2416 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel introduceert een Riemanniaanse gewijzigde Newton-methode voor kwantumzoekproblemen die, zonder extra overhead en uitsluitend gebruikmakend van de standaard Grover-orakels, een dubbel-logaritmische complexiteit in precisie bereikt door de kwadratische convergentie van de Riemanniaanse Newton-richting te benutten.
Dit artikel bewijst exponentiële verval van correlaties in het hoge-temperatuurregime voor een familie niet-lineaire sigma-modellen op met als doelpunt de hyperbolische supermanifold , waarbij het bewijs rust op een reductie tot een marginale fermionische theorie gecombineerd met clusterontwikkeling en Grassmann-normen.
Deze paper biedt een overzicht van recente vooruitgang op het gebied van toestandsafhankelijke Lieb-Robinson-begrenzingen voor Bose-Hubbard-Hamiltonianen en presenteert een korter bewijs voor een zwakkere, maar nog steeds polynomiale snelheidsbegrenzing.
Dit artikel onderzoekt het conditioneren van het Beneš-proces op eerste-doorgangstijden en onthult dat dit proces bij een eindige tijds horizon identiek gedraagt aan geconditioneerd Brownse beweging met drift, terwijl het bij een oneindige horizon verschillende processen met dezelfde eerste-doorgangstijdsverdeling toont, wat de structurele relaties tussen Beneš-, Brownse en taboe-dynamica verder verduidelijkt.
Dit artikel bestudeert twee-dimensionale Coulomb-gassen op een annulus bij een inverse temperatuur van met behulp van orthogonale polynomen, waarbij wordt aangetoond dat continue rotatiesymmetrie leidt tot universeel gedrag in de thermodynamische limiet, terwijl discrete symmetrie een breuk in deze universaliteit veroorzaakt.
Dit artikel bewijst de regulariteit van Gibbs-maatstaven voor onbegrensde spinsystemen op algemene grafen met super-Gaussische staarten, door een plus-maatstaf te construeren die een begrensd Radon-Nikodym-afgeleide toelaat en aanzienlijk verder gaat dan eerdere resultaten door het toestaan van sneller groeiende randvoorwaarden.
Dit artikel breidt de geometrische analyse van Euler-elementen in de algebraïsche kwantumveldtheorie uit door orthogonale paren te definiëren en hierop gebaseerde veralgemeende versies van de Bisognano-Wichmann- en Spin-Statistiek-stellingen af te leiden die klassieke resultaten herwinnen en de onderliggende structuur verdiepen.
Dit artikel combineert eerdere resultaten over magnetische pseudo-differentiaaloperatoren met magnetische Weyl-supercalculus om eigenschappen zoals begrensdheid, compactheid en Schatten-klasse-eigenschappen van superoperatoren te bewijzen, een Beals-type commutatorcriterium te formuleren en voldoende voorwaarden voor volledig positieve en spoorbehoudende afbeeldingen af te leiden.
Dit artikel bewijst dat het integraalgemiddeld-spectrum van de primitieve van de gerandomiseerde Riemann-zètafunctie en van holomorfe multiplicatieve chaos bijna zeker de door Kraetzer voorspelde vorm heeft, hoewel deze functies niet injectief zijn.
Dit artikel onderzoekt de lokale welgesteldheid, golfbreking en de universele opblaas-snelheid van -2 voor een Camassa-Holm-type vergelijking met tijdsafhankelijke dissipatie, waarbij nieuwe criteria voor golfbreking worden afgeleid die zowel puntsgewijze gradiëntvoorwaarden als gemengde amplitude-gradiëntvoorwaarden omvatten.