320 papers
Dit artikel stelt voor om de kinematische kosmische dipool te meten via de relativistische vervorming van Einstein-radii van sterke gravitatielenss, en toont aan dat een combinatie van Euclid-beelden met spectroscopische snelheidsdispersiemetingen van 4MOST of DESI het verschil tussen de CMB- en brongetal-dipoolwaarden met ongeveer 4σ kan onderscheiden.
Dit artikel presenteert een kleurkalibratie van de tip van de rode reuzentak (TRGB) in de JWST F090W+F150W-filters, waarbij een absolute schaal wordt vastgesteld op basis van de maser-afstand tot NGC 4258 om de afstanden tot 16 sterrenstelsels nauwkeuriger te bepalen.
Deze paper introduceert FlowSN, een statistisch kader dat gebruikmaakt van normaliserende stromen en simulatiegebaseerde inferentie om selectie-effecten in supernovacosmologie nauwkeurig te modelleren, waardoor de schattingen van kosmologische parameters aanzienlijk minder vertekend zijn dan bij conventionele methoden.
Dit onderzoek concludeert dat de intrinsieke spreiding en normalisatie van de relatie tussen superzware zwarte gaten en hun bulge-evolueren met de kosmische tijd, waarbij een sterk evoluerende spreiding op hoge roodverschuiving de waargenomen amplitude van het gravitatiegolfachtergrondsignaal kan verklaren.
Dit onderzoek toont aan dat de eigenschappen van actieve galactische kernen, zoals de massa van het zwarte gat en de accretiesnelheid, binnen de huidige meetonzekerheden geen significante afhankelijkheid vertonen van hun omringende donkere-materiehalo's, wat erop wijst dat interne processe in de gastgalaxie de AGN-activiteit primair reguleren.
Dit artikel stelt een unificerend kader voor waarin ultra-slow-roll-inflatie zowel de volledige donkere materie in de vorm van oorspronkelijke zwarte gaten als de baryon-asymmetrie van het heelal voortbrengt via spontane baryogenese, waarbij een voorspelbare correlatie tussen deze fenomenen en een detecteerbaar gravitatiegolf-signaal de inflatieschaal en het herverhittingstemperatuur beperkt.
Dit artikel toont aan dat perturbatieve herverhitting na inflatie de thermodynamische omstandigheden tijdens kosmologische faseovergangen beïnvloedt, wat resulteert in systematisch onderdrukte gravitatiegolfsignalen met karakteristieke spectrale kenmerken die afwijken van het standaardstraling-gedomineerde scenario.
Deze paper introduceert de Prediction-Powered Landy-Szalay (PP-LS) schatter, een statistisch onderbouwde methode die de twee-punts correlatiefunctie in vervuilde data van beeldopnames nauwkeuriger schat door een kleine spectroscopische steekproef te combineren met het volledige catalogus, waardoor vertekening wordt verwijderd zonder de noodzaak van complexe modellering.
Dit onderzoek toont aan dat gravitationele lensing door sterrenstelselclusters de grootteverdeling van geïoniseerde bellen tijdens het tijdperk van herionisatie significant beïnvloedt door het aantal grote bellen te verhogen, wat een onvermijdelijk systeemfout introduceert die rekening moet houden bij toekomstige waarnemingen met de Square Kilometre Array.
Deze studie onderzoekt warmte-inflatie buiten het Markoviaanse limiet en toont aan dat geheugeneffecten door gekleurde ruis het scalair machtsspectrum onderdrukken, waardoor een eenvoudige diagnostische relatie wordt gelegd tussen de thermische badtemperatuur, de Hubble-schaal en de geldigheid van de Markoviaanse benadering.
Deze studie toont aan dat de eenvoudigere Fisher-discriminant, in combinatie met uniformisatie, de complexe machine learning-algoritmen overtreft bij het classificeren van de vorm van galactische bulges op basis van SDSS-gegevens, met een nauwkeurigheid van 0,9310.
Dit onderzoek gebruikt de dispersiemaat van lokale snelle radioflitsen om de axion-fotonmixing te beperken en levert via een Bayesiaanse analyse nieuwe grenzen op voor de axionmassa en de koppelingsconstante, terwijl het tegelijkertijd de intergalactische baryonfractie bepaalt.
Dit artikel stelt een unificerend scalar-veldmodel voor dat binnen de algemene relativiteitstheorie de - en -spanningen oplost door een glad potentieel te gebruiken dat een tijdelijke vroege energie-injectie combineert met late kwintessens-achtige evolutie.
In de grootste studie tot nu toe van 9.498 heldere quasars met NASA/ATLAS-gegevens concludeert men dat de waargenomen vertragingen in het continuum van accretieschijven systematisch groter zijn dan voorspeld door standaardtheorieën en dat deze afwijkingen sterk correleren met eigenschappen zoals de Eddington-ratio en ijzeremissie, wat wijst op wijdverbreide vervuiling door variabel diffuus licht.
Dit artikel beschrijft een analytisch model voor singulariteit-vrije traag-roll inflatie waarbij het klassieke druk-singulariteit wordt opgelost door het conformale anomalie-mechanisme van Nojiri-Odintsov, wat leidt tot extreme deeltjescreatie voor herverhitting en een versterkte vorming van oerzwarte gaten en secundaire zwaartekrachtgolven.
Dit onderzoek analyseert de invloed van baryonen op zwakke lensing-statistieken door halos in donkere-materie-simulaties te vervangen door hydrodynamische tegenhangers, en onthult dat het corrigeren van massieve halos weliswaar het grootste deel van het baryonische effect op het vermogenspectrum verklaart, maar dat statistieken zoals piektellingen gevoelig blijven voor de kern van deze halos, wat de beperkingen van bestaande baryonische correctiemodellen blootlegt.
Dit artikel presenteert een nauwkeurige emulatie van het materiespectrum voor gemodificeerde zwaartekracht en voorspelt dat de combinatie van LSST- en Simons Observatory-gegevens de beperkingen op de gravitatieparameters en aanzienlijk zal verbeteren, met name door de hoge-roodverschuivingssensitiviteit van CMB-lensing.
Dit artikel presenteert een voorspellende studie die aantoont dat het stapelen van waarnemingen van actieve galactische kernen achter sterrenstelselclusters met huidige Cherenkov-telescopen de gevoeligheid voor axion-achtige deeltjes als donkere materie in het massa-bereik van 10⁻⁸ tot 10⁻⁷ eV aanzienlijk kan verbeteren, met een bereikte koppeling tot 6×10⁻¹³ GeV⁻¹.
Dit onderzoek presenteert een snelle en statistisch consistente amortized simulation-based inference-methode voor het schatten van ringdown-parameters van zwarte gaten, waarbij wordt aangetoond dat de robuustheid ervan tegenover tijdelijke ruis sterk afhankelijk is van het injectiemoment van de glitch en dat massa- en spinparameters het meest gevoelig zijn voor dergelijke verstoringen.
Dit artikel presenteert een methode met gerichte zoekopdrachten in plaats van blinde all-sky-zoekopdrachten om supermassieve zwarte galsparen als gestandaardiseerde sirenes te gebruiken, waarmee het Chinese Pulsar Timing Array (CPTA) de Hubble-constante met een precisie van 2 km/s/Mpc kan bepalen en zo kan bijdragen aan de oplossing van de Hubble-spanning.