Assessment of the laboratory capacity for testing Sexual Transmitted Infections at 14 health facilities in Moshi Municipality, Tanzania

Een transversale studie uit 2023 onder 14 gezondheidsvoorzieningen in de gemeente Moshi, Tanzania, onthult een kritisch gebrek aan geavanceerde laboratoriumcapaciteit voor de diagnose van seksueel overdraagbare infecties en het monitoren van antimicrobiële resistentie, en onderstreept de dringende behoefte aan investeringen in infrastructuur en opleiding om het beheer van SOI te verbeteren.

De kern

Stel je het gezondheidszorgsysteem in Moshi, Tanzania, voor als een groot team van monteurs dat probeert auto's (patiënten) te repareren die zijn uitgevallen door specifieke motorproblemen (seksueel overdraagbare infecties, of SOA's). Dit artikel is als een rapportkaart die controleert of deze monteurs de juiste gereedschappen, de juiste handleidingen en de juiste vaardigheden hebben om precies vast te stellen wat er mis is voordat ze beginnen met repareren.

Hier is de uiteenzetting van wat de studie vond, met behulp van eenvoudige analogieën:

Het Grote Plaatje: Gissen versus Weten

Al geruime tijd gebruiken artsen in dit gebied een "gokspel"-benadering die syndromisch beheer wordt genoemd. Stel je een monteur voor die een auto een vreemd geluid hoort maken en direct de hele motor vervangt omdat hij denkt dat het de motor is, zonder echt onder de motorkap te kijken. Dit is goedkoop en snel, maar leidt vaak tot fouten. Ze kunnen het verkeerde onderdeel repareren, of erger, ze kunnen het echte probleem volledig missen omdat sommige autostoringen (zoals bepaalde SOA's) helemaal geen geluid maken.

Nu bacteriën "superbugs" worden die moeilijker te doden zijn met standaard medicijnen (antimicrobiële resistentie), wordt gissen gevaarlijk. We moeten de motorkap openen en kijken naar het specifieke onderdeel dat kapot is. Deze studie controleerde of de klinieken in Moshi de middelen hadden om dat te doen.

De Gereedschapskist-Controle: Wat Ze Hebben versus Wat Ze Nodig Hebben

De onderzoekers bezochten 14 verschillende "garages" (5 ziekenhuizen en 9 gezondheidscentra) om te zien welke gereedschappen in hun dozen zaten.

• De Basisgereedschappen (Het Goede Nieuws): Elke garage had de basisgereedschappen om te testen op HIV en syfilis. Het is alsof elke monteur een standaard peilstok voor motorolie heeft. Ze hadden ook middelen om onder een microscoop te zoeken naar een specifieke parasiet genaamd Trichomonas.
• De Ontbrekende Hightech Gereedschappen (Het Slechte Nieuws): Wat betreft de twee meest voorkomende bacteriële infecties, Gonorrhea en Chlamydia, waren de garages met lege handen.
  • Chlamydia: Geen van de 14 faciliteiten had één enkele test voor dit doel. Het is alsof een monteur geen manier heeft om een specifiek type brandstoflekkage te detecteren.
  • Gonorrhea: Hoewel een paar ziekenhuizen zeiden dat ze de apparatuur hadden om bacteriën in een laboratorium te kweken (zoals een speciale oven om het bug te kweken), had geen enkele van hen de bacterie in het afgelopen jaar daadwerkelijk succesvol gevonden. Het is alsof je een hightech motorscanner hebt die is aangesloten, maar nooit echt wordt ingeschakeld of werkt.
  • Bevestigen van Syfilis: Geen van de ziekenhuizen had de geavanceerde hulpmiddelen nodig om een syfilis-diagnose te bevestigen als de initiële snelle test positief was. Ze konden een verdachte vinden, maar ze konden het vingerafdrukkenbewijs niet krijgen om het te bewijzen.

De Werkplaatsconditie: Handleidingen en Onderhoud

Het hebben van gereedschappen is niet genoeg; je moet ook weten hoe je ze gebruikt en ze werkend houdt. De studie vond hier enkele zorgwekkende gaten:

• Ontbrekende Handleidingen: De meeste klinieken hadden geen geschreven instructiehandleidingen (Standaard Operationele Procedures) voor het uitvoeren van deze tests. Het is alsof je probeert een complexe auto te repareren zonder de handleiding van de eigenaar.
• Kapotte Gereedschappen: Veel faciliteiten hadden geen registraties van wanneer ze hun microscopen of kweekovens voor het laatst hadden onderhouden.
• Opgebruikte Voorraden: Een grote klacht was dat ze vaak de "olie en filters" (reagentia) die nodig waren om de tests uit te voeren, opgebruikten.

De "Waarom" Achter het Falen

Het artikel legt uit dat zelfs als de apparatuur aanwezig is, het vaak niet werkt omdat:

1. De bacteriën kieskeurig zijn: Het kweken van Gonorrhea in een laboratorium is alsof je probeert een zeer delicate orchidee te kweken; het vereist perfecte temperatuur, perfecte lucht en speciale aarde. Als het monster te lang blijft liggen of de aarde verkeerd is, sterft de plant (de bacterie) voordat je het kunt zien.
2. Gebrek aan Training: De monteurs (laboratoriumpersoneel) zijn niet recent getraind in het afhandelen van deze delicate tests.
3. Kosten: De chique, moderne tests die deze problemen zouden kunnen oplossen (zoals snelle point-of-care-tests) zijn te duur of vereisen elektriciteit en opslagomstandigheden die deze klinieken zich niet kunnen veroorloven of handhaven.

De Conclusie

Het artikel concludeert dat hoewel de klinieken in Moshi goed zijn in de basis, ze momenteel blind vliegen wat betreft de meest voorkomende bacteriële SOA's. Ze behandelen patiënten zonder precies te weten wat ze behandelen.

Om de verspreiding van deze infecties en het ontstaan van "superbugs" te stoppen, betoogt het artikel dat we moeten investeren in betere "garages". Dit betekent het kopen van werkende gereedschappen, het schrijven van duidelijke instructiehandleidingen, het trainen van de monteurs en ervoor zorgen dat ze een gestage aanvoer van onderdelen hebben. Zonder dit kunnen we het probleem niet nauwkeurig diagnosticeren en kunnen we de verspreiding van deze infecties niet effectief stoppen.

Technische samenvatting

Technische Samenvatting: Beoordeling van Laboratoriumcapaciteit voor STI-testen in de Gemeente Moshi, Tanzania

Probleemstelling
Seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA's) vormen een aanzienlijke wereldwijde last voor de volksgezondheid, waarbij stijgende weerstandspercentages tegen antimicrobiële middelen (AMR) bij pathogenen zoals Neisseria gonorrhoeae (Ng) de behandeling bemoeilijken. Hoewel de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Tanzaniaanse Nationale Standaard voor Medische Laboratoria (2017) pleiten voor etiologische diagnose om de behandeling te sturen en AMR te monitoren, vertrouwen veel settings met beperkte middelen op syndromisch management. Deze aanpak is weliswaar kosteneffectief, maar leidt vaak tot misdiagnose, overtreatment en het onvermogen om asymptomatische infecties of opkomende resistentiepatronen op te sporen. Er ontbreekt cruciaal gedocumenteerde data over de daadwerkelijke laboratoriumcapaciteit om aanbevolen SOA-diagnostiek uit te voeren in Tanzaniaanse gezondheidsfaciliteiten, met name wat betreft de kloof tussen nationale richtlijnen en de realiteit ter plaatse.

Methodologie
Deze studie hanteerde een transversaal ontwerp dat tussen mei en juli 2023 werd uitgevoerd in de Gemeentelijke Raad van Moshi, regio Kilimanjaro, Tanzania. De beoordeling omvatte 14 gezondheidsfaciliteiten: vijf ziekenhuizen (inclusief zonal, regionaal en districtsniveau) en negen gezondheidscentra. Dataverzameling omvatte:

• Vragenlijsten: Uitgevoerd bij laboratoriumwetenschappers of -technologen om gegevens te verzamelen over faciliteitstype, beschikbare SOA-testen, apparatuur en opleidingsregistraties.
• Observaties: Directe verificatie van apparatuuronderhoudsregistraties, beschikbaarheid van Standaard Operationele Procedures (SOP's) en inventarisatiesystemen.
• Documentbeoordeling: Onderzoek naar kwaliteitscontroleprogramma's, logs voor reagensvalidatie/-verificatie en SOP's voor reagensopslag en -gebruik.
• Analyse: Beschrijvende statistieken (frequenties, percentages, medianen en interkwartielafstanden) werden gebruikt om de beschikbaarheid van testen, naleving van standaarden en gerapporteerde uitdagingen te analyseren.

Belangrijkste Bijdragen en Resultaten
De studie biedt een gedetailleerde beoordeling van SOA-diagnostische capaciteiten tegen de achtergrond van de Tanzaniaanse Nationale Standaard voor Medische Laboratoria uit 2017.

• Gaten in Diagnostische Capaciteit:

  • Universele Beschikbaarheid: Alle 14 faciliteiten (100%) konden Rapid Diagnostic Tests (RDT's) uitvoeren voor HIV en Syfilis.
  • Microscopie: Natte preparaatmicroscopie voor Trichomonas vaginalis (TV) was beschikbaar in 80% van de ziekenhuizen en 100% van de gezondheidscentra.
  • Kritieke Tekortkomingen:
    • Chlamydia en HPV: Geen enkele faciliteit (0%) bood testen aan voor Chlamydia trachomatis (CT) of Humaan Papillomavirus (HPV).
    • Syfilisbevestiging: Geen enkele faciliteit voerde bevestigende serologische testen (TPHA/TPPA) uit voor syfilis.
    • Gonokokkenkweek: Slechts 3 van de 5 ziekenhuizen (60%) beschikten over de capaciteit voor N. gonorrhoeae-kweek met chocolade- en bloedagar. Cruciaal is dat geen enkele van deze faciliteiten meldde N. gonorrhoeae te hebben geïsoleerd in het afgelopen jaar, wat wijst op een gebrek aan functionele kweekcapaciteit ondanks de nominale beschikbaarheid van apparatuur.
    • Hepatitis: Testen voor Hepatitis B en C waren beschikbaar in 80% van de ziekenhuizen, maar slechts in 44% van de gezondheidscentra.

• Operationele en Kwaliteitsnormen:

  • SOP's en Opleiding: Slechts 29% van de faciliteiten had SOP's voor apparatuurbediening, en 57,1% meldde een gebrek aan programma's voor opleidingen op de werkplek.
  • Kwaliteitscontrole: Hoewel 71% van de faciliteiten kwaliteitscontroleprogramma's voor reagentia had, voerde slechts 14% reagensvalidatie of -verificatie uit.
  • Inventaris: 71% had inventarisatiesystemen, maar slechts 36% had SOP's voor inventarisbeheer.

• Gerapporteerde Uitdagingen:
  De belangrijkste barrières die door het personeel van de faciliteiten werden geïdentificeerd, waren het gebrek aan testrichtlijnen (85,7%) en het gebrek aan SOP's (71,4%), gevolgd door tekorten aan reagentia (64,3%) en het ontbreken van opleidingsprogramma's (57,1%).

Betekenis en Beweringen
Het artikel stelt dat de bevindingen onderstrepen dat er sprake is van een "bezorgd gebrek aan SOA-testcapaciteit" binnen de onderzochte gezondheidsfaciliteiten, wat aanzienlijke barrières vormt voor effectief SOA-beheer en de dreiging van AMR in Tanzania verergert.

• Impact op AMR-bewaking: Het onvermogen om N. gonorrhoeae te kweken en antimicrobiële gevoeligheidstesten (AST) uit te voeren, ondermijnt ernstig het vermogen om AMR-trends te volgen en te monitoren. De auteurs merken op dat hoewel kweekcapaciteit nominaal bestaat in sommige ziekenhuizen, deze niet functioneel operationeel is, wat een bredere uitdaging weerspiegelt in Sub-Saharisch Afrika, waar minder dan 1% van de klinische laboratoria is aangewezen voor bacteriologische testen.
• Behoefte aan Etiologische Diagnose: De studie benadrukt dat de huidige afhankelijkheid van syndromisch management ontoereikend is gezien de stijging van AMR en de prevalentie van asymptomatische infecties. Het ontbreken van testen voor CT en HPV, en het gebrek aan bevestigende syfilistesten, laat een groot gat in het nationale antwoord achter.
• Toekomstige Implicaties: De auteurs betogen dat dringende investeringen in laboratoriuminfrastructuur, opleiding en kwaliteitssystemen onontbeerlijk zijn. Zij suggereren dat zonder robuuste diagnostische capaciteit de implementatie van nieuwe interventies – zoals Doxycycline post-expositie profylaxe (DoxyPEP) of potentiële vaccins voor gonokokken en chlamydia – niet behoorlijk kan worden gemonitord of geëvalueerd op veiligheid en werkzaamheid in de Tanzaniaanse context. De studie concludeert dat het versterken van de laboratoriumcapaciteit een voorwaarde is voor het beteugelen van transmissie en het beperken van de impact van AMR.