1088 papers
Dit artikel analyseert de spectra van 61 sterrenstelsels bij en onthult dat deze, in vergelijking met lagere roodverschuivingen, vaker extreme emissielijnen en roodere UV-kleuren vertonen, wat wijst op veranderde sterformatiecondities, hardere ioniserende bronnen en een grotere dispersie in UV-luminositeit.
Dit artikel presenteert een methode om het model van diffussieve schokversnelling en diffussieve propagatie voor kosmische elektronen tussen 1 en 100 TeV te testen via multi-golflengte-observaties van de Geminga-pulsar, waarbij de theorieën consistent blijken met de waarnemingen maar verdere verfijning vereisen door nauwkeurigere toekomstige data.
De auteurs stellen een nieuwe, algemene vorm voor pseudo-Newtoniaanse potentialen voor, gebaseerd op een reeks van Paczyński-Wiita-achtige functies met willekeurige coëfficiënten, die zo kunnen worden geoptimaliseerd om specifieke kenmerken van Schwarzschild-geodesieken, zoals de binnenste stabiele cirkelbaan en de periapsisprecessie, nauwkeurig na te bootsen.
Dit artikel presenteert een theoretisch kader om de invloed van extra zwaartekrachtgolf-polarisaties op de vorm van sterrenstelsels te bestuderen via de projectie van het getijdenveld, waardoor toekomstige grote sterrenstelselonderzoeken de aard van de zwaartekracht en mogelijke schendingen van pariteit kunnen testen.
Dit onderzoek naar Lyman-alfa-emitters in het UDS-veld met JWST-gegevens toont aan dat de zichtbaarheid van Lyman-alfa bij een roodverschuiving van ongeveer 7 sterk afneemt, wat wijst op een hoge fractie neutraal waterstof en een ongelijkmatige, 'patchy' herionisatie van het heelal.
Dit onderzoek toont aan dat radiale migratie van sterren in schijfgalaxy's, beïnvloed door factoren zoals balksterkte en schijfdikte, de afgeleide sterrenvormingsgeschiedenis aanzienlijk kan vertekenen door kunstmatige sterrenvorming te creëren en lokale bursts te gladstrijken, wat leidt tot ernstige misinterpretaties van wanneer en waar sterren daadwerkelijk zijn gevormd.
Deze paper introduceert een volledig relativistisch raamwerk voor het uitvoeren van kosmologische simulaties met gekromde ruimtelijke geometrie door een bolvormig stukje gekromde ruimtetijd in te bedden in een gat van een platte buitenwereld, waardoor consistente randvoorwaarden worden geboden en een nauwkeurige voorspelling van waarnemingen mogelijk wordt.
Dit artikel introduceert een analytisch impulsmodel voor de dynamische evolutie van quasi-hiërarchische drievoudige systemen met een zeer excentrische buitenbaan, waarbij blijkt dat de interactie leidt tot een random-walk-gedrag van de binnenbaanexcentriciteit en een gewijzigde tijd tot coalescentie door zwaartekrachtgolven.
Dit onderzoek voorspelt dat toekomstige pulsartimingarrays, met name in combinatie met elektromagnetische tegenhangers, individuele nanohertz-gravitationele golven van supermassieve zwarte gatenparen kunnen detecteren om de vergelijkingstoestand van donkere energie met hoge precisie te beperken.
Deze studie presenteert een model voor de absorptie van röntgenstraling door geïoniseerd gas met een gemiddelde Thomson-optische diepte, waarbij analytische criteria worden afgeleid om te bepalen wanneer een neutraal model toereikend is versus wanneer complexe effecten zoals Comptonverstrooiing en herverwerking essentieel zijn, met name voor de toepassing op supernova's die interageren met hun omringende medium.
In dit artikel wordt een nieuw raamwerk op basis van onafhankelijke componentenanalyse (ICA) gepresenteerd dat effectief niet-lineaire ruis koppeling in gravitatiegolfdata kan verminderen, wat de gevoeligheid van detectoren zoals KAGRA verbetert zonder de rekenkundige transparantie van machine learning-methoden te verliezen.
Dit artikel presenteert een modulaire, volledig differentieerbare deep learning-architectuur die radio-pulsen van in-ijs neutrino-interacties genereert, waarmee de ontwerpoptimalisatie van de toekomstige IceCube-Gen2 detector via gradiëntafdaling mogelijk wordt gemaakt.
Dit onderzoek presenteert een orbit-superpositiemethode die succesvol de structurele componenten en sterpopulaties (zoals leeftijd en metaalrijkdom) van edge-on gebarrde sterrenstelsels reconstrueert met hoge nauwkeurigheid, zoals geverifieerd aan de hand van Auriga-simulaties.
Dit artikel onderzoekt de propagatiemodi in Nieuwe Algemene Relativiteit door middel van lineaire perturbaties, waarbij wordt vastgesteld dat Type 3 vijf stabiele modi bezit en bijgevolg de voorkeur verdient voor kosmologische toepassingen ondanks de schending van lokale Lorentz-invariantie.
Dit artikel presenteert een model voor de respons van MKID-arrays op de GroundBIRD-telescoop, waarin wordt aangetoond dat atmosferische belasting de dominante oorzaak is van resonantiefrequentie-verschuivingen als gevolg van omgevingsystematiek.
Dit artikel presenteert JWST-observaties van een sterrenvormende filament in de 3 kpc-arm die aantonen dat bij hoge kolomdichtheden 50-88% van het CO-gas in ijs is opgesloten, wat impliceert dat standaard massabepalingen met de CO X-factor systematische correcties vereisen.
Dit artikel stelt CHRONOS voor, een volgende generatie aardse zwaartekrachtgolfdetector die een ringcaviteitsinterferometer combineert met torsiestaven en kwantumniet-demolitiemeettechnieken om de tot nu toe onontgonnen frequentieband van 0,1 tot 10 Hz te bestrijken voor toepassingen in multi-bande astronomie en kwantumgeïnduceerde geofysische waarnemingen.
Deze studie presenteert een kader om het scenario van versterkte vreemdheid als oplossing voor het muonprobleem in ultra-hoog-energetische kosmische straling te testen, en concludeert dat toekomstige metingen van het verhouding tussen kaonen en pionen bij LHC-experimenten voldoende nauwkeurig zullen zijn om dit scenario te bevestigen of te weerleggen.
Deze studie gebruikt data van de SRG/eROSITA-hemelopname om het bestaan van shock-verhit gas tot ver buiten de halo-grens van sterrenstelselclusters aan te tonen, waarbij de waarnemingen in combinatie met IllustrisTNG-simulaties aantonen dat de overgang naar de accretiezone rond de viriale straal samenvalt met de connectie van kosmische filamenten en dat de waargenomen gasverdeling wijst op efficiëntere feedbackprocessen dan in de huidige simulaties wordt gemodelleerd.
Dit artikel presenteert een clusteringanalyse van op mediumband geselecteerde sterrenstelsels bij hoge roodverschuivingen, waarbij gebruik wordt gemaakt van IBIS-fotometrie en DESI-spectroscopie om te concluderen dat deze steekproeven, hoewel ze een mengsel van LAE's en LBG's vormen, consistente clusteringseigenschappen vertonen die ze tot waardevolle doelen maken voor het bestuderen van het vroege heelal.