562 papers
Deze paper introduceert een nieuw deeltjescascade-algoritme dat de dynamica van de lineaire effectieve kinetische theorie exact nabootst, waardoor een eerste-principes beschrijving van jet-thermalisatie in QCD-plasma's mogelijk wordt met een correcte behandeling van terugstoten, gaten, kwantestatistieken en samensmeltingsprocessen.
Dit artikel bewijst de integreerbaarheid van een familie van schone SYK-modellen met uniforme p-lichaam-interacties door te laten zien dat hun R-matrix overeenkomt met die van de kritieke transversale-Isingketen, waardoor een onverwachte connectie wordt gelegd tussen veeldeeltjes-kwantumchaos en statistische mechanica.
Dit artikel definieert Horndeski-theorie opnieuw via twee axioma's, waardoor de standaard enkel-veldsvorm wordt hersteld en een praktische weg wordt gebaand naar multi-veldextensies die bekende structuren en vergelijkingen omvatten.
Dit artikel onderzoekt de productie van donkere straling door gravitonen via het verval van een geïsoleerd scalair veld (zoals een donkere glueball) dat alleen via zwaartekracht koppelt aan het Standaardmodel, en concludeert dat een grote niet-minimale koppeling van het Higgs-veld aan de zwaartekracht de emissie van gravitonen onderdrukt ten gunste van de opwarming van het Standaardmodel, terwijl ook het verwachte spectrum van zwaartekrachtsgolven wordt gepresenteerd.
Dit artikel toont aan dat binnen het HYDJET++-model de sterke azimuthale uitlijning die in kosmische stralingsexperimenten wordt waargenomen, ook op het niveau van de energierijkste clusters optreedt, waarbij clusterisatie en impulsbehoud in hoog-multipliciteitsevents cruciaal zijn voor het nauwkeurig karakteriseren van deze patronen.
Dit artikel introduceert minimale modellen, zoals het Arithmetische Ising-model en klassieke gasmodellen, die aantonen dat entropische effecten kunnen leiden tot spontane symmetriebreking en geordende fasen bij willekeurig hoge temperaturen.
Dit artikel vult een bestaand gat in de literatuur door aan te tonen dat volumedivergenties in de maat voor kwadratische zwaartekracht, net als in de algemene relativiteitstheorie, in het extremale geval wederzijds opheffen, terwijl het ook de complexiteit van niet-invariante maten en de renormalisatie in gekromde ruimtetijd bespreekt.
In dit artikel berekenen de auteurs de leidende orde amplitude en waarschijnlijkheid voor elastische verstrooiing van een elementair meson en een kink in het -dubbelputmodel, waarbij ze aantonen dat de verstrooiingsamplitude een pool vertoont bij een energie die overeenkomt met de excitatie van een onstabiele resonantie.
Dit artikel berekent holografisch de shear correlatoren bij lage temperaturen in een sterk gekoppelde 3-dimensionale theorie en toont aan dat kwantumcorrecties de shear viscositeit verhogen en de verhouding laten afwijken van de semiclassical limiet, waarbij deze bij zeer lage temperaturen divergeert.
In dit artikel construeren de auteurs de unieke primaire energiemomentum-tensor voor een conformale vrije scalar door deze uit te drukken als een som van Gegenbauer-polynomen, waarbij ze zowel het lokale geval met gehele exponenten als het niet-lokale geval met reële exponenten behandelen en de resultaten verifiëren via behoudswetten, traceeloosheid en vergelijking met Juhl's formules voor GJMS-operatoren.
Dit artikel toont aan dat elke zelf-dual niet-lineaire elektrodynamica in vier dimensies kan worden uitgebreid naar een -dualiteit-invariante theorie in $4p(2p-1)$-vormen worden geconstrueerd die worden gedefinieerd door de spoor van de energie-impulstensor.
De auteurs breiden het BDNK-model uit met een eerste-orde ladingsstroom en tonen aan dat de toevoeging van een uit-evenwicht correctie essentieel is voor het garanderen van sterke hyperbolische eigenschappen, causaliteit en stabiliteit in een relativistische hydrodynamische theorie die gekoppeld is aan de Einstein-veldvergelijkingen.
Dit artikel presenteert een exacte analytische oplossing van de Makeenko-Migdal-lusvergelijkingen voor planaire QCD, waarbij kwantisatie van interne Majorana-fermionen op een rigide Hodge-duale minimale oppervlakte leidt tot een confinerende twistorstring die het mesonspectrum en de exacte Regge-trajecten beschrijft via Catastrophe Theory en Picard-Lefschetz-resurgence.
Dit artikel analyseert diverse Euclidische zadelpunten, waaronder wormgaten en kosmologieën, in gravitationele padintegralen met AdS-randvoorwaarden, waarbij de auteurs de onderdruking van oscillaties, faseovergangen en de waarschijnlijkheid van verschillende kosmologische uitkomsten in Lorentz-ruimtetijden onderzoeken.
Deze paper introduceert groepsentropieën als een verenigend raamwerk dat uitbreidingen van de statistische mechanica voor sterk gecorreleerde systemen koppelt aan de klassieke thermodynamica, en toont aan dat dit model de negatieve soortelijke warmte van zwarte gaten consistent verklaart terwijl de entropie extensief blijft.
Dit artikel stelt een roosterklaar entanglement-observabel voor QCD-hadronen voor, de vacuüm-gesubtraheerde radiusstroom van de Rényi-entropie, die wordt gebruikt om de dominantie van randeffecten te testen en hadronische gravitationele vormfactoren te onderscheiden door middel van een fit met sjablonen die zijn afgeleid van spin-0 en spin-2 bijdragen.
Dit artikel vestigt een directe algebraïsche link tussen cohomologische Hall-algebra's van één-dimensionale schoven op oppervlakken en Yangians door een expliciete isomorfisme te bewijzen tussen de equivariante cohomologische Hall-algebra voor een resolutie van een Kleiniaanse singulariteit en de positieve helft van de bijbehorende affiene Yangian, waarbij gebruik wordt gemaakt van continuïteitsstellingen en braid-groep-acties.
Deze paper breidt de kromme-integraalformule voor verstrooiingsamplitudes uit naar niet-oriënteerbare oppervlakken, zoals de Möbius-strook, door gebruik te maken van quasi-clusteralgebra's en een verdubbelde oriënteerbare inbedding, waarbij de constructie wordt geverifieerd via de veldtheorie-limiet van superstringamplitudes en wordt veralgemeend tot hogere genera.
In dit artikel wordt bewezen dat de straal van de schaduw van sferisch symmetrische harige zwarte gaten, waarbij de materievelden voldoen aan de zwakke energievoorwaarde, een ondergrens heeft die wordt gegeven door de dimensieloze relatie , waarbij deze ondergrens wordt bereikt door het kale Schwarzschild-zwarte gat.
Dit artikel toont aan dat 4D-graviteit, geformuleerd via een BF-BB-theorie die de simpliciteitsvoorwaarden van Plebanski versoepelt, Chern-Simons-fasruimten en Kac-Moody-algebra's op randen van codimensie 2 en 3 onthult, waarbij de Maxwell-algebra als geschikte gauge-algebra fungeert die voor het eerst een niet-commutatieve hoekmetriek en een commutatieve hoek-spinconnectie oplevert.