151 papers
Dit artikel betoogt dat de wetgeving zich niet moet aanpassen aan opkomende technologieën, maar dat juist de toekomst beschermd moet worden tegen overregulering, omdat het algemene en flexibele gemeenrecht al voldoende is om technologische veranderingen te sturen zonder de vrijheid en innovatie te belemmeren.
Dit artikel schetst de evolutie van consumentenrecht van historische wortels tot hedendaagse digitale uitdagingen, waarbij het de wisselwerking tussen regelgevingsvormen analyseert en de impact van kunstmatige intelligentie en big data op marktpraktijken bespreekt, inclusief de daaropvolgende regelgevingsreacties zoals privacywetten en verboden op 'dark patterns'.
Dit paper presenteert een conceptueel en operationeel raamwerk om de ambiguïteit tussen 'AI-modellen' en 'AI-systemen' op te lossen door respectievelijk gedefinieerd te worden als trainingsparameters met architectuur en als het model plus aanvullende componenten, waarmee de toewijzing van verantwoordelijkheden in de AI-waardeketen voor regelgeving wordt verduidelijkt.
Deze integratieve review van meer dan 500 studies concludeert dat digitale technologie, met name generatieve AI, via diverse mechanismen de cognitieve reserve kan aantasten en een 'efficiëntie-atrofie-paradox' creëert waarbij korte-termijnefficiëntie ten koste gaat van langetermijncognitieve gezondheid, hoewel er nog grote lacunes bestaan in longitudinaal onderzoek onder volwassenen.
Dit artikel introduceert een governance- en evaluatiekader voor deterministische, regelgebaseerde klinische besluitvormingssystemen bij empirisch antibioticumvoorschrijven, dat transparantie, auditbaarheid en conservatief gedrag waarborgt door expliciete abstentievoorwaarden en een validatiemethode op basis van synthetische casussen te definiëren.
Dit artikel analyseert de juridische uitdagingen bij het identificeren van AI-agenten en stelt de 'Algoritmische Corporatie' (A-corp) voor als een juridisch fictief entiteit dat zowel de aansprakelijkheid van menselijke eigenaren als de autonome identiteit van AI-systemen oplost door deze te structureren als zelforganiserende, doelgerichte eenheden.
Dit paper presenteert een door conversational AI aangedreven verkenningssysteem dat, ontwikkeld via een mensgerichte ontwerpproces, het publiek in staat stelt om via natuurlijke taal en een interactieve kaart de bijna 1,7 miljoen gedigitaliseerde specimenrecords van het Australian Museum te doorzoeken en te begrijpen.
Dit paper beschrijft een AI-tutorsysteem dat Hegeliaanse erkenning en Freudiaanse psychodynamica combineert via een reflexieve "vibe scholarship"-methode, waarbij experimenten aantonen dat erkenning-verbeterde prompts de prestaties van tutors aanzienlijk verbeteren.
Deze studie integreert de AI-sector in het GCAM-model om te tonen dat de toekomstige elektriciteitsvraag in de VS niet lineair aan AI-groei is gekoppeld, maar sterk afhangt van het evenwicht tussen efficiencywinsten en inkomensgroei, waarbij prijsmechanismen alleen beperkt effectief zijn om de vraag te sturen.
Dit artikel pleit voor een breder begrip van technologische excellentie dat technische prestaties integreert met ethische, sociale en culturele dimensies, waarbij de geestes- en maatschappijwetenschappen een onmisbare rol spelen in het ontwerp, de governance en de verantwoorde implementatie van geavanceerde technologieën zoals generatieve AI.
Dit artikel presenteert de proceedings van de eerste CHIdeology-werkplaats, die op 15 april 2026 in Barcelona werd gehouden om de gefragmenteerde politiek, waarden en voorstellingen binnen Human-Computer Interaction via ideologieën te ontwarren.
WalkGPT is een pixel-gebaseerd vision-language model dat met behulp van dieptebewuste segmentatie en een nieuw benchmark (PAVE) betrouwbare, toegankelijke navigatiegidsen voor voetgangers genereert door semantische en ruimtelijke aspecten van stedelijke omgevingen te combineren.
Dit paper introduceert een risicogebaseerd evaluatiekader voor de beveiliging van grote taalmodellen in de financiële sector, dat een gespecialiseerde taxonomie, geautomatiseerde red-teaming en een nieuwe 'Risk-Adjusted Harm Score' combineert om de operationele ernst van schadelijke uitkomsten beter te kwantificeren dan bestaande, domein-agnostische benchmarks.
Deze studie ontwikkelt een schaalbaar, ruimtelijk expliciet kader om de lineaire en ruimtelijk geconditioneerde relatie tussen bevolking en bebouwde omgeving in Tsjechië te kwantificeren, waarbij wordt aangetoond dat ruimtelijke heterogeniteit en specifieke bouwtypen een cruciale rol spelen bij het reproduceren van sociaal-ruimtelijke ongelijkheid.
Dit rapport vat de discussies en aanbevelingen samen van de NSF-workshop over de co-design van algoritmes en hardware voor medische toepassingen, waarin een strategische routekaart wordt gepresenteerd voor vier thema's en wordt opgeroepen tot een fundamentele verschuiving in de ontwikkeling en validatie van toekomstige medische technologieën.
Dit artikel analyseert op basis van interviews met experts de methodologische uitdagingen die de dynamische aard van geavanceerde AI-systemen oplevert voor human uplift-studies en biedt praktische oplossingen om de validiteit en bruikbaarheid van deze bewijslast voor hoog-risico beslissingen te waarborgen.
Dit onderzoek toont aan dat ChatGPT bij het beantwoorden van uitdagende meerkeuzevragen over cardiologie en vaatziekten een hogere nauwkeurigheid (92,10%) bereikte dan twee geselecteerde geneeskundestudenten.
Dit artikel concludeert dat grote taalmodellen zoals ChatGPT geen autonome agenten zijn volgens belichaamde theorieën van de geest, maar eerder 'spookachtige' gesprekspartners die, ondanks hun gebrek aan eigen doelen en lichamelijkheid, wel degelijk nieuwe vormen van menselijke agency transformeren door een unieke koppeling met de gebruiker.
Deze studie concludeert dat gangbare bias-metrics onbetrouwbaar zijn voor het opsporen van allocatieschade bij grote taalmodellen, omdat ze het verschil tussen voorspellingen en de daaruit voortvloeiende beslissingen over de toewijzing van beperkte middelen negeren.
Dit conceptuele artikel analyseert hoe kunstmatige intelligentie de relatie tussen bestuurlijke discretionaire bevoegdheid en verantwoordingsplicht in stadsbestuur transformeert door discretionaire bevoegdheid te herverdelen en introduceert het concept van 'verantwoordelijke discretionaire bevoegdheid' met richtlijnen om de risico's van algoritmes te mitigeren en de dynamiek tussen verantwoording en discretionaire ruimte te optimaliseren.