Rationale and Design of myAirvo 3 (High Flow Nasal Therapy; HFNT) for COPD Patients in the Home – A Multi-center International Randomized Controlled Trial

Voor miljoenen mensen die leven met chronische obstructieve pulmonale ziekte, zijn de meest gevaarlijke momenten niet de rustige dagen thuis, maar de plotselinge, hevige opflakkeringen die bekend staan als exacerbaties. Dit zijn gebeurtenissen waarbij ademhalen zo moeilijk wordt dat een ziekenhuisbezoek noodzakelijk is, en die fungeren als een keerpunt in het leven van een patiënt. Ze beschadigen de longen verder, verminderen het vermogen om dagelijkse taken uit te voeren en vergroten het risico op overlijden. Decennialang is de standaardaanpak voor het beheer van deze patiënten na hun ontslag uit het ziekenhuis grotendeels onveranderd gebleven: artsen schrijven medicatie via een vernevelaar voor om de luchtwegen te openen, adviseren revalidatie-oefeningen en bieden voor sommigen zuurstoftherapie aan. Hoewel deze maatregelen helpen, hebben ze de cyclus van herhaalde ziekenhuisopnames niet gestopt of de overlevingskansen in de afgelopen veertig jaar aanzienlijk verbeterd. De medische gemeenschap zoekt al lang naar een manier om deze cyclus te doorbreken, zoekend naar een behandeling die patiënten stabiel kan houden en gemakkelijker kan laten ademen zodra zij terugkeren naar hun eigen huis.

Een nieuwe studie, bekend als de HiFloCOPD-trial, test een specifieke technologie om te zien of deze de uitkomst kan veranderen. De onderzoekers onderzoeken een apparaat genaamd de myAirvo 3, die hoogstroomneustherapie levert. In tegenstelling tot standaard zuurstofmaskers die simpelweg droge lucht of gas uitblazen, verwarmt en bevochtigt deze machine de lucht voordat deze met een hoge snelheid de neus in wordt gestuurd. De theorie is dat deze warme, vochtige lucht hels helpt om slijm uit de longen te verwijderen, de inspanning die nodig is om te ademen vermindert en een snelle ademhalingsfrequentie, die vaak voorkomt tijdens een exacerbatie, vertraagt. Hoewel dit type therapie veelbelovend is gebleken in spoedeisende hulpafdelingen van ziekenhuizen voor patiënten met acuut respiratoir falen, is het nooit rigoureus getest als een langdurige behandeling voor mensen met chronische longziekte die in hun eigen huis wonen. De centrale vraag die deze research drijft, is of het dagelijks gebruik van dit apparaat de volgende ernstige opflakking kan uitstellen of de dood kan voorkomen bij patiënten die recentelijk in het ziekenhuis zijn opgenomen voor een ernstige aanval.

De studie is ontworpen als een groot, internationaal experiment waarbij meer dan vijftien medische centra in de Verenigde Staten en Canada betrokken zijn. Onderzoekers rekruteren zeshonderdtweeënveertig volwassenen die de diagnose moderate tot zeer ernstige chronische obstructieve pulmonale ziekte hebben gekregen en die onlangs uit het ziekenhuis zijn ontslagen na een ernstige exacerbatie. Om de resultaten betrouwbaar te maken, worden de deelnemers in twee groepen verdeeld. De ene groep ontvangt de standaardzorg die zij normaal gesproken zouden krijgen na een ziekenhuisopname, plus een smartphone om hun dagelijkelijke symptomen bij te houden. De andere groep ontvangt diezelfde standaardzorg, maar krijgt ook het myAirvo 3-apparaat om thuis te gebruiken. Het apparaat is ingesteld om een constante stroom warme, bevochtigde lucht te leveren met een debiet tussen twintig en vijfendertig liter per minuut, waarbij de temperatuur wordt aangepast voor comfort. Patiënten in deze groep wordt gevraagd de machine ten minste acht uur per dag te gebruiken, bij voorkeur terwijl zij slapen.

De onderzoekers kijken niet alleen naar de vraag of het apparaat werkt; ze proberen ook precies te begrijpen wie er het meeste baat bij heeft. De studie houdt een breed scala aan details bij, van hoe ver een patiënt in zes minuten kan lopen tot hoe zij hun ademhalingsmoeilijkheden en kwaliteit van leven beoordelen. Elke deelnemer rapporteert dagelijks hun symptomen en het medische team monitort hen gedurende een periode van maximaal twee jaar. Het primaire doel is om te meten hoe lang het duurt voordat de eerste matige of ernstige exacerbatie optreedt, of tot een patiënt overlijdt aan een welke doodsoorzaak dan ook. Als het apparaat effectief is, zou de groep die het gebruikt een langere periode van stabiliteit moeten ervaren voordat hun volgende ziekenhuisopname plaatsvindt, vergeleken met de groep die alleen de standaardzorg ontvangt.

Deze trial vormt een belangrijke stap voorwaarts omdat het de grootste en langste studie van dit type tot nu toe is. Eerdere kleinere studies hebben gesuggereerd dat deze therapie de frequentie van opflakkeringen zou kunnen verminderen, maar zij hebben geen definitief bewijs geleverd, noch hebben zij geïdentificeerd welke specifieke patiënten er het meest baat bij zouden hebben. Sommiger eerder onderzoek suggereerde dat de therapie de kwaliteit van leven of de loopafstand mogelijk niet zou verbeteren, wat de medische gemeenschap onzeker maakte over de werkelijke waarde ervan. De HiFloCOPD-studie beoogt deze vragen te beantwoorden met hoogwaardig bewijs. Door een groot aantal patiënten gedurende een lange periode te volgen, hopen de onderzoekers vast te stellen of deze technologie een standaard onderdeel moet worden van de thuiszorg voor mensen met chronische longziekte.

De studie wordt uitgevoerd onder strikt toezicht om de veiligheid en nauwkeurigheid te waarborgen. Een onafhankelijke raad van experts beoordeelt de gegevens regelmatig om te controleren op onverwachte problemen of tekenen dat de behandeling beter of slechter werkt dan verwacht. De onderzoekers hebben tijdens de planningsfase ook aanpassingen gedaan aan hun selectiecriteria om ervoor te zorgen dat zij de juiste groep mensen bestuderen. Zo hebben ze onder andere de minimumleeftijd voor deelnemers verlaagd en de criteria uitgebreid om mensen in te sluiten die mogelijk geen langdurige geschiedenis van roken hebben, in erkenning dat de ziekte mensen met verschillende achtergronden kan treffen. Ze hebben ook de screening voor slaapapneu, een aandoening die vaak samenhangt met longziekte, verfijnd om ervoor te zorgen dat patiënten de juiste behandeling krijgen voor al hun aandoeningen.

In de kern gaat dit onderzoek over het geven van een betere kans op een stabiel leven aan patiënten. De hoop is dat het door het direct in de longen te bieden van warme, vochtige lucht, het apparaat de belasting voor het lichaam kan verminderen en kan voorkomen dat kleine problemen uitmonden in de grote, levensbedreigende crises die patiënten terugsturen naar het ziekenhuis. Als de studie uitwijst dat de therapie werkt, zou het de manier waarop artsen chronische longziekte na een ernstige aanval beheren fundamenteel kunnen veranderen, door een nieuw instrument te bieden om de tijd tussen ziekenhuisbezoeken te verlengen en het dagelijks leven van degenen die met deze uitdagende aandoening leven te verbeteren. Totdat de resultaten binnen zijn, wacht de medische gemeenschap echter af hoe de data zullen onthullen of deze hoogstroomtherapie de sleutel is om de cyclus van exacerbaties te doorbreken.