Maternal-Neonatal Synchronization in the Global Burden of Infection and Sepsis: Evidence from GBD 2021 and Projections to 2050

Technische Samenvatting: Maternaal-Neonatale Synchronisatie in de Mondiale Last van Infectie en Sepsis

Probleemstelling
Maternale sepsis en andere maternale infecties (MSMIs) en neonatale sepsis en andere neonatale infecties (NSNIs) blijven wereldwijd belangrijke oorzaken van vermijdbare morbiditeit en mortaliteit, met name in lage- en middeninkomenslanden. Hoewel de Wereldgezondheidsorganisatie heeft opgeroepen tot versnelde inspanningen om deze sterfte tegen 2030 te verminderen, is er een gebrek aan uitgebreide evaluatie met betrekking tot de langetermijn epidemiologische trends, de dynamische onderlinge relatie tussen maternale en neonatale infecties, en het voortbestaan van gezondheidsverschillen over verschillende sociaaleconomische ontwikkelingsniveaus. Bestaande literatuur behandelt deze condities vaak geïsoleerd of mist een verenigde analyse van hun synchronisatie en toekomstige projecties.

Methodologie
Deze studie maakte gebruik van gegevens uit de Global Burden of Disease (GBD) 2021-studie, die 204 landen en territoria beslaat van 1990 tot 2021. De analyse richtte zich op MSMIs (geclassificeerd onder ICD-10 codes O23-O23.93, O41.1-O41.93, O85-O86.89, O91-O91.23) en NSNIs (B95.1, P36-P36.9, P38-P39.9).

Belangrijke analytische componenten waren onder meer:

• Trendanalyse: Berekening van leeftijdsgestandaardiseerde incidentiecijfers (ASIR), mortaliteitscijfers (ASMR) en disability-adjusted life years (DALYs). Temporele trends werden gekwantificeerd met behulp van de Estimated Annual Percentage Change (EAPC), afgeleid van lineaire regressiemodellen.
• Synchronisatie en Causaliteit: Om de dynamische relatie tussen maternale en neonatale infecties te beoordelen, gebruikten de auteurs cross-correlatiefunctie (CCF)-analyse en Granger-causaliteitstests op tijdreeksgegevens om te bepalen of trends in maternale infecties trends in neonatale infecties voorspellen.
• Sociaaleconomische Correlatie: De studie analyseerde de associaties tussen de ziektelast en de Sociodemographic Index (SDI), die varieert van 0 tot 1 op basis van fertiliteit, educatie en inkomen.
• Ongelijkheidstoetsing: Gezondheidsverschillen werden geëvalueerd met behulp van de Slope Index of Inequality (SII) voor absolute ongelijkheid en de Concentration Index (CI) voor relatieve ongelijkheid over SDI-gradiënten.
• Risicofactor Attributie: Het GBD Comparative Risk Assessment (CRA)-raamwerk werd gebruikt om de bijdrage van risicofactoren (bijv. gedragsrisico's, ondervoeding, laag geboortegewicht) aan de ziektelast te kwantificeren.
• Voorspelling: Een Bayesian Age-Period-Cohort (BAPC)-model, gebruikmakend van Integrated Nested Laplace Approximation (INLA) en second-order random walk-processen, werd toegepast om de ziektelast te projecteren van 2022 tot 2050.

Belangrijkste Resultaten

• Wereldwijde Last en Trends: In 2021 waren er wereldwijd ongeveer 19,05 miljoen gevallen van MSMIs en 3,88 miljoen gevallen van NSNIs. Van 1990 tot 2021 daalden de leeftijdsgestandaardiseerde incidentiecijfers voor beide condities (MSMIs: EAPC = −1,18; NSNIs: EAPC = −0,80). Echter, de daling in de incidentie van NSNIs verliep trager dan die van MSMIs.
• Mortaliteitsdispariteit: Ondanks een lagere incidentie zijn NSNIs geassocieerd met aanzienlijk hogere mortaliteitscijfers vergeleken met MSMIs. Het leeftijdsgestandaardiseerde mortaliteitscijfer voor NSNIs daalde in de onderzochte periode met slechts 21,19%, vergeleken met een daling van 51,09% voor MSMIs.
• Synchronisatie: CCF- en Granger-causaliteitsanalyses toonden een significante temporele synchronisatie aan tussen maternale en neonatale infecties. De incidentietrends van MSMIs voorspellen de NSNI-trends significant (Granger-causaliteit P = 0,009 voor incidentie; P = 0,005 voor leeftijdsgestandaardiseerde ratio's), waarbij de sterkste correlatie optreedt bij een lag van 0.
• Geografische en Sociaaleconomische Dispariteiten: De ziektelast is onevenredig geconcentreerd in regio's met een lage SDI, specifiek Sub-Sahara Afrika en Zuid-Azië. Er bestaat een significante negatieve correlatie tussen SDI en DALY-cijfers voor beide condities. Hoewel de absolute ongelijkheid (SII) is afgenomen, is de relatieve ongelijkheid (CI) geïntensiveerd voor MSMIs en is deze persistent gebleven voor NSNIs, wat aangeeft dat de last zwaar geconcentreerd blijft in landen met een lage SDI.
• Risicofactoren: Belangrijke attributieve risicofactoren zijn gedragsrisico's, ondervoeding bij kinderen en moeders, ijzertekort, laag geboortegewicht en korte gestatietijd.
• Projecties: Het BAPC-model voorspelt een voortdurende daling van de wereldwijde last tot 2050, met geprojecteerde reducties van 40,87% in de leeftijdsgestandaardiseerde incidentie van MSMIs en 50,59% in de leeftijdsgestandaardiseerde mortaliteit van NSNIs tegen 2050.

Betekenis en Claims
De auteurs stellen dat deze studie de eerste is die een significante wereldwijde synchronisatie in de incidentietrends van MSMIs en NSNIs onthult, wat bevestigt dat de trends in maternale infecties dienen als een voorspeller voor de trends in neonatale infecties. Deze bevinding ondersteunt de biologische plausibiliteit dat maternale infecties (bijv. kolonisatie door Group B Streptococcus) het risico op neonatale sepsis direct vergroten en dat gedeelde risicofactoren (bijv. ondervoeding, laag geboortegewicht) beide condities simultaan aansturen.

De studie benadrukt dat hoewel er wereldwijde vooruitgang is geboekt, significante regionale verschillen blijven bestaan, met name in regio's met een lage SDI. De auteurs betogen dat het voortbestaan van relatieve ongelijkheid en de tragere daling in neonatale mortaliteit vergeleken met maternale mortaliteit de noodzaak onderstrepen voor geïntegreerde maternale en neonatale gezondheidsstrategieën. Ze suggereren dat interventies op maat moeten worden gemaakt voor specifieke sociaaleconomische contexten, waarbij de structurele tegenstrijdigheden in ontwikkelingsregio's worden aangepakt waar publieke gezondheidsinvesteringen achter kunnen blijven bij de bevolkingsgroei.

De auteurs hanteren een bescheiden toon met betrekking tot hun projecties, waarbij zij opmerken dat het BAPC-model ervan uitgaat dat de huidige blootstelling aan risicofactoren en de effectiviteit van interventies ongewijzigd blijven. Zij waarschuwen expliciet dat opkomende bedreigingen zoals klimaatverandering, antibioticaresistentie en publieke gezondheidsnoodsituaties (bijv. pandemieën) de huidige vooruitgang zouden kunnen omkeren. Voorts erkennen zij beperkingen met betrekking tot potentiële onderrapportage in landen met onderontwikkelde gezondheidszorgsystemen en het gebrek aan pathogeenspecifieke gegevens binnen het GBD-raamwerk, wat het vermogen beperkt om de specifieke bijdragen van verschillende pathogenen in te schatten.