Papers waarbij de oorspronkelijke auteurs onze begrijpelijke uitleg hebben bekeken.
Voor elke paper op deze pagina heeft ten minste één van de oorspronkelijke auteurs onze begrijpelijke uitleg gezien en beoordeeld — door te bevestigen dat de uitleg klopt of door correcties aan te vragen die wij vervolgens hebben doorgevoerd. Een bevestiging betekent niet dat auteurs elke zin formeel goedkeuren, maar wel dat de uitleg langs de mensen is gegaan die de paper hebben geschreven.
607 papers beoordeeld door auteurs · 51–60 / 607
Dit artikel stelt "fixed-query oscillator attention" voor, een hardware-efficiënt alternatief voor softmax dat de Kuramoto-synchronisatiedynamiek in gekoppelde oscillatornetwerken benut om aandacht te implementeren via fysieke equilibratie, waarbij concurrerende prestaties wordt aangetoond op energiebeperkte substraten terwijl een wiskundig gefundeerd blauwdruk voor fysieke AI wordt geboden.
Dit artikel toont aan dat de schijnbare singulariteiten in -zwaartekracht bij kritieke koppelingsvlakken waar , louter artefactën zijn van de formulering van de vergelijking, wat in plaats daarvan regelmatige fundamentele vergelijkingen onthult die gravitationele afschermingsgrenzen definiëren die aantrekkende en afstotende fasen scheiden terwijl ze een globale Einstein-raam beschrijving belemmeren.
Dit artikel stelt een modulair kwantiseringskader voor voor gedeformeerde CFT's dat type-I en type-III von Neumann-algebra's construeert om de microstructuren van zwarte gaten te beschrijven, waarbij wordt aangetoond hoe gladde BTZ-horizonen verschijnen in de semiclassieke limiet, terwijl intrinsiek niet-gladde, uitgerekte horizonen met expliciete microstructuren bij een eindige Newton-constante worden onthuld.
Dit artikel demonstreert experimenteel dat zelfpulserende dynamiek in microringresonatornetwerken effectief trage tijdsafhankelijke signalen van optische vezelsensoren kan verwerken, waardoor de signaalretentie wordt uitgebreid en de vereiste digitaliseringssamplingsnelheid met ten minste één orde van grootte wordt verlaagd.
Dit artikel presenteert een exacte oplossing voor de relativistische eindverschilvergelijking voor de driedimensionale ringvormige Quesne-oscillatorpotentiaal, waarbij discrete energiespectra en golffuncties worden afgeleid die worden uitgedrukt via continue duale Hahn- en Jacobi-polynomen, terwijl een SU(1,1) dynamische symmetriegroep wordt vastgesteld voor een algebraïsche bepaling van het spectrum.
Dit artikel stelt een afstemmingsvrij, real-time lexicografisch optimalisatiekader voor voor vijfassige CNC-voedsnelheidsplanning voor, dat de positie en oriëntatie van de gereedschap gelijktijdig verwerkt terwijl de bewerkingstijd aanzienlijk wordt verminderd door middel van sparsity-exploiterende formuleringen en sequentiële venstering.
Dit artikel presenteert een tweestaps-tutorial waarin wordt gedemonstreerd hoe de deterministische Kalman-filter afgeleid kan worden uit de Linear Quadratic Regulator (LQR) door eerst het schattingsprobleid van de toestand om te zetten naar een zuiver kwadratische LQR-formulering met behulp van homogene coördinaten, en vervolgens de resulterende oplossing te partitioneren om de traditionele Kalman-filterdynamiek en de Riccati-vergelijking te herstellen.
Dit artikel legt een speltheoretische fundering voor bewust toegankelijke toegang door het te modelleren als een strategische competitie tussen interne modules voor een uitzendslot, waarbij het bestaan en de uniciteit van evenwichten bewijst, de condities voor competitieve overname karakteriseert, efficiënte computationele convergentie demonstreert, en aantoont dat vloeiende probabilistische toegangsregels structureel noodzakelijk zijn om efficiëntie te balanceren met robuustheid tegen perturbaties.
Door het Rossiter-McLaughlin-effect te meten bij de 35 miljoen jaar oude warme Saturnus TOI-837 b, hebben onderzoekers vastgesteld dat deze een licht misaligne baan heeft (), wat het eerste bewijs levert van een jonge planeet met een obliquiteit die niet compatibel is met een perfecte uitlijning en suggereert dat de configuratie het resultaat was van primordiale door de schijf gedreven migratie in plaats van migratie met een hoge excentriciteit.
Dit artikel introduceert ICALens, een praktische en efficiënte workflow die gebruikmaakt van geoptimaliseerde Independent Component Analysis (ICA) om direct menselijk interpreteerbare richtingen te extraheren uit de activaties van taalmodellen zonder de noodzaak om sparse autoencoders te trainen, waarmee wordt aangetoond dat ICA dient als een concurrerende en complementaire eerste lens voor modelinterpreteerbaarheid.