1442 papers
Hep-Ex staat voor experimentele hoogenergetische fysica, een fascinerend vakgebied dat zich richt op het bestuderen van de kleinste bouwstenen van het universum door middel van enorme deeltjesversnellers. In deze categorie duiken we in onderzoek dat de fundamentele krachten en deeltjes onderzoekt die onze werkelijkheid vormen, vaak met behulp van gegevens uit de grootste experimenten ter wereld.
Op Gist.Science verzamelen we de nieuwste voorpublicaties van arXiv binnen dit domein en maken ze toegankelijk voor een breder publiek. Voor elk nieuw artikel uit deze lijst verwerken we de complexe inhoud tot zowel een begrijpelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische uitleg, zodat iedereen de betekenis van deze doorbraak kan volgen.
Hieronder vindt u de meest recente artikelen uit het veld van experimentele hoogenergetische fysica, klaar om te ontdekken.
Met behulp van gegevens van de ProtoDUNE-SP-detector bij CERN rapporteert dit artikel de eerste metingen van de totale inelastische doorsneden voor -Ar- en -Ar-interacties in het sub-GeV-energiegebied, waardoor essentiële beperkingen worden opgelegd aan modellen voor neutrino-argon-interacties die cruciaal zijn voor het komende DUNE-experiment.
Dit artikel toont aan dat het aannemen van een Majorana-natuur voor singlet-dubbelt donkere materie de levensvatbare parameter ruimte voor relictdichtheid en directe detectie aanzienlijk uitbreidt ten opzichte van het Dirac-scenario, waardoor donkere materie-massa's tot 1750 GeV en mengingshoeken tot 0,45 mogelijk worden door de opname van conversie-gedreven processen.
Met behulp van Bayesiaanse modelvergelijking op ongeveer drie jaar gecombineerde ANAIS-112- en COSINE-100-gegevens concludeert de studie dat er geen bewijs is voor een door donkere materie veroorzaakt jaarlijks modulatiesignaal, aangezien de Bayes-factor sterk de voorkeur geeft aan een constant achtergrondmodel boven een sinusvormig model.
Met behulp van PYTHIA 8.316-simulaties toont deze studie aan dat het QCD-analogon van het inverse Comptoneffect in quark-gluonverstrooiing de productie van secundaire deeltjes in proton-protonbotsingen steeds meer domineert naarmate de energie stijgt van 30 GeV tot 14 TeV, met name door de invloed op transversale impuls- en centrale pseudorapidity-verdelingen als gevolg van versterkte kleine-x gluoninteracties.
Dit artikel stelt voor dat het dynamische inverse seesaw-mechanisme, dat lichte neutrino-massa's verklaart via een term die de leptongetalbehoud schendt op een lage schaal, kan worden onderzocht via laagfrequente stochastische zwaartekrachtsgolven die worden gedetecteerd door pulsartimingarrays, en zo een unieke toegang biedt tot een parametergebied met kleine actieve-steriele menging dat ontoegankelijk is voor conventionele deeltjesfysica-experimenten.
Dit artikel onderzoekt hoe collider- en niet-collider-metingen de herverhittingstemperatuur, de donkere-materiemassa en het interactieschaal kunnen beperken in een scenario waarin donkere materie overgaat van WIMP- naar FIMP-productie via p-golf-onderdrukte interacties, en toont aan dat colliderversnellers uniek krachtig zijn in het beperken van afgeleide operatoren die door astrofysische waarnemingen slechts zwak worden beperkt.
Met behulp van 138 fb aan proton-protonbotsingsdata bij 13 TeV van het CMS-experiment zoekt deze studie naar exotische Higgs-bosonvervallen in paren van lichte scalardeeltjes (0,4–2,0 GeV) die vervallen in gebundelde muon- en hadronparen, waarbij bovengrenzen worden gesteld aan het vertakkingspercentage op het niveau van voor juiste vervallengtes tot 1 mm.
Met behulp van QCD-somregels onderzoekt deze studie het hadronische tensor-molecuul , waarbij de massa en de vervalbreedte worden berekend om het als een haalbare kandidaat voor de experimenteel waargenomen resonantie te presenteren.
Dit artikel analyseert de gevoeligheid van huidige en toekomstige colliderobservabelen voor individuele topquark-SMEFT-operatoren aan de hand van data van de Tevatron, LEP en LHC Run 2, samen met projecties voor de HL-LHC en toekomstige leptoncolliders, om de meest beperkende metingen te identificeren en de verwachte verbeteringen in gevoeligheid te benadrukken.
Dit artikel presenteert de eerste extractie van de ongepolariseerde gluon transversaal-gemomentumafhankelijke partonverdeling uit LHC-data voor Higgs-bosonproductie door ATLAS- en CMS-metingen te fitten binnen een TMD-factorisatiekader dat NLL-nauwkeurigheid en bijdragen van lineair gepolariseerde gluonen omvat.