219 papers
Immunologie onderzoekt hoe ons lichaam zich verdedigt tegen ziekteverwekkers, van kleine virussen tot ingewikkelde parasieten. Het is een dynamisch veld dat niet alleen kijkt naar infecties, maar ook naar auto-immuunziektes en de ontwikkeling van vaccins. Omdat dit onderzoek zich razendsnel ontwikkelt, is het voor buitenstaanders vaak lastig om de meest recente doorbraken te volgen.
Op Gist.Science zorgen wij ervoor dat de nieuwste inzichten uit bioRxiv direct toegankelijk zijn. Wij verwerken elke nieuwe preprint binnen dit domein om zowel heldere, algemene uitleg als diepgaande technische samenvattingen te bieden. Zo blijft u op de hoogte van de voortgang zonder vast te lopen in complexe vakterminologie. Hieronder vindt u de meest recente publicaties in immunologie.
Dit onderzoek toont aan dat ocrelizuimab bij multiple sclerose niet alleen B-cellen depleteert, maar ook een zelfversterkend regulatorisch circuit induceert waarbij de reductie van Tph-cellen de expansie van anergische, IL-10-producerende regulatorische B-cellen bevordert die op hun beurt regulatorische T-celnetwerken versterken.
Dit onderzoek onthult dat muis-embryonale stamcellen een interferon-onafhankelijke, directe aangeboren immuunrespons op dubbelstrengs RNA vertonen waarbij Dhx9, p53 en Stat1 samenwerken om interferon-gestimuleerde genen te activeren en zo verdediging tegen virale infecties mogelijk maken.
Deze studie toont aan dat diffusie-gewogen magnetische resonantiespectroscopie (dMRS) leeftijdsgerelateerde veranderingen en acute ontstekingsinducatie door IFN-β in gliale morfologie kan detecteren via meetbare variaties in de diffusie van choline-bevattende verbindingen.
Dit onderzoek toont aan dat de uitputting van extracellulair asparagine de activatie en pathogeniciteit van autoreactieve CD4+ T-cellen remt, waardoor de ernst van experimentele auto-immuunencephalomyelitis (EAE) als model voor multiple sclerose aanzienlijk wordt verminderd.
Deze studie toont aan dat een specifiek IGHV3-53-germline-antilichaam met vier somatische mutaties (G26E, T28I, S53P en Y58F) zijn neutraliserende breedte kan uitbreiden tot nieuwe SARS-CoV-2-varianten, waaronder Omicron, door kritieke interacties te herstellen die door antigeendrift waren verstoord.
Dit onderzoek beschrijft een nieuw muismodel met een germline-deletie van het FIRE-增强er in de Csf1r-locus, wat leidt tot een selectief tekort aan weefselresidente macrofagen zonder ernstige fysiologische gevolgen en een mogelijkheid biedt om de functies van deze cellen te bestuderen.
Dit onderzoek toont aan dat de ziektecontext bepaalt welke cellen IL-17 signaleren bij ontstekingshuidziektes, waarbij fibroblasten de primaire doelwitcellen zijn bij hidradenitis suppurativa, terwijl zowel fibroblasten als keratinocyten een rol spelen bij psoriasis.
Deze studie toont aan dat specifieke vroege immuunreacties, zoals verhoogde antivirale transcriptie en expansie van CD16++ monocyten, al vóór de systemische heropleving van HIV optreden en verschillen tussen individuen die het virus kunnen onderdrukken en zij die dat niet kunnen.
Dit onderzoek toont aan dat HIV-1-infectie geen intrinsieke weerstand tegen celdood door cytotoxische T-lymfocyten conferert, waarbij de waargenomen overlevingsvoordelen voornamelijk worden veroorzaakt door Nef-gemedieerde vermindering van MHC-klass I-antigenen op het celoppervlak.
Deze studie toont aan dat neonatale regulatorische T-cels een cruciale rol spelen bij de vorming van longblaasjes door neutrofiel-gemedieerde ontsteking te remmen, waardoor een evenwichtige epitheelontwikkeling en normale longstructuur worden gewaarborgd.