386 papers
Dit onderzoek toont aan dat tracheale terminale cellen van Drosophila immuunbevoorrecht zijn door het ontbreken van PGRP-LC, een aanpassing die noodzakelijk is om FoxO-afhankelijke structurele plasticiteit en vitale ademhaling te behouden ten koste van lokale ontstekingsreacties.
Dit artikel onthult dat de lange isoform van het antivirale eiwit ZAP een geordend afbraakpad voor virus-RNA initieert door het rekruteren van meerdere enzymen, waaronder KHNYN, TUT4/7, DIS3L2 en XRN1, die gezamenlijk de transcripten volledig afbreken.
Dit onderzoek toont aan dat specifieke HLA-allelen via germline-gecodeerde contacten een distincte, voorspelbare bias in het gebruik van TCR Vβ-segmenten opleggen, wat een biologische prior vormt die rekening moet houden met zowel thymische selectie als peptide-binding bij het begrijpen van TCR-pHLA-specificiteit.
Dit onderzoek toont aan dat de pathogene effecten van MuSK-antilichamen bij myasthenia gravis afhankelijk zijn van hun valentie en epitopische specificiteit, waarbij monovalente binding aan het Ig-achtige domein 1 de agrine-geïnduceerde MuSK-activatie remt terwijl binding aan het frizzled-domein dit niet doet.
Deze studie toont aan dat Trem2-hi macrofagen, die uit het beenmerg afkomstig zijn, een cruciale brug slaan tussen de resolutie van ontsteking en de initiatie van fibrose na nierischemie-reperfusie, waarbij ze apoptotische cellen opruimen en de aanmaak van pro-fibrotische factoren reguleren, wat hen een potentieel therapeutisch doelwit maakt voor de preventie van de overgang van acute naar chronische nierschade.
Dit onderzoek toont aan dat MAIT-cellen een complex, weefsel- en contextafhankelijk immuunrespons vertonen tegen *Staphylococcus aureus*, waarbij hun gevoeligheid voor de bacteriële toxine HlgAB wordt beïnvloed door hun activatiestatus en hun oorsprong in specifieke weefsels.
Dit onderzoek identificeert het brede neutraliserende mechanisme van het antilichaam 3A06, waarbij een door de lichte keten gedomineerde quaternaire epitooherkenning en een IgG3-subclass-switching de neutralisatie van alle dengue-serotypen en het Zika-virus mogelijk maken, wat een blauwdruk biedt voor het rationele ontwerp van universele flavivirusvaccins.
Dit onderzoek toont aan dat kruisreactiviteit tussen menselijke topoisomerase 1 en het homologe eiwit van schimmels, zoals *Saccharomyces cerevisiae*, de trigger kan zijn voor de auto-immuunreactie bij systemische sclerose, wat schimmels als potentiële drijvende kracht achter deze ziekte identificeert.
Deze studie biedt een uitgebreide ruimtelijk-temporele kaart van de dynamiek van immuuncellen tijdens de sequentiële lymfekliermetastase bij triple-negatieve borstkanker, waarbij een afname van cDC2-cellen en een toename van immuunsuppressieve macrofagen worden geïdentificeerd als cruciale factoren die de prognose bepalen en potentieel als biomarkers voor immunotherapie kunnen dienen.
Dit onderzoek toont aan dat structurele geleide deimmunisatie van de katallergeen Fel d 1, met name via de K29G-mutatie, de IgE-reactiviteit en basofiel-activatie aanzienlijk onderdrukt, wat een veilige basis biedt voor zowel nieuwe immunotherapieën als genetisch geredigeerde hypoallergene katten.
Dit onderzoek toont aan dat een immunopeptidomics-gestuurde aanpak, die donor-specifieke HLA-peptidepresentatiegegevens integreert, de succesvolle identificatie van functionele neo-antigenen bij patiënten met niet-kleincellig longkanker aanzienlijk verbetert en zo de ontwikkeling van gepersonaliseerde kankervaccins vooruit helpt.
Dit onderzoek toont aan dat bij patiënten met alcohol-geassocieerde hepatitis de driedimensionale chromatinestructuur van monocyten rondom genenclusters voor aangeboren immuniteit is verstoord, wat leidt tot een hyperresponsieve ontstekingsreactie.
Dit onderzoek toont aan dat type I- en III-interferonen in combinatie met TNF de epitheelcellen van de darm beschadigen, waarbij een tekort aan ATG16L1 deze virale ontsteking en celdood verergert bij zowel muizen als mensen met een genetische aanleg voor darmziekten.
Dit onderzoek toont aan dat bij chronische hepatitis B-virusinfectie CD4 T-celsenescentie wordt gekenmerkt door DNA-schade en telomeerverkorting, waarbij de MRN-ATM-pijnbaan als compenserend mechanisme fungeert om de T-celfunctie te behouden en pro-inflammatoire cytokineproductie te reguleren.
Dit onderzoek onthult dat endo-lysosomale dysfunctie, veroorzaakt door veroudering of LRRK2-mutaties, leidt tot de ophoping van cytosolisch DNA en de daaropvolgende activering van de cGAS-STING-IFN-I-as, wat systemische ontsteking (inflammaging) en neurodegeneratie veroorzaakt via een cascade die begint in de periferie en de bloed-hersenbarrière doorbreekt.
Deze studie toont aan dat erytroblasten in het beenmerg via de productie van gespecialiseerde pro-resolverende mediators, zoals RvD5n-3 DPA, de ontwikkeling en functie van neutrofielen sturen, waarbij een tekort aan deze stoffen leidt tot disfunctionele neutrofielen en een verminderde weerstand tegen infecties.
Deze studie toont aan dat miR-378a-3p, geïnduceerd door IL-4 en *Staphylococcus aureus*, de ontstekingsreactie van keratinocyten versterkt via activatie van het NF-κB-pad en zo bijdraagt aan de verergering van atopische dermatitis.
Dit onderzoek toont aan dat ongepaarde TCRα- en TCRβ-sequencing voldoende is voor het trainen van machine learning-modellen om TCR-epitopeherkenning nauwkeurig te voorspellen, wat leidt tot aanzienlijke kostenbesparingen ten opzichte van single-cell sequencing zonder in te leveren op de voorspellingsnauwkeurigheid.
Onderzoek toont aan dat een tekort aan ATG4B en de daaruit voortvloeiende autophagie-remming de ernst van experimentele hypersensitiviteitspneumonitis vermindert door de ontstekingsrespons en immuuncelrekrutering te beperken, wat autophagie als een veelbelovend therapeutisch doelwit voor deze longaandoening identificeert.
Dit onderzoek toont aan dat neutrofielen in de moeder een cruciale overlevingsnische vormen voor *Listeria monocytogenes*, waardoor de bacterie de placenta en de foetus kan binnendringen en infecties veroorzaken.