Leadership in the Age of AI and the Metaverse: Developing Dynamic Managerial Capability Framework for Digital Organizational Transformation in China
Deze studie ontwikkelt en valideert een framework voor dynamische managementcapaciteiten voor digitale organisatietransformatie in China, waarbij wordt aangetoond dat de vermogens van leiders om kansen te signaleren, strategie te orkestreren, mens-machinecollaboratie te besturen en routines te herconfigureren cruciaal zijn voor het succesvol benutten van AI en het metaverse.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
In de moderne zakenwereld proberen bedrijven zich voortdurend aan te passen aan nieuwe technologieën, maar de instrumenten waarmee ze vandaag de dag worden geconfronteerd, zijn anders dan die van het verleden. Decennialang betekende digitale transformatie simpelweg het omzetten van papieren registers naar computervestanden. Vandaag de dag is het landschap echter verschoven naar twee krachtige krachten: kunstmatige intelligentie, die gegevens kan analyseren en voorspellingen kan doen, en het metaverse, een verzameling immersieve virtuele ruimtes waar mensen en machines in drie dimensies met elkaar interageren. Hoewel deze technologieën ongelooflijk potentieel bieden, creëren ze ook een complexe omgeving waarin regels onduidelijk zijn en de toekomst moeilijk te voorspellen is. In deze setting is het oude idee dat een leider simpelweg een visie moet hebben, niet langer voldoende. In plaats daarvan hangt succes af van een specifieke set managementvaardigheden die leiders in staat stellen om nieuwe kansen te signaleren, middelen te verzamelen om erop in te spelen, de relatie tussen menselijke werknemers en machines te beheren en de manier waarop hun organisaties functioneren volledig te herontwerpen.
Onderzoekers in China gingen op zoek naar de exacte aard van deze vaardigheden in de context van de snelle digitale groei van het land. Ze richtten zich op een concept genaamd dynamische managementcapaciteit, wat in essentie het vermogen van een leider is om de gewoonten en middelen van hun organisatie te veranderen naarmate de wereld om hen heen verandert. Het team wilde weten of toegang tot geavanceerde technologie voldoende was om een bedrijf te transformeren, of dat het persoonlijke vermogen van de leider om deze nieuwe instrumenten te beheren de beslissende factor was. Om het antwoord te vinden, keken ze naar de specifieke uitdagingen waarmee Chinese bedrijven worden geconfronteerd, waarbij overheidsbeleid aandringt op de adoptie van kunstmatige intelligentie en virtuele realiteit in sectoren zoals productie en logistiek.
De onderzoekers begonnen door te praten met vierentwintig senior managers en digitale leiders uit diverse sectoren, waaronder productie, financiën en technologie. Deze gesprekken hielpen hen om vier duidelijke groepen vaardigheden te identificeren die succesvolle leiders gebruikten. De eerste vaardigheid was sensing (waarnemen), wat het scannen van de omgeving inhoudt om zwakke signalen over nieuwe technologieën of beleidswijzigingen te vinden voordat concurrenten dat doen. De tweede was seizing (grijpen), wat het vermogen is om middelen toe te wijzen en teams op te bouwen om die signalen om te zetten in echte projecten. De derde was responsible governance (verantwoordelijk bestuur), een cruciale vaardigheid voor het beslissen hoe mensen en algoritmen de besluitvormingsmacht moeten delen, terwijl privacy en eerlijkheid worden gewaarborgd. De vierde was reconfiguration (herconfiguratie), wat het herontwerpen van de dagelijkse routines en workflows van het bedrijf betekent om aan de nieuwe digitale realiteit te voldoen.
Om te testen of deze vier vaardigheden daadwerkelijk leidden tot betere resultaten, ondervroegen de onderzoekers driehonderd managers in heel China. Ze vroegen deze leiders om hun eigen vaardigheden op deze gebieden te beoordelen en te beschrijven hoe goed hun bedrijven hun bedrijfsprocessen transformeerden. De resultaten toonden een duidelijk patroon: bedrijven die leiders hadden die effectief kansen konden waarnemen en deze met strategische actie konden grijpen, waren degenen die de meest significante digitale transformatie bereikten. Hoewel het hebben van een leider die kunstmatige intelligentie begreep en een bedrijf dat klaar was voor het metaverse behulpzaam was, garandeerden deze factoren alleen geen succes. In plaats daarvan werd hun waarde pas gerealiseerd wanneer ze werden gekanaliseerd via het vermogen van de leider om te waarnemen, te grijpen, te besturen en te herconfigureren.
De studie vond dat de krachtigste drijfveren voor verandering de vermogens van leiders waren om opkomende trends te spotten en middelen te organiseren om er actie op te ondernemen. Het vermogen om organisatorische routines te herontwerpen was ook belangrijk, hoewel het een iets kleinere rol speelde in de directe resultaten vergeleken met sensing en seizing. Het onderzoek benadrukte ook dat het vermogen om de relatie tussen mensen en machines te besturen essentieel was voor het opbouwen van vertrouwen en het waarborgen dat de technologie ethisch wordt gebruikt. Zonder dit bestuur konden de andere vaardigheden niet volledig effectief zijn. De gegevens suggereerden dat wanneer leiders deze capaciteiten konden combineren, zij de potentie van kunstmatige intelligentie en virtuele omgevingen konden omzetten in tastbare verbeteringen in de manier waarop hun bedrijven opereerden.
Dit onderzoek daagt het algemeen aanvaarde geloof uit dat het simpelweg kopen van de nieuwste technologie of het inhuren van een paar experts genoeg is om een bedrijf te transformeren. De bevindingen suggereren dat de technologie zelf slechts een hulpmiddel is, en dat de waarde ervan volledig afhangt van hoe leiders het beheren. In de specifieke context van China, waar overheidsbeleid het gebruik van deze technologieën aanmoedigt, geeft de studie aan dat de echte flessenhals niet een gebrek aan middelen of financiering is, maar een gebrek aan managementvaardigheden om deze te coördineren. Leiders die de tekenen van verandering kunnen lezen, gedisciplineerde weddenschappen kunnen wagen op digitale projecten, de ethische risico's van automatisering kunnen beheren en de manier van werken van hun bedrijf constant kunnen bijwerken, zijn degenen die zullen slagen.
De studie concludeert dat als bedrijven in dit nieuwe tijdperk willen floreren, ze zich moeten richten op het opbouwen van deze specifieke managementcapaciteiten. Het is niet genoeg om een digitale strategie te hebben; leiders moeten beschikken over het dynamische vermogen om de omgeving waar te nemen, het moment te grijpen, de mens-machine samenwerking verantwoord te besturen en de organisatie te herconfigureren om in de nieuwe realiteit te passen. Het onderzoek biedt een duidelijke weg vooruit voor managers: investeer in het ontwikkelen van deze vier vaardigheden naast de technologie zelf. Door dit te doen, kunnen zij ervoor zorgen dat de overgang naar kunstmatige intelligentie en het metaverse leidt tot duurzame groei en innovatie, in plaats van slechts een kostbaar experiment. Het werk biedt een praktisch kader voor leiders om hun eigen gereedheid te beoordelen en om te begrijpen dat het menselijke element van leiderschap nog steeds de meest cruciale factor is bij het navigeren door de toekomst van het bedrijfsleven.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.