Prevalence and correlates of intimate partner violence among PrEP-eligible men and women in Coastal Kenya

Deze studie in de Keniaanse kustregio onthult dat intieme partnergeweld veel voorkomt onder PrEP-geplande mannen en vrouwen, waarbij seksueel werk en het hebben van kinderen significante risicofactoren zijn, wat de noodzaak benadrukt van geïntegreerde geweldsbeoordeling in HIV-preventieprogramma's.

De kern

🛡️ De Onzichtbare Muur: Waarom HIV-medicatie soms niet werkt in Kenia

Stel je voor dat PrEP (een medicijn dat je neemt om HIV niet te krijgen) een onoverwinnelijk schild is. Het is een krachtig wapen in de strijd tegen het virus. Maar in de kustregio van Kenia merken de artsen iets vreemds: mensen nemen dit schild niet, of ze laten het vallen zodra ze het hebben gekregen.

Waarom? Dit onderzoek, gedaan door een team van wetenschappers, kijkt naar een onzichtbare muur die veel mensen in de weg staat: geweld door een partner (in het Engels: Intimate Partner Violence of IPV).

🕵️‍♀️ Het Onderzoek: Een Kijkje in de Keuken

De onderzoekers keken niet naar nieuwe medicijnen, maar keken terug naar data van een groot experiment genaamd "Tambua Mapema Plus". Ze zagen naar 638 mensen (mannen en vrouwen) die gezond waren, maar wel risico liepen op HIV en dus in aanmerking kwamen voor dat "onoverwinnelijke schild" (PrEP).

Ze stelden drie simpele, maar zware vragen:

1. Heb je ooit fysiek pijn gedaan gekregen door je partner?
2. Heb je ooit bedreigd, geïntimideerd of vernederd?
3. Heb je ooit seks gehad die je niet wilde?

Als iemand zei: "Ja, dit gebeurt nu nog steeds", mochten ze niet meedoen aan het onderzoek (voor hun eigen veiligheid). Maar als het in het verleden was, mochten ze wel mee.

📊 Wat Vonden Ze? Decijfers in Beeld

Het resultaat was als een koud bad: Vrijwel 1 op de 4 mensen (24,1%) had ooit geweld meegemaakt.

• Vrouwen hadden het zwaarder te verduren dan mannen. Ze kregen vaker te maken met fysiek geweld, verbaal geweld (schreeuwen, beledigen) en seksueel geweld.
• Mannen praatten er minder over, maar ook zij hadden geweld meegemaakt.

De twee belangrijkste "rode vlaggen" (risicofactoren) waren:

1. Kinderen hebben: Vrouwen met kinderen hadden bijna 2 keer zoveel kans op geweld.
   • De metafoor: Denk aan een moeder die vastzit in een brandend huis. Ze kan niet vluchten omdat ze haar kinderen moet beschermen. Ze blijft in de relatie, ook al is die giftig, omdat ze ergens anders geen onderdak of geld heeft.
2. Sekswerk: Mensen die geld kregen voor seks (zowel mannen als vrouwen) hadden ook veel meer kans op geweld.
   • De metafoor: Sekswerkers lopen vaak door een mijnenveld. Ze worden gezien als "makkelijke prooi" door cliënten of partners, en de maatschappij oordeelt streng over hen, waardoor ze minder hulp durven te zoeken.

🧩 Waarom is dit belangrijk?

Stel je voor dat je een sleutel hebt die een deur opent naar een veilige wereld (geen HIV). Maar als je partner dreigt je te slaan als hij ziet dat je die sleutel gebruikt, durf je die deur niet open te maken.

• Angst: Vrouwen denken: "Als mijn partner ziet dat ik PrEP neem, denkt hij dat ik vreemga. Dan slaat hij me."
• Stress: Het leven in een gewelddadige relatie is zo stressvol, dat het nemen van een pilletje elke dag de laatste prioriteit wordt.

💡 De Oplossing: Geen Schild zonder Hulp

De onderzoekers concluderen dat we niet alleen maar medicijnen moeten uitdelen. Het is alsof je iemand een paraplu geeft tijdens een storm, maar vergeet te vertellen waar ze schuilen als de wind te hard waait.

Wat moet er gebeuren?

1. Vragen stellen: Artsen moeten niet alleen vragen over HIV-risico's, maar ook vragen: "Is het veilig thuis?"
2. Veilige plekken: Als iemand zegt dat het niet veilig is, moet er direct een plan zijn. Een schuilkelder, een gesprek met een vertrouwenspersoon of hulp bij het verlaten van de relatie.
3. Specifiek voor mannen: Ook mannen worden vaak over het hoofd gezien. Ze krijgen minder hulp en durven minder te praten over geweld. Ook zij moeten gezien worden.

🏁 Conclusie

Dit onderzoek zegt eigenlijk: Je kunt de beste medicijnen ter wereld hebben, maar als mensen bang zijn voor hun partner, werken ze niet.

Om HIV in Kenia te verslaan, moeten we niet alleen naar de medicijnen kijken, maar ook naar de relaties en de veiligheid van de mensen die ze nemen. Het is tijd om de "onzichtbare muur" van geweld af te breken, zodat iedereen het schild van PrEP veilig kan dragen.

Technische samenvatting

Titel: Prevalentie en correlaten van intimiteitpartnergeweld onder PrEP-geëigende mannen en vrouwen in het kustgebied van Kenia

1. Het Probleem

Hoewel pre-expositieprofylaxe (PrEP) een effectief hulpmiddel is voor HIV-preventie, blijft de opname en adherentie in Kenia suboptimaal, ondanks de integratie in het nationale preventieplan sinds 2017. Intimiteitpartnergeweld (IPV) fungeert als een significante syndemische barrière die de toegang tot en het gebruik van PrEP belemmert. Hoewel de impact van IPV op vrouwen goed gedocumenteerd is, ontbreekt er veel kennis over de prevalentie van IPV onder mannen en de associatie hiervan met PrEP-geëigendheid. Dit gebrek aan data beperkt de ontwikkeling van effectieve, geslachtsgerichte interventies binnen HIV-preventieprogramma's.

2. Methodologie

• Studieontwerp: Dit is een secundaire analyse van data afkomstig uit de "Tambua Mapema Plus" (TMP) trial, een gestructureerde trial uitgevoerd in zes gezondheidscentra in het kustgebied van Kenia tussen 2017 en 2020.
• Populatie: De analyse richtte zich op een subset van 638 HIV-negatieve deelnemers (402 vrouwen en 236 mannen) die voldeden aan de criteria voor PrEP-geëigendheid volgens het Keniaanse Rapid Assessment Screening Tool (RAST).
• IPV-screening: IPV werd geëvalueerd via drie vragen over fysiek, verbaal en seksueel geweld. Deelnemers met lopend geweld werden uitgesloten om hun veiligheid te waarborgen en doorverwezen voor counseling. Alleen deelnemers met verleden ervaringen of geen ervaring werden opgenomen.
• Statistische Analyse: Er werden beschrijvende statistieken gebruikt om kenmerken te vergelijken. Modified Poisson-regressie met robuuste standaardfouten werd toegepast om risicoverhoudingen (RR) en aangepaste risicoverhoudingen (ARR) te berekenen voor factoren geassocieerd met IPV, zowel voor de totale populatie als gesplitst per geslacht.

3. Belangrijkste Resultaten

• Prevalentie:
  • Levenslange prevalentie: 24,1% van de PrEP-geëigende deelnemers rapporteerde ooit IPV-ervaringen.
  • Recente prevalentie: 5,6% rapporteerde IPV in de afgelopen maand.
  • Geslachtsverschillen: Vrouwen rapporteerden hogere percentages dan mannen voor alle vormen van geweld: verbaal (14,9% vs 11,0%), fysiek (15,2% vs 9,7%) en seksueel (11,2% vs 6,4%). Het verschil was statistisch significant voor seksueel geweld.
• Correlaten (Risicofactoren):
  • Algemene populatie: De aanwezigheid van kinderen (ARR = 2,09) en het engage in sekswerk (ARR = 1,81) waren sterk geassocieerd met een verhoogd risico op IPV.
  • Geslachtsspecifiek:
    • Bij vrouwen was het hebben van kinderen de sterkste predictor voor IPV (ARR = 2,30).
    • Bij mannen was het engage in sekswerk de sterkste predictor voor IPV (ARR = 2,37).
• Demografie: De gemiddelde leeftijd was jong (42,5% tussen 18-24 jaar). Vrouwen waren vaker getrouwd en hadden vaker kinderen, terwijl mannen vaker werkten en een hoger opleidingsniveau hadden.

4. Belangrijkste Bijdragen

• Inclusie van Mannen: Dit is een van de weinige studies die specifiek de prevalentie en correlaten van IPV onder PrEP-geëigende mannen in Kenia onderzoekt, een vaak verwaarloosde groep in HIV-preventieliteratuur.
• Identificatie van Nieuwe Risicofactoren: De studie identificeert "het hebben van kinderen" als een significante risicofactor voor IPV bij vrouwen en bevestigt "sekswerk" als een cruciale risicofactor voor beide geslachten.
• Syndemische Benadering: Het onderzoek onderstreept de noodzaak om IPV niet alleen als een sociaal probleem, maar als een syndemische factor te zien die direct de effectiviteit van HIV-preventie (PrEP) beïnvloedt.

5. Betekenis en Conclusie

De studie concludeert dat IPV een aanzienlijk probleem is binnen de PrEP-geëigende populatie in Kenia. De hoge prevalentie, vooral onder vrouwen met kinderen en sekswerkers, wijst op structurele en relationele kwetsbaarheden die de toegang tot en adherentie aan PrEP ondermijnen.

Aanbevelingen:

• Geïntegreerde Screening: HIV-preventieprogramma's moeten IPV-risico-evaluaties integreren in de PrEP-dienstverlening.
• Trauma-informeerde Zorg: Screening moet gepaard gaan met verwijzingspaden, psychologische ondersteuning en training voor zorgverleners om te voorkomen dat het identificeren van IPV het risico voor de patiënt verhoogt.
• Geslachtsgerichte Interventies: Interventies moeten specifiek worden toegespitst op de unieke risicofactoren voor mannen (zoals sekswerk en stigma) en vrouwen (zoals zorgverantwoordelijkheden en economische afhankelijkheid).
• Toekomstig Onderzoek: Er is meer onderzoek nodig naar de impact van IPV op het volledige PrEP-zorgcontinuüm, inclusief de effecten van nieuwe, langwerkende PrEP-vormen die meer discretie bieden.

Opmerking: De auteurs wijzen erop dat de uitsluiting van deelnemers met lopend geweld waarschijnlijk heeft geleid tot een conservatieve schatting van de prevalentie en dat de meest kwetsbare personen (die mogelijk de grootste barrières voor PrEP-gebruik ervaren) ondervertegenwoordigd zijn in de analyse.