1406 papers
Dit onderzoek combineert Doppler-imaging met hoge-tijdsoplossing TESS-lichtkrommen om de oppervlaktevlekken van de jonge ster PW And nauwkeuriger in kaart te brengen, wat leidt tot een verbeterde herstelbaarheid van vlekken op lage breedtegraden en in het zuidelijk halfrond, evenals een beter inzicht in de ruimtelijke oorsprong van sterflitsen.
Hoewel het detecteren van de 3,46 cm helium-lijnintensiteit met huidige radiotelescopen zeer moeilijk is vanwege het zwakke signaal en hoge ruis, suggereert deze studie dat toekomstige, geoptimaliseerde surveys zoals PUMA in staat zouden kunnen zijn om de timing en morfologie van heliumre-ionisatie te beperken.
Dit artikel beschrijft de opzet en validatie van een nieuwe single-pulse zoekpipeline voor het noordelijke deel van de HTRU-pulsar survey, inclusief de ontwikkeling van nieuwe softwaretools voor het injecteren van synthetische signalen en het filteren van interferentie, wat resulteerde in de detectie van bekende pulsars en nieuwe kandidaat-signalen.
Deze paper introduceert en valideert experimenteel een nieuwe golfvoortsensortechniek, PMPMWFS, die door demodulatie op het verschilfrequentie tussen twee fasegemoduleerde zijbanden de uitlijning van de Power Recycling Cavity en de invoerstraal in de KAGRA-gravitationele-golfdetector succesvol ontkoppelt van de armen, waardoor stabiele vergrendeling mogelijk wordt.
Dit onderzoek toont aan dat, in tegenstelling tot de eerdere consensus, de radio-spectra van de meeste van de 897 onderzochte pulsars complex zijn met kromming of breuken in plaats van eenvoudige machtswetten, een bevinding die voortkwam uit een robuuste Bayesiaanse analyse die eerder methodologische beperkingen overwon.
Dit artikel presenteert een modelonafhankelijke analyse van ruimtelijke kromming en kosmische afstandsstappenkalibratie met recente DESY5, DESI en cosmic chronometers-data, en voorspelt dat toekomstige waarnemingen de beperkingen op de Hubble-constante en ruimtelijke kromming aanzienlijk zullen verbeteren.
Dit artikel beschrijft ALMA-observaties van interstellaire komeet 3I/ATLAS die een opmerkelijk hoog methanol/hydrogencyanide-verhouding en tegengestelde uitgaspatronen onthullen, waarbij methanol wordt verrijkt in de zonwaartse coma en hydrogencyanide daaruit wordt uitgeput.
Deze studie voorspelt dat de $3\times2$pt-analyse van de komende Chinese Space Station Survey Telescope (CSST) zeer nauwkeurige beperkingen zal opleveren op de eigenschappen van oerzwarte gaten als donkere materie, evenals op de belangrijkste kosmologische parameters.
Dit artikel introduceert de Stellar Stream Legacy Survey (SSLS) en presenteert de eerste resultaten van een visuele inspectie van dwergsterrenstelsels in het DES-gebied, waarbij een accretiefrequentie van 5,1% wordt gevonden en de uitdagingen bij het detecteren van sterrenstromen rondom dwergstelsels worden benadrukt.
Dit artikel presenteert een efficiënte en nauwkeurige methode op basis van diepe neurale netwerken voor de identificatie van zwakke stabiliteitsgrensstructuren, waarmee de beperkingen van conventionele methoden worden overwonnen en een precisie van 97,26% tot 99,91% wordt bereikt.
Dit artikel introduceert de ASNOS-dataset, een uitgebreide verzameling van optische en nabij-infrarood waarnemingen van 41 Type Ia-supernova's, inclusief details over de selectie, datareductie, fotometrie en lichtkrommefitting met verschillende methoden.
In deze brief wordt aangetoond dat het zwarte-gat-omhulselmodel (BHE) de waarnemingen van 'kleine rode stippen' (LRDs) succesvol verklaart als zwartgaten omhuld door dichte gassen, waardoor de eerder gevonden tegenstrijdigheden in de kosmologische evolutie van zwarte gaten worden opgelost en de statistische eigenschappen van deze bronnen consistent blijken met die van bekende AGN's.
In het kader van het GAPS-programma hebben onderzoekers met HARPS-N en Gaia-DR3-data bevestigd dat HD 128717 B (Gaia-6 B) een langperiodieke, excentrische bruine dwerg is met een massa van ongeveer 20 Jupitermassa's, waarbij de oorspronkelijke Gaia-baanoplossing door een degeneratie als gevolg van de lange periode en hoge excentriciteit onjuist was.
Dit onderzoek analyseert de evolutie van het magnetisch veld van interplanetaire coronale massa-ejecties (ICME's) over een afstand van 0,07 tot 5,4 au op basis van een uitgebreide catalogus van 1976 gebeurtenissen, en concludeert dat een enkel machtswetverband de afname van het veld beschrijft, hoewel een aangepast model met twee exponenten nodig is om de waarnemingen consistent te maken met de oorspronkelijke zonnevelden.
Dit onderzoek toont aan dat de supernovarest W44 chemisch complexe moleculen en deuteriumhoudende soorten heeft aangetroffen in een schok-gedreven sterrenvormingskern, wat suggereert dat supernovaschokken de fysische en chemische omstandigheden kunnen scheppen voor de vorming van sterren en planetenstelsels met een chemische samenstelling vergelijkbaar met die van kometen.
Dit artikel voorspelt dat toekomstige lijn-intensiteitsmapping-surveys, met name de Deep Spectroscopic Survey bij , deeltjesmassa's van warm donkere materie kunnen beperken via de [C II]-krachtspectrum, hoewel de beperkte bijdrage van kleine halo's de construerende kracht vermindert en het combineren van meerdere roodverschuivingen en emissielijnen noodzakelijk is voor concurrerende resultaten.
Dit artikel analyseert geïntegreerde sterrenpopulaties van ultra-diffuse en laag-oppervlaktehelderheid-galaxieën in het Hydra I-cluster en concludeert dat deze objecten voornamelijk overeenkomen met opgeblazen dwergsterrenstelsels, waarbij verschillen in metaalrijkdom en vormingsgeschiedenis worden toegeschreven aan variërende omgevingsinvloeden en infall-tijdstippen.
Met behulp van JWST-data onthult dit onderzoek hoe feedback en een multiphasische interstellair medium de ontsnapping van Lyman-α-straling mogelijk maken in de lensversterkte, matig stoffige sterrenstelsel HCM 6A tijdens het tijdperk van reionisatie.
In dit artikel wordt gemodelleerd dat de hoge-velocity-functies in Type Ia-supernova's niet kunnen worden verklaard door een enkele dichtheidsverhoging of de bestaande vertraagde- en dubbele-detonatiemechanismen, wat suggereert dat er nog een ontbrekend element in de modellen zit.
Deze studie toont aan dat sterrenvormende sterrenstelsels met compacte radio-emissie op GHz-frequenties fundamenteel vergelijkbare eigenschappen vertonen met radio-gedetecteerde AGN's, wat suggereert dat ze mogelijk een voorloperfase of een vorm van zwakke AGN-activiteit vertegenwoordigen.