1406 papers
Met behulp van JWST-observaties van 316 Hα-galaxieën bij z~5 toont dit onderzoek aan dat de helling van de sterrenvormende hoofdreeks aanzienlijk ondieper is dan voorspeld door simulaties, wat wijst op mogelijke systematische fouten in kalibratie, een populatie van onderdrukte lage-massa galaxieën of onderschatte stofabsorptie.
Deze studie presenteert een uitgebreid raster van meer dan 38.000 modellen voor de evolutie van massieve dubbelsterren in de Melkweg, waarin wordt aangetoond dat interacties na massatransfer leiden tot een grote diversiteit aan oppervlakte-eigenschappen en supernova-voorstervens die sterk afwijken van enkelsterren, en dat oppervlakte-isotopen en elementen waardevolle indicatoren zijn voor het onderscheiden van deze evolutiepaden.
Deze studie concludeert dat statistische analyses van de LIGO/Virgo/KAGRA-gravitationeelsgolfcatalogus aantonen dat minder dan 3% van de zwarte-gat-samensmeltingen waarschijnlijk zichtbare elektromagnetische flitsen in AGN-schijven veroorzaakt, hoewel tot 40% van deze gebeurtenissen nog steeds in AGN-schijven kan plaatsvinden.
Deze studie concludeert dat galactische balken bijdragen aan het voeden van AGN's met lage tot gemiddelde luminositeit in de tweede helft van de kosmische geschiedenis, terwijl de meest krachtige accretiegebeurtenissen voornamelijk worden veroorzaakt door grote mergers.
Deze studie presenteert de grootste tot nu toe bestaande catalogus van M-dwergvlokken, gebaseerd op 1.229 gebeurtenissen uit ZTF-data, en onthult een duidelijke correlatie tussen vlokfrequentie en spectraal subtype, evenals een afname van vloksterren met toenemende hoogte in de Galactische schijf.
Dit artikel presenteert een post-calibratie strategie die Gaussian Process Regression, Principal Component Analysis en foreground avoidance combineert om de impact van winstkalibratiefouten op de detectie van het 21-cm-signaal tijdens het EoR te mitigeren, en toont aan dat herstel van het HI-signaal mogelijk is binnen een kalibratiefout van 1% voor toekomstige SKA1-Low AA* observaties.
Dit artikel toont aan dat een model met spontane quantum-kolaps, gefundeerd op de Planck-2018-data, zowel de oorsprong van kosmische structuren kan verklaren als het probleem van eeuwige inflatie oplost door een onderdrukking van lange-golflengtemodi in het CMB-spectrum.
Deze studie presenteert AT2022kak, een uiterst snel evoluerende kandidaat-dwergnova in de Populatie II, die werd geïdentificeerd door zijn snelle uitbarstingen en spectroscopische kenmerken en zich bevindt in de dikke schijf van de Melkweg.
Dit artikel presenteert een methode van het StarDICE-experiment die zichtbare fotometrie corrigeert voor atmosferische grijze extinctie door gebruik te maken van gelijktijdige thermische infraroodwaarnemingen, waardoor data onder niet-photometrische condities met een precisie vergelijkbaar met photometrische condities kunnen worden hersteld.
Dit onderzoek ondersteunt de theorie dat CO-rijke schijven rond jonge sterren ontstaan door uitgasende exokometen in plaats van oorspronkelijk gas, doordat directe metingen een zeer hoge CO/H₂-verhouding aantonen die onverenigbaar is met een primordiale oorsprong.
Deze studie introduceert ARTEMIDE, een open-source Mask R-CNN-framework dat succesvol wordt ingezet voor het automatisch detecteren en segmenteren van zwaartekrachtslenzen in de Euclid Quick Data Release, waarmee een schaalbare oplossing wordt geboden voor de analyse van de enorme datavolumes van toekomstige hemelonderzoeken.
Deze studie toont aan dat de brede ijzerlijn in AGN-spectra kan worden verklaard door relativistische reflectie van een warme corona boven een accretieschijf, waarbij het gebruik van de codes TITAN en GYOTO inzicht biedt in de eigenschappen van deze corona.
Dit artikel presenteert een analyse van de snelle, lineair afnemende Type Ibn-supernova SN 2024acyl, waarbij lichtkromme- en spectraalmodelleren aantonen dat de explosie wordt aangedreven door interactie tussen uitgeworpen materiaal en een heliumrijk omringend medium, wat wijst op een oorsprong in een interactief dubbelstersysteem.
Dit artikel beschrijft ALMA-observaties van komeet C/2017 K2 (PanSTARRS) op 2,1 AE, waarbij de samenstelling van de coma en de productie van moleculen zoals HCN, CS, CO, CHOH en HCO in kaart werden gebracht om de chemie aan de binnenzijde van de waterijs-sublimatiezone te analyseren.
Dit artikel toont aan dat in simulaties van ultra-arme dwergsterrenstelsels aannames over Type Ia-supernova's de grootste invloed hebben op de gemiddelde chemische overvloedigheden, terwijl variaties in de opbrengsten van massieve sterren en stochastische bemonstering vooral de vorm van de verdelingen en de interpretatie van individuele sterren beïnvloeden.
Dit artikel introduceert een snelle Fourier-omzettingstechniek voor gravitatie-modes die het mogelijk maakt om interne structuurglitches in sterren te lokaliseren en te kwantificeren, waardoor de leeftijd en menging van pulserende sterren nauwkeurig kunnen worden bepaald.
Dit artikel toont aan dat het stochastische achtergrondsignaal van gravitationele golfherinnering van het groeiende type, veroorzaakt door bronnen in het vroege heelal en astrophysica, leidt tot een fractale Brownse beweging die sneller groeit dan de gebruikelijke -schaalwet, wat een nieuw hulpmiddel biedt voor het detecteren van deze signalen in PTA-gegevens en het onderzoeken van de omstandigheden direct na de Oerknal.
Dit artikel presenteert de resultaten van hoogvermogen RF-pulstests met een Cool Copper Collider-prototype, waarbij wordt aangetoond dat het NG-LLRF-platform op basis van RFSoC willekeurige RF-pulsvorming mogelijk maakt in het digitale domein zonder extra analoge componenten.
Deze paper introduceert Synference, een flexibel Python-framework voor simulatiegebaseerde inferentie dat de SED-fitting van sterrenstelsels versnelt met een factor 1700 ten opzichte van traditionele methoden, waardoor duizenden objecten in enkele minuten nauwkeurig kunnen worden geanalyseerd met behulp van HST- en JWST-gegevens.
Deze studie toont aan dat de massa van superzware zwarte gaten en de afstand van een planeet tot het galactische centrum de atmosferische opwarming, massaverlies en ozonafbraak op exoplaneten bepalen, waarbij zwaardere zwarte gaten en een kleinere afstand de habitabiliteit aanzienlijk verminderen.