Assessing the impact of artificial night lighting regulations designed to protect astronomical observatories on seabirds and bats

Een experimentele studie in Tenerife concludeert dat de verlichtingsvoorschriften van de Canarische Sky Law, ontworpen om sterrenwachten te beschermen, geen significante invloed hebben op het gedrag van Cory's stormvogels en vleermuizen, aangezien omgevingsfactoren zoals maanlicht en seizoensinvloeden sterkere determinanten zijn.

De kern

Titel: Lichten, Vogels en Vleermuizen: Een experiment in de Canarische Eilanden

Stel je voor dat je een enorme, donkere kamer hebt waar sterrenkijkers hun telescopen hebben staan. Om de sterren goed te kunnen zien, moet het er donker zijn. Maar in de echte wereld wordt het 's nachts steeds minder donker door straatverlichting, reclameborden en lichten van huizen. Dit noemen we lichtvervuiling.

Astronomen hebben in de Canarische Eilanden (Spanje) al lang geleden een speciale wet bedacht, de "Hemelwet". Deze wet zegt: "Gebruik maar bepaalde soorten lampen die niet te fel zijn en geen blauw licht geven, zodat we de sterren kunnen blijven zien." Maar de vraag was: Is deze wet ook goed voor de dieren?

De onderzoekers van dit artikel wilden weten of de lampen die volgens deze wet zijn toegestaan, ook echt veilig zijn voor twee groepen nachtdieren: zeevogels (specifiek de Cory's stormvogel) en vleermuizen.

Het Experiment: Een Lichtshow in het Donker

De onderzoekers gingen naar een prachtige, beschermde vallei op het eiland Tenerife. Hier nestelen duizenden stormvogels en vliegen er veel vleermuizen rond. Ze stelden een proef op met vijf verschillende scenario's, net als een lichtshow:

1. Geen licht: Het was helemaal donker (de controle).
2. Zachte oranje lichten: Niet te fel, warm van kleur (zoals een kaars).
3. Heldere oranje lichten: Wel fel, maar nog steeds warm van kleur.
4. Zachte witte lichten: Niet te fel, maar koeler van kleur.
5. Heldere witte lichten: Wel fel en koel van kleur (zoals veel moderne straatlantaarns).

Ze wisselden deze lichten elke nacht af en keken wat er gebeurde.

De Proefpersonen

• De Stormvogels: Dit zijn zeevogels die 's nachts naar hun nesten in de rotsen vliegen. Ze zijn heel gevoelig voor licht. Jonge vogels raken vaak in de war door lichten en vliegen tegen gebouwen aan of vallen uit de lucht. De onderzoekers hadden GPS-chips op de volwassen vogels geplakt, alsof ze een slimme horloge hadden. Zo zagen ze precies hoe ze vlogen: snel, traag, rechtuit of met veel bochten? Ze luisterden ook naar hun roepen.
• De Vleermuizen: Deze dieren gebruiken geluid (echolocatie) om te vliegen en insecten te vangen. De onderzoekers hadden speciale microfoons die hun piepgeluiden konden horen. Ze keken of de vleermuizen meer of minder vlogen, en of ze meer jacht maakten op insecten bij de lichten.

Wat Vonden Ze? (De Verassing)

Je zou denken: "Oh, de vogels en vleermuizen zullen de lichten haten en wegvliegen, of juist eromheen cirkelen." Maar het resultaat was verrassend: Er gebeurde bijna niets.

• De Vogels: Of het nu fel wit licht was of zacht oranje licht, de vogels vlogen precies hetzelfde. Ze werden niet langzamer, ze maakten geen extra bochten en ze roepen evenveel als in de donkere nacht. Het leek alsof ze de lichten gewoon negeerden.
• De Vleermuizen: Ook de vleermuizen reageerden niet echt op de verschillende soorten lichten. Ze vlogen en joegen net zo hard als toen het donker was.

Waarom gebeurde er niets?

De onderzoekers hebben een paar leuke verklaringen bedacht:

1. De "Gewoonheid"-theorie: De vallei waar ze experimenteerden, ligt vlakbij een druk toeristisch gebied. De vogels en vleermuizen leven daar al jaren. Misschien zijn ze gewoon gewend geraakt aan het licht. Het is alsof je in een drukke stad woont: je hoort de auto's niet meer, omdat je er aan gewend bent. De vogels zijn misschien "verhard" geraakt aan het lichtvervuiling.
2. De Wet werkt (voor nu): De lichten die volgens de "Hemelwet" zijn toegestaan (vooral de oranje en niet te felle lichten), zijn misschien inderdaad niet erg schadelijk voor deze specifieke dieren. De blauwe tinten, die vaak als het ergst worden gezien, waren hier minder aanwezig.
3. Andere factoren zijn belangrijker: Het bleek dat de maan, de temperatuur en het seizoen veel meer invloed hadden op het gedrag van de dieren dan de lampen van de mensen. Als de maan fel scheen, waren de vogels stil (omdat ze zich dan makkelijker door roofdieren laten zien). Dat was sterker dan het effect van de straatlantaarns.

Wat Betekent Dit Voor Ons?

Dit onderzoek is als een test van een veiligheidsriem. De onderzoekers wilden weten of de regels die astronomen hebben bedacht, ook dieren veilig houden.

• Goed nieuws: Voor deze specifieke vogels en vleermuizen in deze specifieke omgeving, lijken de huidige regels (geen felle blauwe lichten, maar warm oranje licht) veilig te zijn. De dieren lijken er niet door in de war te raken.
• Nog een waarschuwing: Dit geldt misschien niet voor alle dieren of alle plekken. Jonge vogels die nog nooit vliegen, of dieren in een heel donker bos ver weg van steden, zouden misschien wel anders reageren. De onderzoekers zeggen daarom: "We moeten dit blijven testen, vooral op plekken waar het nog echt donker is."

Kort samengevat: De onderzoekers hebben een lichtshow georganiseerd voor vogels en vleermuizen. De dieren vonden het blijkbaar niet erg. Het lijkt erop dat de strenge regels voor lichtvervuiling in de Canarische Eilanden, die oorspronkelijk voor sterrenkijkers zijn bedacht, ook een goed cadeau zijn voor de nachtdieren. Maar we moeten blijven opletten, want niet iedereen is even gewend aan het licht.

Technische samenvatting

Titel: Evaluatie van de impact van verordeningen voor kunstmatig nachtelijk licht (ontworpen om astronomische observatoria te beschermen) op zeevogels en vleermuizen

1. Het Probleem
Kunstmatig licht 's nachts (ALAN) is een snelgroeiende drijvende kracht van globale verandering die zowel astronomische waarnemingen als biodiversiteit bedreigt. De Canarische Eilanden hebben een pionierswetgeving, de "Sky Law" (Wet 31/1988), die is opgesteld om de kwaliteit van de nachtelijke lucht te beschermen voor astronomische doeleinden door de lichtintensiteit en het spectraal samengestelde licht (kleurtemperatuur) te reguleren. Hoewel deze wetgeving succesvol is voor de astronomie, is de ecologische effectiviteit ervan grotendeels ongetest. Er bestaat een urgentie om te onderzoeken of de huidige toegestane lichtcondities (specifiek PC-amber ~1800K en wit ~2700K) voldoende bescherming bieden voor kwetsbare nachtdieren, zoals zeevogels en vleermuizen, die bekend staan om hun gevoeligheid voor lichtvervuiling.

2. Methodologie
De onderzoekers voerden een gecontroleerd veldexperiment uit in juli en augustus 2023 en 2024 in het Reserva Natural Especial Barranco del Infierno op Tenerife.

• Proefpersonen:
  • Zeevogels: 26 broedende volwassen Cory's shearwaters (Calonectris borealis).
  • Vleermuizen: De lokale vleermuisgemeenschap, met name Hypsugo savii, Pipistrellus maderensis en Tadarida teniotis.
• Experimentele Opzet:
  • Er werden vijf lichtbehandelingen willekeurig op afwisselende nachten toegepast (van zonsondergang tot middernacht):
    1. Geen licht (Controle).
    2. Amber licht, lage intensiteit (AL).
    3. Amber licht, hoge intensiteit (AH).
    4. Wit licht, lage intensiteit (WL).
    5. Wit licht, hoge intensiteit (WH).
  • De lichtintensiteiten en spectraal (1800K vs 2700K) vertegenwoordigden de permissieve waarden van de Sky Law.
• Dataverzameling:
  • Zeevogels: GPS-tracking (1 locatie/seconde binnen het studiegebied) om vluchtsnelheid, bochten, duur, tortuositeit, aankomsttijd en hoogte te meten. Passieve akoestische opnames (Song Meter Micro) voor vocalisatieactiviteit.
  • Vleermuizen: Ultrasonische detectoren (SM4BAT) om bewegingsactiviteit (echolocatiepulsen) en voedingsactiviteit (voedingsbuzzes) per soort te registreren.
• Statistische Analyse:
  • Gebruik van Generalized Linear Mixed Models (GLMM) om de effecten van lichtbehandelingen te evalueren, gecorrigeerd voor covariaten zoals maanlichtintensiteit, temperatuur, juliaanse datum (seizoen), jaar en locatie van de recorder.

3. Belangrijkste Bijdragen

• Eerste experimentele test: Dit is een van de eerste studies die experimenteel test of astronomisch gemotiveerde lichtverordeningen daadwerkelijk ecologisch effectief zijn voor biodiversiteit.
• Integrale benadering: Het onderzoek combineert GPS-tracking van volwassen zeevogels (een vaak verwaarloosde groep in vergelijking met fledglings) met gedetailleerde akoestische monitoring van een vleermuisgemeenschap.
• Beleidsevaluatie: Het biedt directe empirische data over de effectiviteit van de specifieke CCT-waarden (Correlated Color Temperature) en intensiteiten die momenteel in de Canarische Sky Law zijn toegestaan.

4. Resultaten
De resultaten toonden geen consistente of significante effecten van de lichtbehandelingen op het gedrag van de onderzochte taxa, in tegenstelling tot de hypothesen van de onderzoekers.

• Zeevogels (Cory's shearwater):
  • Er waren geen significante verschillen in vluchtsnelheid, bochtgedrag, vluchtduur, tortuositeit of aankomsttijd tussen de verschillende lichtbehandelingen.
  • Het aantal bezoeken aan de kolonie en de vocalisatieactiviteit (VAR) werden niet beïnvloed door de lichtintensiteit of het spectrum.
  • Enkele marginale effecten werden gevonden in de modellen voor aankomsttijd en hoogte, maar post-hoc analyses toonde geen significante verschillen tussen de behandelingen.
• Vleermuizen:
  • De meeste soorten (H. savii, P. maderensis) vertoonden geen significante veranderingen in bewegings- of voedingsactiviteit onder invloed van de lichtbehandelingen.
  • Tadarida teniotis toonde een tegenstrijdig patroon: lage intensiteit licht had een positief effect op beweging, terwijl hoge intensiteit een negatief effect had, maar deze effecten waren niet statistisch significant in alle gevallen.
• Invloed van Omgevingsvariabelen:
  • De sterkste voorspellers voor gedrag waren omgevingsfactoren zoals maanlicht, seizoen (juliaanse datum) en inter-jaarlijkse variatie, niet de experimentele lichtbehandelingen.
  • Bijvoorbeeld, de activiteit van P. maderensis nam af met toenemende maanlichtintensiteit, terwijl T. teniotis juist meer actief was bij meer maanlicht.

5. Betekenis en Conclusie

• Beperkte Ecologische Impact: De huidige lichtcondities die worden toegestaan onder de Sky Law (amber en wit licht tot 2700K) lijken onder de geteste omstandigheden een beperkte ecologische impact te hebben op de gedragingen van volwassen Cory's shearwaters en de lokale vleermuisgemeenschap.
• Aanpassing/Accommodatie: Een mogelijke verklaring voor het gebrek aan effect is dat de volwassen vogels en vleermuizen in dit gebied (een van de meest verlichte gebieden van Tenerife) zich hebben aangepast aan de chronische lichtvervuiling. Ze hebben mogelijk hun natuurlijke reacties (zoals vermijding of desoriëntatie) verloren of zijn gewend geraakt aan de constante lichtbronnen.
• Beleid en Toekomst: Hoewel de resultaten positief lijken voor de huidige wetgeving, waarschuwen de auteurs dat dit mogelijk een "lokale" aanpassing is. Verdere onderzoek is nodig in minder verstoorde, "pristine" omgevingen om de ware gevoeligheid van soorten te testen zonder het bias van langdurige blootstelling.
• Conclusie: De studie benadrukt dat transdisciplinaire aanpakken nodig zijn waarbij astronomische belangen worden gebalanceerd met ecologische kennis, en dat wetgeving mogelijk moet worden aangepast op basis van soortspecifieke reacties in verschillende contexten.