392 papers
Dit onderzoek toont aan dat monocytaire alveolaire macrofagen, ongeacht de specifieke longuitdaging, een geharmoniseerd, oorsprongsafhankelijk differentiatiepatroon volgen dat ze functioneel onderscheidt van foetale macrofagen en hen beschermt tegen latere infecties.
Dit onderzoek toont aan dat NK-cellen in de vroege levensfase een adaptieve, weefsel-residente immuniteit tegen cytomegalovirus ontwikkelen om de beperkte T-celrespons te compenseren, waarbij de differentiatie en weefselkolonisatie van deze cellen sterk worden beïnvloed door leeftijd en concurrentie met T-cellen.
Dit onderzoek toont aan dat bij colitis ulcerosa voorkomende autoantilichamen tegen het eiwit αvβ6 de activering van TGFβ in het darmepitheel remmen, waardoor de mucosale homeostase wordt verstoord en de aanleg voor darmontsteking toeneemt.
Dit onderzoek toont aan dat het selectief onderdrukken van de lange isoform van de prolactine-receptor (LFPRLR) met een splice-modulerende oligomeer pathogene immuuncellen en lupusnefritis bij SLE-effectief bestrijdt zonder gezonde cellen te schaden, wat een veelbelovende nieuwe behandelstrategie biedt.
Deze studie biedt nieuwe inzichten in de regionale architectuur van het epitheel en de ruimtelijke verdeling van T- en B-lymfocyten in de menselijke eileider, waarbij significante regionale verschillen in epitheeldikte en een voorkeur voor mucosale lokalisatie van deze immuuncellen worden aangetoond.
De auteurs hebben PETIL, een machine-learningmodel dat demografische, klinische en biologische kenmerken combineert, ontwikkeld om de expansie van tumor-infiltrerende lymfocyten bij blaaskanker te voorspellen en zo de selectie van patiënten voor adoptieve celtherapie te optimaliseren.
Dit onderzoek toont aan dat antilichaamfeedback, zelfs bij lage concentraties, een cruciale rol speelt in het diversifiëren van zowel primaire als secundaire humorale immuunresponsen, wat belangrijke implicaties heeft voor de ontwikkeling van vaccins tegen snel muterende pathogenen zoals HIV-1 en influenza.
Dit onderzoek toont aan dat m6A-modificaties op het RNA van het bof-virus en de gastheer een bidirectionele regulatorische rol spelen die zowel de virale replicatie beperkt als de aangeboren immuunrespons beïnvloedt, waardoor RNA-methylering een cruciale factor is in de pathogenese van het virus.
Deze studie introduceert een veilig en effectief platform voor de *in vivo* generatie van gepantserde CAR-T-cellen, waarbij CD8-gestuurde lipidene nanopartikels en een T-cel-restrictieve mRNA-strategie worden gebruikt om de expressie van CAR en IL-12 tijdelijk en lokaal te reguleren voor verbeterde tumorbestrijding.
In dit onderzoek is met succes een zeven-genen gemodificeerd varken ontwikkeld voor xenotransplantatie, waarbij CRISPR-Cas9 werd gebruikt om drie glykaanantigenen te verwijderen en menselijke beschermende genen onder endogene promotors te integreren, wat resulteerde in een donor met verlaagde immunogeniteit en stabiele, weefsel-specifieke expressie die hyperacute afstoting effectief remt.
Dit onderzoek toont aan dat een mechanistisch model, dat zowel humorale immuniteit als CD8+ T-cellen integreert, aangeeft dat een gebrek aan CD8+ T-cel-immuniteit bij middelmatige antilichaamspiegels de ernst van dengue en antilichaam-afhankelijke versterking (ADE) verhoogt, wat belangrijke implicaties heeft voor het ontwerp van toekomstige dengue-vaccins.
Deze studie toont aan dat de rijping van antilichamen in kiemcentra niet primair wordt gestuurd door een toename van de bindingsaffiniteit, maar door een selectie op de mechanische weerstand van de antilichaam-antigeenbinding, wat essentieel is voor B-celsignalering en de activatie van NK-cellen.
Pseudomonas aeruginosa-stammen die het H3-T6SS-systeem hebben verloren, kunnen het macrofaagmetaboliet itaconaat benutten om in macrofagen te overleven en zo aanhoudende longinfecties te veroorzaken.
Dit onderzoek toont aan dat een injecteerbare hydrogel voor de vertraagde afgifte van een gordelroos-subunitvaccin bij oude muizen een sterkere en langdurigere immuunrespons oproept dan Shingrix, terwijl het tegelijkertijd de bijwerkingen aanzienlijk vermindert.
Een vergelijkend experiment met schapen toont aan dat de infectieroute (subcutaan versus intranasaal) de pathogenese, het immuunrespons en de horizontale overdracht van het Rift Valley-virus aanzienlijk beïnvloedt, waarbij subcutane infectie leidde tot snellere overdracht aan contactdieren terwijl intranasale infectie ernstigere weefselbeschadiging en een sterker antilichaamrespons veroorzaakte.
Dit onderzoek toont aan dat intranasale en intramusculaire vaccinatie van drachtige zeugen met een adenovirus-gebaseerd influenzavaccin effectieve passieve immuniteit overdraagt aan hun biggen, waarbij de intranasale route leidt tot de hoogste niveaus van neutraliserende antilichamen.
Deze studie toont aan dat bij makaken de bescherming tegen SARS-CoV-2 niet alleen door neutraliserende antilichamen wordt bepaald, maar ook sterk wordt gedreven door functionele eigenschappen van spike-antilichamen, zoals antilichaam-afhankelijke complementafzetting (ADCD) en binding aan Fc{gamma}R, die dienen als kandidaat-correlaten voor bescherming tegen virale last en longpathologie.
Dit onderzoek toont aan dat bivalente mRNA-booster-vaccins die virusachtige deeltjes coderen via het EABR-platform bij vooraf gevaccineerde muizen krachtige, polyklonale antilichamen tegen diverse RBD-epitoppen induceren, wat leidt tot een breder en mogelijk duurzamer beschermend effect tegen SARS-CoV-2-varianten dan conventionele boosters.
Dit onderzoek toont aan dat interferon-α en -β in vivo niet-redundant samenwerken met temporair verschillende rollen om virale verspreiding te beperken en vitale organen te beschermen, waarbij IFN-β essentieel is voor overleving maar IFN-α en andere subtypes nodig zijn voor volledige controle.
Dit onderzoek toont aan dat BCG-vaccinatie bij muizen de verspreiding van *Mycobacterium tuberculosis* tussen de longen met 89% vermindert, voornamelijk door de bacteriële replicatie te beperken, en biedt een wiskundig model voor het evalueren van toekomstige TB-vaccins.