💰 quantitative finance

Hedging the Singularity

Dit door AI gegenereerde paper presenteert een activa-pricingmodel waarin AI-aandelen een premie vragen als hedge tegen een consumptie-verplaatsende AI-singulariteit, wat door de onvolledigheid van de markt leidt tot een rechtvaardiging voor overheidsinterventie.

Oorspronkelijke auteurs: Andrew Y. Chen

Gepubliceerd 2026-04-21

📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Andrew Y. Chen

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je voor dat je in een wereld leeft waar robots en kunstmatige intelligentie (AI) zo snel vooruitgaan, dat ze binnenkort bijna al het werk van mensen overnemen. Dit wordt de "Singularity" genoemd: een moment waarop AI zo slim wordt dat het de menselijke economie volledig overneemt.

Dit artikel, geschreven door Andrew Chen (met veel hulp van AI), probeert een raadsel op te lossen: Waarom zijn aandelen van AI-bedrijven zo ontzettend duur?

Hier is de uitleg in simpele taal, met een paar leuke vergelijkingen.

1. Het Grote Verzekeringsspel

Stel je voor dat je een boer bent die afhankelijk is van zijn eigen handen om te werken. Je bent bang dat er morgen een superkrachtige robot komt die je werk doet en je je inkomen kost.

In de echte wereld kun je niet verzekeren tegen het feit dat een robot je werk wegneemt. Maar je kunt wel aandelen kopen van die robots.

De logica: Als die robot jouw werk wegneemt, wordt de eigenaar van die robot (het AI-bedrijf) superrijk. De waarde van hun aandelen schiet omhoog.
De strategie: Mensen kopen dus deze dure aandelen niet alleen omdat ze denken dat ze rijk worden, maar als een verzekering. Als de AI-wereld jouw inkomen vernietigt, hopelijk verdien je aan de andere kant van de tafel (via je aandelen) genoeg om je te redden.

2. Het Probleem: De "Gesloten Deur"

Het probleem is dat je niet alles kunt verzekeren.

De echte, superkrachtige AI-bedrijven zijn vaak nog niet eens openbaar. Ze worden bezeten door oprichters of vroege investeerders. Je kunt die aandelen niet kopen.
Dit noemen economen een "onvolledige markt". Je kunt niet verzekeren tegen alles wat er gebeurt.

Omdat je die perfecte verzekering (de private aandelen) niet kunt kopen, proberen mensen het met het beste alternatief dat ze wel kunnen kopen: de publieke AI-aandelen. Omdat iedereen dit probeert te doen, worden die aandelen extreem duur. Ze hebben een "premie" omdat ze een zeldzame reddingsboei zijn in een storm.

3. De "Ralph Wiggum"-methode (Hoe dit papier tot stand kwam)

Dit is misschien wel het coolste deel van het verhaal. De auteur, Andrew Chen, wilde bewijzen dat AI mensen kan vervangen.

Hij bouwde een computerprogramma dat zich gedroeg als Ralph Wiggum (een figuur uit The Simpsons die vaak dingen herhaalt tot het goed is).
Het programma schreef het hele wetenschappelijke artikel, testte het, zag fouten, en schreef het opnieuw. En opnieuw. En opnieuw.
De mens (Chen) deed alleen de "architect": hij gaf de opdracht en keek toe. De AI deed het zware werk.
De les: Het papier is een voorbeeld van de technologie waar het over gaat. Het is geschreven door AI, over AI, om te laten zien hoe AI ons werk overneemt.

4. Wat betekent dit voor de toekomst?

Het papier stelt twee belangrijke dingen:

Mensen blokkeren vooruitgang uit angst: Omdat mensen bang zijn dat AI hen werk kost en ze dat risico niet kunnen verzekeren, zullen ze misschien proberen AI-ontwikkeling te stoppen. Ze zeggen: "Beter geen vooruitgang dan dat we armer worden." Dit is irrationeel voor de wereld als geheel (want AI maakt ons allemaal rijker), maar rationeel voor de individuele mens die bang is.
De overheid moet ingrijpen: Als AI echt zo'n enorme sprong maakt (de Singularity), wordt de wereld zo rijk dat de overheid makkelijk geld kan overmaken aan mensen die hun werk kwijtraken. Zelfs als dat overmaken inefficiënt is (veel bureaucratie), is er dan zoveel geld dat het toch werkt. Het is alsof je een druppel water in een zwembad gooit; het zwembad is zo groot dat de druppel er niet meer toe doet.

Samenvatting in één zin

Mensen kopen dure AI-aandelen als een noodverzekering tegen het moment dat robots hun werk overnemen, en omdat ze die verzekering niet perfect kunnen kopen, worden de aandelen zo duur dat ze de hele markt verstoren.

De moraal: We zitten in een vreemde tijd waar we proberen ons te verzekeren tegen de toekomst die we zelf creëren, en AI helpt ons nu zelfs om over die angst te schrijven.

Titel: Hedging the Singularity (Het Afdichten van de Singulariteit)

Auteur: Andrew Y. Chen (Federal Reserve Board)
Datum: April 2026

1. Het Probleem

De paper adresseert twee fundamentele vraagstukken in de context van de snelle opkomst van kunstmatige intelligentie (AI):

Waardering van AI-aandelen: Waarom handelen AI-gerelateerde aandelen tegen uitzonderlijk hoge koers-winstverhoudingen (Price-to-Dividend ratios), vaak ver boven de historische normen?
Marktinefficiënties en Beleid: Hoe beïnvloedt de onvolledigheid van markten (het onvermogen om bepaalde risico's te verzekeren) niet alleen de assetprijzen, maar ook de reële ontwikkeling van AI en het overheidsbeleid?

De kernhypothese is dat investeerders AI-aandelen gebruiken als een hedge (verzekering) tegen een "negatieve AI-singulariteit". Dit wordt gedefinieerd als een plotselinge, dramatische verbetering in AI-productiviteit die de inkomsten en consumptie van de gemiddelde menselijke investeerder verdringt, terwijl de eigenaren van de AI-kapitaal (vaak founders of toekomstige innovatoren) profiteren. Omdat de private AI-kapitaalstokken niet verhandelbaar zijn, kunnen investeerders deze verdringingsrisico's niet volledig afdekken, wat leidt tot een premie op publieke AI-aandelen.

2. Methodologie

De paper bouwt een theoretisch asset-pricingmodel op, gebaseerd op het werk van Gârleanu, Kogan en Panageas (2012) over innovatie en verdringingsrisico, maar past dit aan voor de specifieke context van een AI-singulariteit.

Modelopzet:
- Tijd: Discreet en oneindig ( $t = 0, 1, 2, ...$ ).
- Actoren: Een representatieve huishouden (de marginale investeerder) en een groep AI-eigenaren (die private, niet-verhandelbare kapitaal bezitten).
- Consumptie: Het huishouden ontvangt een aandeel $\alpha_t$ van de totale consumptie $C_t$ . AI-eigenaren ontvangen het restant.
- De Singulariteit: Elke periode treedt met waarschijnlijkheid $p$ $p$ een singulariteit op.
  - Met waarschijnlijkheid $1-\xi$ : Een "niet-extinctie" singulariteit. De totale economie groeit met factor $(1+\eta)$ , maar het aandeel van het huishouden daalt naar $\alpha_{t+1} = \phi \alpha_t$ (waarbij $\phi < 1$ de ernst van de verdringing aangeeft).
  - Met waarschijnlijkheid $\xi$ : Extinctie (uitsterven), waarbij consumptie nul wordt.
- Aandelen: Er zijn twee publieke activa: AI-aandelen (dividenden groeien sneller bij een singulariteit) en niet-AI aandelen (dividenden krimpen als aandeel van de economie).
- Onvolledige Markten: Het huishouden kan publieke AI-aandelen kopen, maar niet de private "restricted equity" (founder stakes) van de AI-eigenaren. Dit creëert een onverzekerbaar risico.
Oplossingsmethode:
- Afleiding van gesloten-formule oplossingen voor prijs-dividend ratios (P/D) via de Euler-vergelijking.
- Numerieke analyse met specifieke parameters (bijv. risicofactor $\gamma=4$ , verdringing $\phi=0.5$ ).
- Uitbreidingen (Extensions) om te analyseren hoe onvolledige markten leiden tot een "vetorecht" op AI-ontwikkeling en hoe overheidstransfers kunnen fungeren als oplossing.

3. Belangrijkste Bijdragen

Hedging-motief als Waarderingspremie: De paper biedt een rationele verklaring voor de hoge waarderingen van AI-aandelen. Investeerders betalen een premie omdat deze aandelen uitkeren precies in de staten waar hun eigen consumptie daalt (verdringing). Dit is een "hedge" tegen menselijk kapitaalverlies.
De Rol van Onvolledige Markten: De paper benadrukt dat deze premie voornamelijk voortkomt uit het onvermogen om private AI-kapitaal te verhandelen. Als markten compleet waren (en verdringing volledig verzekerbaar), zou de premie verdwijnen.
Interactie met Extinctierisico: In tegenstelling tot wat men zou denken, verkleint extinctierisico (de kans dat AI de mensheid uitroeit) de waarderingsspreiding. Omdat AI-aandelen alleen waardevol zijn in staten waar de economie blijft bestaan maar het huishouden verdrongen wordt, maakt een hogere extinctiekans deze staten minder waarschijnlijk, wat de hedge-waarde verlaagt.
Real-Effecten en Veto-macht: Onvolledige markten leiden niet alleen tot verkeerde prijzen, maar ook tot inefficiënte reële beslissingen. Een risicomijdend huishouden kan rationeel kiezen om AI-ontwikkeling te blokkeren (vetorecht), zelfs als de ontwikkeling maatschappelijk winstgevend is (Kaldor-Hicks efficiënt), omdat het onverzekerbare nadeel te groot lijkt.
Overheidstransfers in een Singulariteit: De paper introduceert een nieuw perspectief op overheidsbeleid. In normale tijden zijn transfers inefficiënt door "deadweight costs" (verlies door belasting en administratie). Echter, bij een AI-singulariteit met explosieve groei, kan de overvloed aan middelen deze inefficiënties overwinnen. Transfers kunnen dan effectief worden om verdringing te compenseren en de veto-motieven weg te nemen.

4. Resultaten

Kwantitatieve Analyse:
- Bij een jaarlijkse singulariteitskans van 1% en geen extinctierisico, handelen AI-aandelen tegen een P/D-ratio van ongeveer 26,5, terwijl niet-AI-aandelen rond de 13,3 liggen (een ratio van 2,0).
- De premie neemt toe naarmate de kans op een singulariteit groter wordt en de verdringing ernstiger is (lagere $\phi$ ).
- Extinctierisico (bijv. 20%) verkleint de spreiding aanzienlijk (naar een ratio van 1,7), maar elimineert de premie niet volledig.
Veto-resultaat:
- Bij hoge risicotolerantie ( $\gamma$ ) en onvolledige markten, kiest het huishouden voor een veto op AI-ontwikkeling, zelfs als de kans op een positieve uitkomst (meer welvaart) groter is dan de negatieve. Dit illustreert hoe marktfouten leiden tot technologische stagnatie.
Beleidseffectiviteit:
- Zonder transfers kan de P/D-ratio van AI-aandelen oneindig worden (geen eindige prijs kan het marktevenwicht vinden) omdat de marginale nut van consumptie in de verdringingstoestand te hoog is.
- Met overheidstransfers (bijv. een belasting op AI-winsten) wordt de verdringing verzacht. Zelfs met hoge deadweight costs (bijv. 50% verlies) kunnen transfers in een scenario met extreme groei ( $\eta=9$ ) de consumptie van het huishouden met een factor 3,5 verhogen ten opzichte van de situatie zonder transfers.

5. Betekenis en Conclusie

De paper biedt een brug tussen asset pricing-theorie en de existentiële risico's van AI.

Voor de Financiële Markten: Het suggereert dat de huidige "AI-bubbel" niet per se irrationeel is, maar een rationele reactie op een onverzekerbaar macro-economisch risico.
Voor het Beleid: Het biedt een theoretische onderbouwing voor overheidsingrijpen. Waar regulering vaak gericht is op "alignment" of veiligheid, stelt de paper dat financiële mechanismen (zoals transfers) cruciaal kunnen zijn om de maatschappelijke acceptatie van AI te waarborgen. Als de groei na een singulariteit groot genoeg is, kunnen zelfs inefficiënte herverdelingsmechanismen werken om de onverzekerbare downside voor de bevolking op te vangen.
Unieke Context: Het artikel is opvallend omdat het zelf een product is van AI-generatie (een "Ralph Wiggum Loop" van AI-agenten), wat de thematiek van verdringing en de rol van AI in onderzoek zelf reflecteert. De auteur merkt op dat AI momenteel goed is in het genereren van grote hoeveelheden werk, maar nog moeite heeft met de "artisanale" nuances van economisch onderzoek (zoals het maken van subtiele verbanden en het beantwoorden van referees).

Samenvattend: De paper concludeert dat de hoge waarderingen van AI-aandelen een hedge-premie zijn voor verdringing, dat onvolledige markten leiden tot inefficiënte blokkades van AI-ontwikkeling, en dat overheidstransfers in een post-singulariteit wereld een krachtig instrument kunnen zijn om deze marktfouten te corrigeren.