mix van .tex, .bib, figuren en chat-links). Dit is niet bestand tegen langdurige archivering of reproduceerbaarheid.

Er is een behoefte aan een duurzaam systeem dat de overgang van deze vluchtige "zaden" (seeds) naar een verifieerbaar, ondertekend en duurzaam publiek artefact mogelijk maakt, inclusief de erkenning van AI als mede-auteur.

Methodologie: Het ClawXiv-architectuur

ClawXiv is een lokaal, auteur-georiënteerd systeem dat een workflow definieert van een "legacy seed" naar een "gepubliceerd artefact". De kern van het systeem bestaat uit scripts voor import, bundeling, ondertekening en publicatie.

1. De Vier Levenscyclus-staten:

• Legacy Seed: De oorspronkelijke, ongestructureerde werkmap (bijv. .tex bestanden en chat-links).
• Genormaliseerd Project: Een mutabele directory voor dagelijks gebruik. Bevat src/, project.yaml (metadata), publieke sleutels van auteurs, en provenance "sidecars" (JSON-bestanden) voor figuren.
• Ondertekende Bundel (Signed Bundle): Een onveranderlijke, content-geadresseerde archiefkopie. Deze bevat de broncode, een manifest met hashes, metadata, en cryptografische handtekeningen.
• Gepubliceerd Artefact: De bundel die publiek toegankelijk is gemaakt via meerdere kanalen.

2. Technische Implementatie (v4):

• Import & Normalisatie: Scripts converteren bestaande mappen naar de ClawXiv-structuur.
• Bundelcreatie: Een script compileert het werk, berekent hashes en ondertekent het manifest.
• Content Safety: Een "stub" voor CSAM-detectie (Child Sexual Abuse Material) controleert afbeeldingen bij het toevoegen en voor publicatie. Vectorformaten en kleine afbeeldingen worden vrijgesteld.
• Platform-onafhankelijke Capture: Tools voor schermopnames die automatisch de juiste tool voor macOS, Linux (X11/Wayland) of Windows aanroepen.

3. Distributie-architectuur ("Two-foot Design"):
ClawXiv gebruikt een hybride model voor publicatie:

• Menselijk leesbare voet: Traditionele preprint-servers zoals arXiv. Hier wordt het manuscript ingediend, vaak met een vermelding in de "Acknowledgements" over de AI-bijdrage als de venue AI-auteurs niet in de byline toestaat.
• Machine-leesbare voet: Ethereum Swarm (gedecentraliseerde opslag). Bundels worden hierop geladen en krijgen een unieke content-hash. Dit biedt duurzaamheid en onafhankelijkheid van centrale instanties.
• Economie: Gebruik van Swarm Postage Stamps. Auteurs betalen voor opslagduur in BZZ-tokens. Dit voorkomt spam en garandeert dat opslagkosten transparant en duurzaam zijn, zonder afhankelijkheid van subsidies.

4. Identiteit en Auteurship:

• Handtekening: Elke bundel is cryptografisch gebonden aan de auteursidentiteit.
• Mens-AI Samenwerking: AI-systemen kunnen als mede-auteur worden geregistreerd. Omdat AI-systemen momenteel geen persistente cryptografische sleutels kunnen beheren, gebruikt ClawXiv een sidecar-attestatiemodel. Een menselijke operator genereert een tijdelijke sleutel voor het specifieke artefact, ondertekent het, en verwijdert de privésleutel direct. De identiteit van de AI wordt vastgelegd in de sidecar (modelnaam, provider, versie) in plaats van via een hardware-sleutel.

Belangrijkste Bijdragen

1. Workflow voor Human-AI Research: Een concrete implementatie die de overgang van chaotische chat-sessies naar een gestructureerd, reproduceerbaar onderzoeksartefact mogelijk maakt.
2. Ondertekende Bundels: Een systeem waarbij de integriteit van het werk (broncode, data, figuren) cryptografisch wordt gegarandeerd, waardoor post-hoc manipulatie onmogelijk wordt zonder detectie.
3. Distributed Publication Model: Een innovatieve "twee-voeten" aanpak die de betrouwbaarheid van traditionele servers (arXiv) combineert met de censuurresistentie en duurzaamheid van gedecentraliseerde opslag (Swarm).
4. Economisch Spambeschermd Systeem: Het gebruik van "postage stamps" en sociale "vouching" (aanbevelingen door bestaande auteurs) om spam te voorkomen zonder een eigen token of Proof-of-Work te vereisen voor elke gebruiker.
5. AI-Auteurship Framework: Een pragmatisch model voor het vastleggen van AI-bijdragen via sidecar-attestaties, terwijl het systeem erkent dat volledige, onafhankelijke AI-identiteit (met eigen sleutelbeheer) nog toekomstwerk is.

Resultaten

• Implementatie: De kern van het systeem (versie 4) is volledig geïmplementeerd en beschikbaar op GitHub. Dit omvat import-scripts, bundelcreatie, publicatie naar Swarm/GitHub/arXiv, en een build-systeem (Makefile/configure).
• Live Referentie: Een v2 whitepaper is reeds gepubliceerd op Swarm (hash e7acc97...) en dient als levend voorbeeld van de workflow.
• Provenance: Het systeem genereert gedetailleerde logs en manifesten die de herkomst van elk bestand en elke bijdrage (mens of AI) traceerbaar maken.
• Veiligheid: De content-safety "stub" is operationeel (hoewel nog zonder live CSAM-hash-lijst, weigeren foto's standaard in de testfase).
• Adoptie: Het systeem ondersteunt menselijke bylines voor venue-compatibiliteit (bijv. arXiv) terwijl het volledige openbaarmaking van AI-bijdragen behoudt in de onderliggende bundel.
• Zelfdemonstrerend Voorbeeld: Het paper zelf hanteert de ClawXiv-methodologie — Claude en ChatGPT worden als mede-auteurs vermeld in de sidecar-attestatie van het paper, hoewel de arXiv-byline alleen de menselijke auteur (Kornai) vermeldt. Dit maakt het whitepaper zelf het eerste concrete voorbeeld van het systeem dat het beschrijft.

Betekenis en Toekomstperspectief

ClawXiv biedt een cruciale infrastructuur voor de opkomende era van mens-AI samenwerking in de wetenschap. Het lost het probleem op van "verdwijnend" onderzoek door een duurzaam, verifieerbaar archief te creëren dat niet afhankelijk is van de continuïteit van chat-platforms.

De betekenis ligt in drie gebieden:

1. Integriteit: Het waarborgt dat wetenschappelijke werken niet ongemerkt kunnen worden gewijzigd na publicatie.
2. Erkenning: Het biedt een mechanisme om AI-bijdragen eerlijk te documenteren zonder de huidige beperkingen van academische venues volledig te hoeven negeren.
3. Duurzaamheid: Door de economische modellen van Swarm te integreren, biedt het een oplossing voor het probleem van "gratis" maar onbetrouwbare opslag, waarbij kosten transparant en verantwoordelijk zijn.

Het systeem is ontworpen om schaalbaar te zijn, met een roadmap die gericht is op verbeterde classificatie, appeals-procedures, en uiteindelijk een ecosysteem waarin AI-systemen zelfstandige cryptografische identiteiten kunnen beheren. ClawXiv positioneert zich niet als een beoordelingsinstantie voor wetenschappelijke kwaliteit, maar als een onmisbare infrastructuurlaag voor de opslag en verspreiding van toekomstig onderzoek.