The Male Default Prevails in Biomedical Research: Sex Inclusion in Nature (2025)

Ondanks het beleid van Nature om sekse-inclusie te verplichten, blijft de onderzoekspraktijk in 2025 gedomineerd door een mannelijk standaardmodel, waarbij sekse vaak slechts nominale aandacht krijgt en zelden als een fundamentele variabele voor ontdekking wordt geanalyseerd.

Swift-Gallant, A., Galea, L., Cahill, L. S.

Gepubliceerd 2026-03-09
📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer
⚕️

Dit is een AI-gegenereerde uitleg van een preprint die niet peer-reviewed is. Dit is geen medisch advies. Neem geen gezondheidsbeslissingen op basis van deze inhoud. Lees de volledige disclaimer

Each language version is independently generated for its own context, not a direct translation.

De "Mannelijke Standaard" in de Wetenschap: Een Simpele Uitleg

Stel je voor dat de wetenschap een gigantische kookwedstrijd is. De Nature-tijdschrift is de beroemdste, meest invloedrijke jury die er is. Als je daar een recept wint, doet de hele wereld dat na. Maar er is een groot probleem met de recepten die tot nu toe zijn ingediend: ze zijn bijna allemaal gemaakt voor mannen, terwijl ze worden gepresenteerd als recepten voor iedereen.

Deze nieuwe studie kijkt naar alle recepten (onderzoeken) die in 2025 in Nature zijn gepubliceerd. De auteurs, Ashlyn Swift-Gallant en haar team, ontdekten dat de regels om "geslacht" (man of vrouw) te vermelden wel zijn aangescherpt, maar dat de chefs (de onderzoekers) nog steeds op hun oude trucs vertrouwen.

Hier is wat ze vonden, vertaald naar alledaagse taal:

1. De "Vinkjes" zijn niet genoeg

De redactie van Nature heeft een checklist ingevoerd. Voor elke nieuwe studie moet de auteur een formulier invullen en zeggen: "Hebben we mannen en vrouwen in ons onderzoek?"

  • Het probleem: Het is alsof je een vinkje zet bij "Ik heb een helm op", maar je rijdt toch zonder helm.
  • De bevinding: Hoewel twee derde van de artikelen zegt dat ze zowel mannen als vrouwen hebben onderzocht, was dit vaak nep. Soms gebruikten ze alleen maar mannen in de echte experimenten, maar zeiden ze in het formulier dat ze "beide geslachten" hadden. Soms was de verhouding 10 mannen op 1 vrouw, wat geen eerlijke vergelijking is.

2. De "Mannelijke Standaard" (De Standaardauto)

De studie laat zien dat mannen nog steeds worden gezien als de "standaardversie" van de mens, en vrouwen als een "speciale editie".

  • De analogie: Stel je voor dat je een auto test. Als je een auto test die alleen voor vrouwen is ontworpen (bijvoorbeeld een auto voor zwangere vrouwen), is het logisch dat je alleen vrouwen test.
  • De realiteit: Maar als je een auto test voor iedereen (bijvoorbeeld een auto voor de weg naar het werk), test je dan alleen maar mannen? Dat is wat er gebeurt.
    • Vrouwen: Worden bijna alleen getest bij ziektes die alleen vrouwen hebben (zoals eierstokkanker).
    • Mannen: Worden getest bij ziektes die iedereen heeft (zoals hartziektes, Alzheimer of diabetes).
    • Het gevaar: Als je alleen mannen test voor een ziekte die iedereen krijgt, en je zegt "dit medicijn werkt", dan kan het zijn dat het medicijn voor vrouwen helemaal niet werkt, of zelfs gevaarlijk is.

3. Het Verborgen Geheim: De "Lecanemab"-Vergissing

De auteurs geven een schokkend voorbeeld uit de echte wereld: het medicijn Lecanemab tegen Alzheimer.

  • Het verhaal: In het begin zeiden ze: "Dit medicijn vertraagt de ziekte met 27%!" en iedereen was blij.
  • De waarheid: Toen ze later keken naar de mannen en vrouwen apart, zagen ze iets heel anders. Bij mannen werkte het super goed (43% verbetering), maar bij vrouwen was het effect veel kleiner (slechts 12%).
  • De les: Omdat ze de mannen en vrouwen in het begin door elkaar hadden gehaald (zoals appels en peren in één mandje gooien), zagen ze het echte verschil niet. Dit kan leiden tot medicijnen die voor vrouwen veel minder effectief zijn dan gedacht.

4. Waarom doen ze dit? (De Excuses)

In de studie staan de excuses die onderzoekers geven als ze alleen mannen gebruiken. Het klinkt vaak als:

  • "Vrouwen hebben hormooncycli, dat maakt de resultaten te rommelig." (Alsof je zegt: "Ik test de auto alleen op droog asfalt, want regen maakt het te moeilijk.")
  • "We dachten dat het voor mannen en vrouwen hetzelfde zou zijn." (Alsof je zegt: "Ik ga niet kijken of de schoen voor links en rechts hetzelfde past, want ze zien er hetzelfde uit.")
  • "We hadden niet genoeg tijd of geld." (Terwijl ze wel genoeg tijd hadden om alleen mannen te testen).

Conclusie: De Checklist is geen Garantie

De boodschap van dit artikel is helder: Een formulier invullen maakt een onderzoek niet eerlijk.

Als Nature, de meest invloedrijke wetenschappelijke krant ter wereld, niet eist dat onderzoekers echt kijken naar de verschillen tussen mannen en vrouwen, dan denken alle andere wetenschappers ook dat het niet belangrijk is. Ze blijven de "standaardman" gebruiken en negeren de rest van de wereld.

Kort samengevat:
De wetenschap probeert nu een beetje beter te doen door formulieren in te vullen, maar ze vergeten de belangrijkste les: als je wilt weten hoe de wereld werkt, moet je de hele wereld uitnodigen, niet alleen de helft. Anders blijven we medicijnen en behandelingen uitvinden die voor de helft van de bevolking (de vrouwen) misschien wel werken, maar niet zo goed als we denken, of zelfs gevaarlijk zijn.

Ontvang papers zoals deze in je inbox

Gepersonaliseerde dagelijkse of wekelijkse digests op basis van jouw interesses. Gists of technische samenvattingen, in jouw taal.

Probeer Digest →