302 papers
Biologie en natuurkunde vloeien in dit vakgebied samen om het complexe leven onder de microscoop te ontrafelen. Van hoe moleculen bewegen tot de krachtlijnen in een cel, hier wordt de fysica van het leven verkend zonder onnodig jargon. Het is een wereld waar de wetten van de natuurkunde worden toegepast om biologische mysteries op te lossen.
Op Gist.Science vinden we elke nieuwe preprint uit deze categorie direct op bioRxiv. Onze team verwerkt deze publicaties zodat u zowel een heldere samenvatting in gewone taal als een diepgaande technische analyse krijgt. Dit maakt de meest recente inzichten toegankelijk voor iedereen, ongeacht uw achtergrond.
Hieronder vindt u de nieuwste artikelen over biofysica, zorgvuldig geselecteerd en samengevat voor u.
Met behulp van single-molecule imaging en krachtspectroscopie onthult deze studie dat de checkpoint-mediator Dpb11 de colocalisatie van het Mec1-Ddc2-kinasecomplex met zijn activatoren op gegapte DNA faciliteert door Mec1-Ddc2 direct naar ss-dsDNA-overgangen te rekruteren en ssDNA te overbruggen om de effectieve gap-lengte te verminderen.
Deze studie toont aan dat, hoewel de meeste strategieën voor dimensiereductie leiden tot een onderprestatie van quantum-kernel SVM's ten opzichte van klassieke baselines bij de classificatie van trabeculair bot, UMAP de enige methode is die het mogelijk maakt dat quantum-kernels concurrerend blijven, alhoewel het waargenomen voordeel statistisch niet significant is en waarschijnlijk wordt opgeblazen door afhankelijkheid van de vouw, samen met bevindingen dat ZZ quantum-kernels geen gladde metrische structuren voor regressietaken kunnen vastleggen.
Dit artikel introduceert Deep Learning-Enhanced TopoStats, een open-source Python-pakket dat de kwantitatieve analyse van Atomic Force Microscopy (AFM)-gegevens voor DNA en complexe biomoleculen automatiseert, waardoor AFM wordt getransformeerd van een kwalitatief visualisatietool naar een robuust, hoogdoorvoervermogen analytisch kader dat in staat is subtiele structurele verschillen te onderscheiden.
Dit artikel introduceert een minimaal, tweedimensionaal computationeel model dat aantoont dat mesenchymale celmigratie, gekenmerkt door aanhoudende willekeurige wandelingen en diverse morfologieën, uitsluitend kan ontstaan uit het mechanische samenspel van intracellulaire trekkrachten en dynamische adhesiecycli zonder dat er een opgelegde polarisatie of directionele bias nodig is.
Deze studie introduceert CAAMO, een geïntegreerd computationeel en experimenteel raamwerk dat een SARS-CoV-2 RNA-aptomeer succesvol heeft geoptimaliseerd om een bindingsaffiniteit te bereiken die vergelijkbaar is met die van neutraliserende antilichamen, waarmee een robuuste route wordt aangetoond voor de ontwikkeling van aptomeer-gebaseerde therapeutica en diagnostica met hoge affiniteit.
Deze studie toont aan dat vloeistof-vloeistof gefaseerd gescheiden condensaten van zyxin en VASP een aanhoudende, treadmilling-achtige beweging van actinebundels mogelijk maken door polymerisatie en door cofilin aangedreven disassemblage in evenwicht te brengen via een intermediaire reeks van zelf-affiniteit, een mechanisme dat zowel door in vitro reconstitutie als door agent-gebaseerde simulaties is gevalideerd.
Deze studie toont aan dat kationische en anionische polyelektrolietcoatings de macroscopische eigenschappen van *E. coli*-biofilms moduleren door een afweging te induceren tussen de hoeveelheid en de structurele kwaliteit van curli-amyloïdvibrillen in de extracellulaire matrix.
Deze studie levert biochemisch en structureel bewijs dat TFAM op langere DNA-segmenten oligomeeriseert om het mitochondriale genoom te compacteren tot homogene, doch dynamisch flexibele nucleoïde structuren op hogere orde, waarmee de eerdere inzichten die zijn verkregen uit korte DNA-fragmenten worden uitgebreid.
Dit onderzoek toont aan dat mitochondriale verstoppingen door mechanische spanning axonale zwelling veroorzaken, waarbij de vorm en mechanische eigenschappen van mitochondriën, evenals hun splitsings- en fusiedynamiek, bepalend zijn voor het transportvermogen en de structurele integriteit van neuronen.
Dit onderzoek toont aan dat covalente koppeling van twee CyaA-peptide-segmenten (P233 en P454) de membraantranslocatie mogelijk maakt zonder membraanpotentiaal, wat suggereert dat deze segmenten samenwerken om het intoxicatieproces van Bordetella pertussis te faciliteren.