538 papers
Dit paper introduceert een nieuw klasse van modellen voor het interacterende donkere sector waarbij de intrinsieke entropie van donkere materie koppelt aan scalar-veld donkere energie, wat leidt tot schaalafhankelijke modificaties in de structuurgroei en unieke handtekeningen in de grootschalige structuur, terwijl de achtergrondkosmologie onveranderd blijft ten opzichte van het standaard CDM-model.
Dit paper introduceert GoBlocks, een snelle en parallelle Go-implementatie voor het evalueren van conformale blokken in oneven ruimtetijddimensies, die aanzienlijke snelheidswinst biedt ten opzichte van bestaande pakketten en succesvol wordt toegepast op de bootstrap-analyse van het driedimensionale Ising-model.
Dit artikel presenteert twee nieuwe bewijzen, gebaseerd op Taylor-interpolaties geïndexeerd door bossen, dat padintegraalkwantificatie en stochastische kwantificatie equivalent zijn voor generieke scalaire Euclidische kwantumveldentheorieën.
Dit artikel introduceert veralgemeende complexe en spinorrelaties via Courant-algebroidrelaties, bewijst hun connectie met T-dualiteit en toont aan hoe deze structuren compatibel zijn met Type II superzwaartekracht en supersymmetrische sigma-modellen.
Het paper toont aan dat hoewel de meest algemene formulering van de zwaartekracht met onafhankelijke metriek en connectie talloze zware of niet-dynamische velden voorspelt, er een uniek, van nature licht vector- of scalair veld bestaat dat dynamisch is en leidt tot een licht scalair deeltje dat met het Higgs-boson mengt.
Dit artikel presenteert een uitgebreid holografisch donkere-energiemodel dat is gebaseerd op een nieuwe tweeparameterige entropische functionaal, waardoor een veralgemeende energiedichtheid wordt afgeleid die de overgang van materie naar donkere energie succesvol beschrijft en zowel het standaard holografische donkere-energiemodel als het CDM-model als limietgevallen omvat.
Dit paper toont aan dat Euclidische wormgaten en instantons zonder rand tot dezelfde familie van oplossingen behoren, waarbij wormgaten in de limiet van nul lading overgaan in instantons zonder rand, wat de puzzel van negatieve acties oplost en aangeeft dat hoewel instantons zonder rand de waarschijnlijkheidsverdeling domineren, wormgaten met kleine lading leiden tot een langere inflatoire fase.
Dit artikel bevestigt dat thermische correlatoren op lijndefecten in holografische theorieën 'bouncing singulariteiten' vertonen die overeenkomen met bulk-geodesieën, en toont aan dat deze singulariteiten zowel via een WKB-analyse als een asymptotische OPE-analyse exact worden voorspeld, wat wijst op een universele hoogfrequente structuur.
Dit artikel identificeert de duale Ginzburg-Landau-theorie voor een holografische supergeleider bij eindige koppelingssterkte, waarbij wordt aangetoond dat de GL-parameter toeneemt (wat het systeem meer Type-II-achtig maakt) en het condensaat groter wordt, in tegenstelling tot eerdere aannames die voortkwamen uit een naïeve AdS/CFT-dictie en een onvolledige analyse van de condensaatbepaling.
Dit artikel onderzoekt de opkomst van lokaliteit in infraroodfysica door een asymmetrische renormalisatiegroepstroom te analyseren van een hogedimensionale UV-conforme veldtheorie naar een lagere-dimensionale effectieve theorie, waarbij zowel holografische zwarte gaten als externe magnetische velden worden gebruikt om deze overgang naar kwantummechanica of lagere-dimensionale CFT's te verklaren.
Dit artikel onderzoekt de asymptotische symmetriestructuur van twee-dimensionale superzwaartekracht gebaseerd op de -superalgebra, waarbij wordt aangetoond hoe de dynamica van het dilaton de volledige affine symmetrie reduceert tot een subalgebra en zo een consistent raamwerk biedt voor het bestuderen van randdynamica buiten het Schwarzian-regime.
Dit artikel formuleert een holomorf superzwaartekrachtstheorie in tien dimensies op een Calabi-Yau-vijfvoud die de klassieke moduli van heterotische compactificaties reproduceert, een factoriserende anomalie vertoont die overeenkomt met en , en een verband legt met de Costello-Li-theorie via een niet-lokale veldherdefinitie.
In deze brief wordt een nieuw mechanisme voor de productie van hoogfrequente zwaartekrachtsgolven geïdentificeerd, genaamd gravitationele transitiestraling, waarbij de massa van deeltjes verandert bij het passeren van bubbelswanden tijdens eerste-orde faseovergangen, wat leidt tot een spectrum met een piek bij ongeveer $10^{10}$ Hz.
Dit artikel toont aan dat hogere-dimensionale holografische conforme veldtheorieën de eigenschap ETH-monotoniciteit bezitten, waarbij deze eigenschap bij kleinere zwarte gaten sterker wordt en de krommingssingulariteit vertegenwoordigt, terwijl dit fenomeen afwezig is in twee dimensies overeenkomstig de afwezigheid van een singulariteit in het BTZ-zwarte gat.
Dit artikel toont aan dat de drempel voor de vorming van primordiale zwarte gaten niet alleen wordt bepaald door de compacteringsfunctie, maar ook door de Ricci-scalair van de ruimtelijke geometrie in de kern, wat leidt tot een trichotomie van initiële condities (open, gesloten of plat) die de vormingstheorie en het massaspectrum van deze zwarte gaten fundamenteel beïnvloeden.
Hoewel recente studies aantonen dat spectrale instabiliteit kan ontstaan door een secundaire potentiaalbarrière, zelfs na het verdwijnen ervan, bevestigen tijdsdomeinsimulaties dat de waarneembare ringdown-signalen van zwarte gaten toch gedomineerd worden door spectraal stabiele modi, wat de robuustheid van zwarte-gatenspectroscopie onderstreept.
Dit artikel introduceert een nieuw model voor kwantumcomputatie dat is gebaseerd op de representatietheorie van het massaloze deel van de unitaire irreducibele representaties van de uitgebreide Poincaré-groep.
Dit artikel toont aan dat in een niet-hergenormaliseerbare supersymmetrische gauge-theorie de leidende kwadratisch divergente correctie op de koppelingsconstante van het veld gerelateerd is aan die van het kinetische term van de materie-superfields via een vergelijking analoog aan de exacte NSVZ -functie.
Dit artikel toont aan dat de chaosgrens in de Reissner-Nordström-ruimtetijd kan worden geschonden door de beweging van zowel neutrale als geladen spin-deeltjes, waarbij de schending optreedt wanneer de spin een bepaalde drempel overschrijdt of wanneer de spinrichting anti-parallel is aan het impulsmoment.
Dit artikel toont aan dat de dimensionale reductie van de vrije, massaloze Dirac-vergelijking op een Kaluza-Klein-achtige variëteit met een submersiemetric leidt tot intrinsieke CP-schending in vier dimensies, veroorzaakt door geometrische factoren zoals misalignement van massaeigenspinoren en niet-minimale koppelingen.