Papers waarbij de oorspronkelijke auteurs onze begrijpelijke uitleg hebben bekeken.
Voor elke paper op deze pagina heeft ten minste één van de oorspronkelijke auteurs onze begrijpelijke uitleg gezien en beoordeeld — door te bevestigen dat de uitleg klopt of door correcties aan te vragen die wij vervolgens hebben doorgevoerd. Een bevestiging betekent niet dat auteurs elke zin formeel goedkeuren, maar wel dat de uitleg langs de mensen is gegaan die de paper hebben geschreven.
608 papers beoordeeld door auteurs · 371–380 / 608
Deze studie toont aan dat verbaal gemaakte bewustzijn van evaluatie in grote redeneermodellen een verwaarloosbaar effect heeft op hun daadwerkelijke gedrag op veiligheids-, uitlijnings- en redeneerbenchmarks, wat suggereert dat hoge percentages van dergelijk bewustzijn niet automatisch moeten worden geïnterpreteerd als bewijs van strategische manipulatie of uitlijningsondermijning.
Dit artikel introduceert FRE-RNN, een biologisch plausibel recurrente neurale netwerk dat terugkoppelingsregulatie en residuele verbindingen integreert en de instabiliteit en hoge rekenkosten van Equilibrium Propagation overwint, waarbij het convergentiesnelheden en prestaties bereikt die vergelijkbaar zijn met backpropagation, terwijl het tegelijkertijd praktische grootschalige, door het brein geïnspireerde leerprocessen mogelijk maakt.
Door causale inferentiemethoden toe te passen op de Framingham Heart Study, toont dit artikel aan dat standaard observatieve risicocalculatoren het absolute voordeel van bloeddrukverlaging op het risico op coronaire hartziekten door verstorende factoren met ongeveer 21,8% overschatten, wat de kritieke noodzaak benadrukt om onderscheid te maken tussen conditionele kansen en interventionele effecten in klinische besluitvorming.
Dit artikel introduceert GRALIS, een verenigd wiskundig raamwerk dat is gebaseerd op de representatiestelling van Riesz en een canonieke vorm voor lineaire attributiemethoden vaststelt, waarbij gelijktijdig 13,5 van de 14 axiomatische eigenschappen worden voldaan en formele garanties worden geboden voor volledigheid, convergentie en multi-schaalinteracties die individuele XAI-methoden missen.
Dit artikel stelt een nieuwe methode voor om axion-achtige deeltjes van donkere materie op de -schaal te detecteren door kruiscorrelatie van radiointensiteitsmapping met sterrenstelselopnames van de 2MRS, en toont aan dat de Square Kilometre Array Fase 2 deze signalen effectief kan onderzoeken door rekening te houden met gestimuleerd verval dat wordt aangedreven door zowel de kosmische achtergrondstraling als de extragalactische radioachtergrond.
Door LAMOST- en Gaia-gegevens te analyseren en te valideren met N-lichaamsimulaties, toont deze studie aan dat radiale corrugaties, gemodelleerd als twee tegen elkaar in lopende golven, plausibel de waargenomen golfachtige kinematische kenmerken en de structurele overgang tussen de binnenste en buitenste dunne schijven van de Melkweg kunnen verklaren.
Dit artikel introduceert de effectieve rang () als een nieuwe kwantitatieve maatstaf voor het karakteriseren van de expressiviteit van neurale netwerken voor kwantumsystemen en maakt gebruik van een versterkingsleerframework met een zelf-attentie transformer-agent om automatisch sterk expressieve circuitarchitecturen voor kwantumsystemen te ontwerpen die deze maatstaf maximaliseren.
Dit artikel verbetert misspecificatie in gekerneliseerde bandit-optimisatie door aan te tonen dat localisatieprincipes – namelijk spectrale localisatie in offline situaties en domeinverdeling in online situaties – de straf voor misspecificatie kunnen reduceren van een multiplicatieve factor die de kernelcomplexiteit omvat tot een logaritmische of polylogaritmische groei.
Dit artikel toont aan dat hoewel onbewaakte Transformer-VAE-latente ruimtes, getraind op SELFIES, betekenisvolle sturing van chemische eigenschappen kunnen ondersteunen, een dergelijke controle slechts geldig is wanneer deze strikt wordt gevalideerd via gedecodeerde moleculen en verstorende factoren-bewuste evaluatie om echte chemische signalen te onderscheiden van artefacten op sequentieniveau.
Dit artikel biedt een fijnmazige analyse van het fenomeen "verdachte uitlijning" in SGD onder slecht geconditioneerde optimalisatie, en onthult hoe specifieke stapgroottevoorwaarden leiden tot dat gradiëntupdates uitlijnen met een dominante deelruimte die paradoxaal genoeg het verlies niet verlaagt, terwijl updates naar de bulk-deelruimte effectief blijven.