1406 papers
Deze studie analyseert hoe variaties in sterrenvormingsgeschiedenissen en stof, gecombineerd met JWST/MIRI-gegevens, de selectie en fysische karakterisering van rustige sterrenstelsels beïnvloeden, waarbij wordt aangetoond dat deze stelsels niet uniform stofvrij zijn.
Dit artikel introduceert STRAWBERRY, een nieuw algoritme dat gebonden en ongebonden deeltjes onderscheidt op basis van een versneld gravitationeel potentiaal zonder ad-hoc drempels, en toont aan dat halos bestaan uit twee componenten: een gebonden, virialiserende kern en een snel evoluerende ongebonden component.
Deze paper introduceert een nieuwe kalibratiemethode voor wereldwijde 21-cm kosmologie-experimenten die gebruikmaakt van tijdsafhankelijke noise-wave parameters om systeemdrift te corrigeren, waardoor de nauwkeurigheid aanzienlijk verbetert en degeneraties in de parameterfitten worden opgeheven.
Dit artikel herstelt de overeenstemming tussen de Kazantsev-theorie en numerieke simulaties over het exponentiële verval van het kleine-schaal dynamo bij lage Prandtl-getallen door aan te tonen dat dit verval tijdelijk is en wordt veroorzaakt door een langlevend virtueel niveau dat voortkomt uit het afvlakken van de snelheidscorrelator op grote schaal.
Dit onderzoek identificeert in de FLARES-simulaties analoge systemen van de extreem vroege, massieve en rustende sterrenstelsel RUBIES-UDS-QG-z7, waarbij AGN-terugkoppeling wordt geïdentificeerd als de drijvende kracht achter snelle uitdoving en overmatige chemische verrijking, hoewel discrepanties in de voorspelde aantallen en afgeleide metaliciteiten wijzen op de noodzaak van aangepaste feedbackmechanismen en een kritische beoordeling van waarnemingsmethodologieën.
Dit artikel beschrijft hoe een selectie van period-omkeercataclysmische variabelen, gebaseerd op eROSITA- en SDSS-gegevens, leidde tot de bevestiging van zes nieuwe systemen, waaronder GALEX J125751.4-283015, waarmee de bekende populatie met 18% is toegenomen tot 39 systemen en een methode is ontwikkeld om de discrepantie tussen voorspelde en waargenomen aantallen op te lossen.
Dit onderzoek gebruikt zelforganiserende kaarten (SOM) op VISTA-infraroodbeelden van ongeveer 10.000 jonge sterrenobjecten in het Orion-complex om modelonafhankelijke morfologische prototypes te creëren en deze te koppelen aan evolutionaire klassen, waarmee de basis wordt gelegd voor een toekomstige spectro-morfologische classificatie.
Deze studie presenteert een analytisch model voor polarisatiesignalen veroorzaakt door schijfvormig, ingesloten circumstellaire materiaal in Type II-supernova's, dat de tijdsevolutie van SN 2023ixf succesvol verklaart en zo waardevolle beperkingen oplevert voor de mechanismen die dergelijke massaverlies veroorzaken.
Dit artikel introduceert en test de NEPS-module voor niet-explosieve feedback in het COLIBRE-model, die door momentuminjectie en fotoverhitting van jonge sterren de sterformatie reguleert, de numerieke convergentie verbetert en een synergie creëert met supernova-feedback voor een robuustere simulatie van galactische groei.
Deze studie onthult dat de warme, dichte buitenlaag van een 'Little Red Dot' verantwoordelijk is voor de [Fe II]-lijnen en collisionele Balmerlijnen, wat aantoont dat deze lijnen niet de kinematica van gas nabij het superzware zwarte gat weerspiegelen en dat de werkelijke massa van het zwarte gat aanzienlijk lager is dan viriale indicatoren suggereren.
Dit artikel presenteert de ontdekking van heldere Lyman-break-galaxiën bij een roodverschuiving van ongeveer 7 in het COSMOS-gebied, waarbij gebruik wordt gemaakt van UltraVISTA- en Euclid-observaties om het UV-luminositeitsfunctie te construeren en de synergie tussen deze instrumenten voor het identificeren van extreme bronnen uit het tijdperk van reionisatie te demonstreren.
Deze studie identificeert in de Seyfert-galaxie J1257, gelegen in het Coma-cluster, een supermassief zwart gat dat gedurende twintig jaar herhaaldelijk extreme, mogelijk quasi-periodieke X-ray variabiliteit vertoont op tijdschalen van 20-30 kiloseconden, wat het een waardevolle toevoeging maakt aan de kleine groep van relatief lichte supermassieve zwarte gaten met dergelijke gedragingen.
Dit onderzoek toont aan dat tegenroterende sterrenschijven in TNG50-simulaties zeldzame, maar diverse structuren zijn die voornamelijk ontstaan door de accretie van retrograde gas, waardoor ze waardevolle indicatoren zijn voor de vroegere accretiegeschiedenis van sterrenstelsels.
Deze studie introduceert een flexibel raamwerk dat SEVN en Arepo-GW koppelt om gravitatiegolfgebeurtenissen in hydrodynamische simulaties van het MillenniumTNG-project te modelleren, waarmee gedetailleerde voorspellingen voor toekomstige waarnemingen in een kosmologische context mogelijk worden gemaakt.
Dit onderzoek bevestigt met een uitgebreide dataset van 391 transitlichtkrommen dat de baan van de hete Jupiter WASP-12 b snel vervalst door getijkrachten, wat resulteert in een gemeten vervalsnelheid van -31,97 ms per jaar en een sterrenkwaliteitsfactor Q' van ongeveer 1,52 × 10⁵, hoewel apside-precessie als alternatief niet volledig kan worden uitgesloten.
Dit onderzoek toont aan dat het kruiscorreleren van millimeter-observaties met spectroscopische sterrenstelselopnames de CO-excitatieladder en de kosmische moleculaire gasdichtheid tot nauwkeurig kan reconstrueren, hoewel de huidige CONCERTO-experimenten onvoldoende gevoeligheid bezitten om deze kruisvergelijkingen daadwerkelijk te detecteren.
De studie toont aan dat optisch dikke winden bij zeer massieve sterren de vorming van intermediaire zwarte gaten via directe instorting onderdrukken bij metalliciteiten hoger dan 0,001, wat impliceert dat de progenitoren van GW231123 een lage metaliciteit moeten hebben gehad.
Dit onderzoek stelt dat koole superreuzen bij extreem lage metaalrijkheid een constante maximale helderheid hebben, wat suggereert dat late fase-massaverlies onafhankelijk is van metaalrijkheid en leidt tot het ontstaan van hete heliumrijke sterren die bijdragen aan stikstofverrijking en de vorming van zware zwarte gaten in het vroege heelal.
Dit artikel presenteert uitgebreide kinematische kaarten van het Perseus-sterrenhoop, verkregen met XRISM, die hoge snelheidsdispersies en een dipoolpatroon in de bulkstroom onthullen die wijzen op turbulente energieomzetting en roterende bewegingen veroorzaakt door recente mergers, waaronder die met de radiogalaxie IC310.
Dit onderzoek analyseert de thermodynamische en magnetische evolutie van een eruptieve C5.1-zonnevlam in actieve regio NOAA 12561, waarbij hoge-resolutie waarnemingen en modellering aantonen dat lokale verwarming en afwaartse stromingen in een 'bald-patch'-gebied de filament-eruptie voorafgingen, gevolgd door een afname van de vrije energie en het vormen van post-flare lussen die de energie naar de lagere atmosfeer leidden.