214 papers
Bioengineering combineert biologie met ingenieurskunst om levende systemen te begrijpen en te verbeteren. Van het ontwerpen van nieuwe medische hulpmiddelen tot het ontwikkelen van schone energiebronnen uit cellen, dit veld zoekt naar praktische oplossingen voor complexe biologische uitdagingen. Het is een dynamische wereld waar theorie direct wordt omgezet in innovaties die onze gezondheid en omgeving kunnen veranderen.
Op Gist.Science halen we dagelijks de nieuwste voorlopige onderzoeken rechtstreeks van bioRxiv. Onze AI verwerkt elk nieuw preprint in deze categorie om zowel een begrijpelijke samenvatting als een gedetailleerde technische analyse te leveren. Zo blijft u op de hoogte van de allernieuwste ontdekkingen zonder vast te lopen in jargon. Hieronder vindt u de meest recente publicaties op het gebied van bioengineering.
golgi is een open-source, multiplatform software suite die de volledige workflow van perifere zenuwstimulatie-modellering stroomlijnt—van beeldgebaseerde segmentatie en meshing tot vezelrekrutering-simulatie—terwijl het verifieerbare reproduceerbaarheid waarborgt en commerciële afhankelijkheden elimineert.
Deze studie toont aan dat het chemisch targeten van de actieve site van proteïne disulfide isomerase A6 (PDIA6) met een klein molecuul (pMePySH) de katalytische efficiëntie van PDIA6-condensaat significant versterkt, waardoor oxidatieve eiwitvouwing wordt versneld en insuline-secretie zowel in vitro als in cellulaire omgevingen wordt bevorderd.
Deze studie toont aan dat in het apparaat ingebedde accelerometrie een robuustere en nauwkeurigere biomarker biedt voor het volgen van Parkinsoniaanse motorische toestanden onder variërende stimulatiecondities vergeleken met neurale signalen, wat de integratie ervan in volgende generaties adaptieve diepe hersenstimulatiesystemen ondersteunt.
Deze studie karakteriseert de optische eigenschappen van belangrijke weefselchromoforen en weefselnabootsende fantoommodellen over zichtbare tot kortgolvige infrarode (SWIR) golflengten, waarbij een consistente dataset wordt geleverd die is geïntegreerd in een open-source toolkit om het ontwerp en de simulatie van de volgende generatie SWIR-spectroscopie- en beeldvormingstechnologieën te faciliteren.
Dit artikel presenteert een open-source, datagedreven geometrisch raamwerk dat regressiemodellen gebruikt die zijn getraind op grote antropometrische datasets om de traagheenseigenschappen van lichaamssegmenten nauwkeurig te schatten over diverse volwassen morfologieën heen, inclusclusief die met obesitas, waardoor bestaande methoden worden overtroffen en biomechanische analyses worden verbeterd.
Dit artikel introduceert dodecaon lichtveldmicroscopie (dodecaLSFM), een nieuwe beeldvormingstechniek die twaalf omnidirectionele lichtvellen gebruikt om streepartefacten te elimineren en hoogresolutie, uniforme grootschalige beeldvorming van heldere weefsels, zoals volledige muizenhersenen, op zowel vasculair als cellulair niveau te bereiken.
Deze studie presenteert een multischalig computationeel kader dat succesvol de elektrofysiologische eigenschappen van de muisuterus reproduceert van cellulair tot weefselniveau tijdens de late zwangerschap, waarbij de regulatie van specifieke ionenstromen (IK1, ICaL en INa) wordt geïdentificeerd als cruciale drijfveren in de overgang van rust naar weeën.
Hoewel PLLA-PGA-CC-scaffolds biocompatibiliteit en een trend naar verbeterde botregeneratie vertoonden vergeleken met lege controles in een schapenmandibulaire defectmodel, wordt hun klinische bruikbaarheid voor kritieke defecten beperkt door een slechte osteoconductiviteit, infiltratie van vezelig weefsel en cystevorming.
Deze studie toont aan dat het ontwerpen van een dextransulfaat-gecoat nanopartikelplatform om specifiek antigeen-presenterende cellen te targeten, de veiligheid, het therapeutisch venster en de antitumorale effectiviteit van de TLR3-agonist poly(I:C) in een metastatisch ovariumcarcinoommodel significant verbetert door de systemische toxiciteit te verminderen en de tumordelivering te verbeteren.
Dit artikel stelt een wiskundig model van botadaptatie voor waarbij de mechanische setpoint expliciet wordt belichaamd door osteocyt-eigenschappen en over tijd en ruimte aanpast door celvervanging, wat onthult dat biologische verstoringen in de remodellering kunnen leiden tot irreversibele hysteresis in de botrespons die mechanische feedback alleen niet kan compenseren.