219 papers
Immunologie onderzoekt hoe ons lichaam zich verdedigt tegen ziekteverwekkers, van kleine virussen tot ingewikkelde parasieten. Het is een dynamisch veld dat niet alleen kijkt naar infecties, maar ook naar auto-immuunziektes en de ontwikkeling van vaccins. Omdat dit onderzoek zich razendsnel ontwikkelt, is het voor buitenstaanders vaak lastig om de meest recente doorbraken te volgen.
Op Gist.Science zorgen wij ervoor dat de nieuwste inzichten uit bioRxiv direct toegankelijk zijn. Wij verwerken elke nieuwe preprint binnen dit domein om zowel heldere, algemene uitleg als diepgaande technische samenvattingen te bieden. Zo blijft u op de hoogte van de voortgang zonder vast te lopen in complexe vakterminologie. Hieronder vindt u de meest recente publicaties in immunologie.
Deze studie toont aan dat de neus-toediening van *Lacticaseibacillus rhamnosus* CRL1505 of zijn postbiotoon bij proteïne-ondervoede muizen de structuur van het nasofarynx-geassocieerde lymfoïde weefsel (NALT) volledig herstelt en de weerstand tegen *Streptococcus pneumoniae* verhoogt door de mucosale immuniteit te versterken.
Dit onderzoek toont aan dat de lever via een vroeg en zelfbeperkend transcriptomisch signaal de duur van de systemische acute-fase reactie op een darminfectie coördineert en beperkt.
Deze studie identificeert Mrgpra6, een basofiel-specifiek GPCR, als een cruciale regulator die de basofiel-gemedieerde immuunrespons tegen helminth-infecties aanstuurt en essentieel is voor de overleving van de gastheer.
Dit onderzoek toont aan dat intranasale toediening van een anti-CD3-antilichaam neuro-inflammatie en cognitieve stoornissen bij Long COVID-muizen vermindert door regulatorische T-cellen te verhogen, microglia te herprogrammeren en hippocampale neurogenese te herstellen.
Deze studie toont aan dat ontstekingsprocessen, zoals die voorkomen bij huidaandoeningen of een cytokine-storm, de expressie van SARS-CoV-2-receptoren in de menselijke huid verhogen en zo de huid tot een potentieel, maar tot nu toe onderschat, ingangspunt voor het virus maken.
Deze studie toont aan dat cladribine en ocrelizumab bij patiënten met relapsing-remitting multiple sclerose elk een uniek, stabiel en niet-overlappend microRNA-responsprofiel induceert dat hun respectievelijke immunologische werkingsmechanismen weerspiegelt.
Dit onderzoek toont aan dat de postnatale ontwikkeling van dendritische epidermale T-cellen en Langerhans-cellen in muizen via distincte differentiatiepaden verloopt die onafhankelijk zijn van microbiële kolonisatie en van elkaar.
Deze studie toont aan dat bij HIV-geïnfecteerde personen onder behandeling chronische virale persistentie de versnelde veroudering van het immuunsysteem aandrijft, terwijl specifieke antiretrovirale middelen zoals nucleoside reverse transcriptase-remmers dit verouderingsproces juist kunnen afremmen.
Deze retrospectieve cross-sectionele studie onder 376 volwassenen met de ziekte van Crohn toont aan dat metabole afwijkingen, met name een lage BMI, een laag HDL-cholesterol en hoge triglyceriden, onafhankelijk geassocieerd zijn met een hogere ziekteactiviteit en een verhoogd risico op complicaties.
Dit onderzoek toont aan dat het voortbestaan van geheugen-T-cellen in milt en beenmerg afhankelijk is van heterogene signaalroutes, waarbij weefselresidente cellen en beenmergcellen verschillende integrine- en signaalmechanismen (zoals PI3K/AKT versus NF-κB) gebruiken om aan hun specifieke micro-omgevingen aan te passen.