Papers waarbij de oorspronkelijke auteurs onze begrijpelijke uitleg hebben bekeken.
Voor elke paper op deze pagina heeft ten minste één van de oorspronkelijke auteurs onze begrijpelijke uitleg gezien en beoordeeld — door te bevestigen dat de uitleg klopt of door correcties aan te vragen die wij vervolgens hebben doorgevoerd. Een bevestiging betekent niet dat auteurs elke zin formeel goedkeuren, maar wel dat de uitleg langs de mensen is gegaan die de paper hebben geschreven.
289 papers beoordeeld door auteurs · 221–230 / 289
Dit artikel introduceert een geometrisch ontwerpproces voor pop-upstructuren die, door een combinatie van vouwen en snijden, kunnen worden omgezet in voorgeprogrammeerde vormen met variërende krommingen voor toepassingen zoals dragreductie en architectuur.
Dit artikel lost het Peterson-hitprobleem op voor vijf variabelen in generieke graden, bewijst dat de vijfde algebraïsche transfer een isomorfisme is in een expliciete oneindige familie van graden, en valideert een gelokaliseerde variant van Kameko's conjectuur, terwijl het ook de homotopietype van bepaalde projectieve ruimten bepaalt.
Dit paper presenteert een equivalente formulering van de tweelingpriemconjectuur die verband houdt met een symmetrische eigenschap in een specifieke rij van rekenkundige rijen die zijn gedefinieerd voor een paar onderling ondeelbare gehele getallen.
Dit numerieke onderzoek onthult een opmerkelijke geometrische en potentie-theoretische overeenkomst tussen de inverse eigenwaarde-loci van companionmatrices van gegeneraliseerde Lucas-rijen en de rand van de Mandelbrot-set, waarbij gedeelde structurele organisatie wordt aangetoond via een breed scala aan diagnostische methoden.
Dit artikel beschrijft de ontwikkeling van een data-reductiemethode en het gebruik van de Monte Carlo-code Prompt om de instrumentale respons en inelastische effecten in neutronenverstrooiingsexperimenten bij CSNS nauwkeurig te modelleren en te valideren.
Dit artikel beschrijft numerieke simulaties voor het SAXO+-systeem die aantonen dat een donkere-holte-lus de resterende sterrenlichtintensiteit met een factor 200 vermindert, terwijl NCPA-compensatie een factor 20 bereikt, waarbij de kalibratie van optische gains van de pyramide-WFS vooral bij heldere sterren en slechte seeing de prestaties verbetert.
In deze studie worden nieuwe, sterke bovengrenzen voor de axion-elektronkoppeling afgeleid door de 100-parsec Gaia DR3-witdwarfluminositeitsfunctie te vergelijken met geavanceerde theoretische modellen, wat resulteert in een bovengrens van en de eerdere suggestie van een verbeterde fit voor axion-cooling weerlegt.
Dit artikel presenteert een nieuwe theoretische aanpak voor micro-nano robotnetwerken die een zwerm definieert als een gemengde kwantumtoestand beschreven door een dichtheidsmatrix, waarbij de matrixgrootte onafhankelijk blijft van het aantal robots.
Deze studie introduceert lineaire regeltheorie als een veelbelovend wiskundig raamwerk om de dynamiek van verstopte amorfe deeltjessystemen te begrijpen en te voorspellen, waarbij gemiddelde controleerbaarheid wordt aangetoond als een nauwkeurige predictor voor de deeltjeshervorming onder schuifspanning.
Dit paper betoogt dat de focus op ruwe netwerkbandbreedte onvoldoende is voor hoogwaardige datatransfer en introduceert het 'Drainage Basin Pattern'-model om end-to-end prestaties te optimaliseren door een holistische hardware-software co-design die bottlenecks buiten het netwerkcore adresseert.