344 papers
Dit onderzoek toont aan dat bij rust-gerelateerde fMRI-studies de scanlengte een sterkere invloed heeft op de test-hertest-reliabiliteit dan het aantal deelnemers, waarbij multivariate connectoommetrieken met ongeveer 14 minuten scannen en 20 deelnemers voldoende betrouwbaar zijn, terwijl ruimtelijke netwerkmaten juist profiteren van grotere steekproeven.
Dit onderzoek toont aan dat het gebruik van een gecombineerd biophysisch platform (AF4-UV-DLS-MALS-SAXS) essentiële, eerder onzichtbare subpopulaties van doelgerichte lipiden-nanodeeltjes onthult, waarbij de nanoschaalstructuur van deze specifieke subpopulaties in plaats van de gemiddelde bulk-eigenschappen de doelgerichte RNA-levering in vivo bepaalt.
Deze studie introduceert een nieuw menselijk in-vitromodel voor de ontdekking van geneesmiddelen voor het centraal zenuwstelsel, waarbij gekoppelde hersenorganoiden met behulp van een gesloten-lus 'mazelus'-spel en elektrofysiologische stimulatie leren en geheugen vertonen die afhankelijk zijn van BDNF en NMDA-receptoren.
Deze studie presenteert een door een smelt-elektrospunnen (MEW) skelet versterkte hydrogel met affibody-conjugatie die de mechanische stabiliteit verbetert en de afgifte van BMP-2 voor botregeneratie nauwkeurig reguleert, wat leidt tot een significante toename van botvolume en defectoverbrugging in dierproeven.
Deze studie toont aan dat het rationeel afstemmen van de stabiliteit van een heterodimeer coiled-coil-linker, geleid door diepe-leermodellen, een effectieve strategie is om de vorming en morfologie van programmeerbare eiwitbuizen, inclusief unieke nestelbuizen, te reguleren.
Deze studie past een financieel jump-diffusion model toe op tuberculosepatiënten in Kameroen om overleving te modelleren als biologische solvabiliteit, waarbij een kritieke BMI-drempel en HIV-geassocieerde instabiliteit worden gebruikt om een nauwkeuriger 'afstand-tot-dood'-metriek te ontwikkelen voor het identificeren van hoog-risicopatiënten.
Dit onderzoek introduceert een compacte, refractieve adaptieve-optische AOSLO met een groot gezichtsveld die in vivo 3D-beeldvorming mogelijk maakt en onthult dat microglia transplanteerde retinale ganglioncellen in muizen aanvallen en fagocyteren, wat belangrijke inzichten biedt voor neuro-immuuninteracties en celtherapie.
In deze studie worden voor het eerst gifklier-organoiden van slangen uit de familie Colubridae gevestigd, waarmee de productie van toxines in vitro mogelijk wordt gemaakt en de beperkingen van traditionele gifextractie worden overwonnen.
Dit artikel introduceert de 'Differential Aptalyzer', een draagbaar microneedle-platform dat antilichamen en aptamers combineert om eiwitten zoals cardiac troponin I continu en selectief in vivo te monitoren, waardoor de detectie van coronaire hartziekten mogelijk wordt.
Deze studie introduceert een 3D-druppelgebaseerd bioprintplatform op basis van PEG-hydrogels dat het mogelijk maakt om de tumormicro-omgeving van hoofd- en halskanker in vitro nauwkeurig na te bootsen door onafhankelijke variatie van matrixstijfheid en biochemische signalen, waardoor een robuust en schaalbaar model ontstaat voor het bestuderen van tumor-matrixinteracties en het testen van therapieën.
Dit onderzoek onthult dat bij het ontwerpen van multigene IDO1/PD-L1-cassettes voor menselijke huidcellen de promoter-ordening en genvolgorde cruciaal zijn om transcriptie-interferentie te voorkomen en een effectieve immuunmodulatie te garanderen, aangezien een ontwerp dat in HEK293T-cellen werkt, in huidcellen vaak faalt door sterke onderdrukking van de genexpressie.
Deze studie introduceert het eerste biocatalytische platform voor skeletmodificatie via exogene eenkoolstofinsertie, waarbij een multicoperoxidase stabiele nitroalkanen en zuurstof gebruikt om fenolen en indolen direct om te zetten in functionele troponen en quinoline-analogen met verbeterde antibacteriële activiteit.
Deze paper introduceert een op natuurkunde gebaseerd, zelftoezichtend generatief model dat direct op experimentele data wordt getraind om realistische, gelabelde datasets te genereren, waardoor de prestaties van diepe leer-netwerken voor 3D-localisatiemicroscopie aanzienlijk worden verbeterd door de kloof tussen simulatie en experiment te overbruggen.
Dit artikel biedt de eerste uitgebreide multischaal-dataset van de architectuur en visco-elastische eigenschappen van het boviene thymusweefsel, waardoor een kwantitatieve basis wordt gelegd voor de toekomstige weefseltechniek van dit orgaan.
Dit artikel presenteert een innovatief platform voor dynamische 3D-hydrogels dat het real-time bestuderen van culaire responsen op matrixverharding mogelijk maakt, waardoor nieuwe inzichten worden verkregen in de vroege mechanobiologische mechanismen van fibrose.
Deze studie beschrijft de ontdekking en engineering van een ultraklein CRISPR-Cas12m-variant, genaamd xCas12m, die via een enkel AAV-vector efficiënte en duurzame epigenetische silencing mogelijk maakt voor de behandeling van ziekten zoals hepatitis B.
Dit onderzoek presenteert het Release Layer System (RLS), een innovatieve buitenlaagtechnologie voor fietspompen die door het vrijgeven van een polycarbonaat paneel bij schuine impact de piek-hoeksnelheid met 57-66% verlaagt en zo het risico op hersenletsel aanzienlijk vermindert.
Dit onderzoek presenteert gCD4, een gestabiliseerde variant van CD4 die de specifieke binding aan HIV-1 gp120 behoudt terwijl het interacties met klasse-II MHC-proteïnen voorkomt, wat resulteert in biologica met een verbeterde thermostabiliteit, een langere halfwaardetijd en een bredere en krachtigere neutralisatie van HIV-1 dan bestaande CD4-Ig-moleculen.
Dit onderzoek toont aan dat in hydrogel ingebedde precisie-gesneden longweefselmonsters (PCLS) gedurende drie weken levensvatbaar blijven en fibrotische genexpressie nabootsen, waardoor ze een krachtig ex vivo-model vormen voor het bestuderen van longfibrose en het evalueren van therapeutische behandelingen zoals Nintedanib.
Dit onderzoek presenteert een online EEG-foundation model dat door spectrogramreconstructie en online beperkingen tijdens het vooropleiden de prestaties van motorische voorstellings-BCI's aanzienlijk verbetert, met een 15,8% hogere nauwkeurigheid en snellere taakvoltooiing vergeleken met conventionele methoden.