2416 papers
De wiskundige natuurkunde, vaak afgekort als math-ph, vormt de brug tussen strikte wiskundige theorieën en de fundamentele wetten van het universum. In dit gebied worden complexe systemen uit de mechanica, statistische fysica en kwantumtheorie geanalyseerd met behulp van geavanceerde wiskundige methoden, zonder dat het direct om experimentele data gaat. Het gaat hier om het bouwen van een stevige theoretische basis die later kan worden getoetst aan de werkelijkheid.
Op Gist.Science vinden we al het nieuwste onderzoek op dit terrein rechtstreeks van arXiv. Wij verwerken elk nieuw voorpublicatiedocument in deze categorie om zowel een toegankelijke, alledaagse uitleg als een gedetailleerde technische samenvatting te bieden. Zo maken we de diepgaande inzichten van wiskundige fysici toegankelijk voor iedereen, van studenten tot experts. Hieronder vindt u de meest recente publicaties binnen dit fascinerende vakgebied.
Dit artikel generaliseert het Wigner-theorema door aan te tonen dat niet-inverteerbare symmetrieën in de kwantummechanica moeten worden gerealiseerd als projectieve unitaire of anti-unitaire transformaties (partiële isometrieën), waardoor het concept van fysische toestanden wordt uitgebreid tot equivalentieklassen in een uitgebreide, gekoppelde Hilbertruimte.
Dit artikel herintroduceert en vervolledigt het concept van 'geconstrueerde instantonen' om de vervalrate van het vacuüm te berekenen in scalar veldtheorieën zonder bestaande zadelpunten, waarbij numerieke oplossingen voor een massief scalair veld met negatieve kwartische zelfinteractie een tweevoudige structuur van oplossingen onthullen die onderscheiden worden op basis van hun negatieve modi.
Deze paper toont aan dat Gaussische concentratie voor willekeurige velden die als eindige coderingen van i.i.d.-velden worden gegenereerd, behouden blijft onder specifieke momentvoorwaarden, wat leidt tot scherpe noodzakelijke en voldoende voorwaarden voor concentratie in klassieke roostermodellen zoals het Ising-model, gekoppeld aan de unieke fase en in één dimensie aan geometrische ergodiciteit.
Dit artikel presenteert een theoretisch bewijs voor de unieke bepaling van de initiële druk in fotoakoestische tomografie met tijdsafhankelijke demping en introduceert een robuust, gradiëntvrij numeriek reconstructiemethode gebaseerd op het maximumprincipe van Pontryagin.
Deze studie bewijst dat de ruimtelijke gradiëntuitbreiding van niet-relativistische hydrodynamische systemen strikt Borel-summabel is ondanks zijn divergentie, en dat het opleggen van relativistische causaliteit resulteert in een convergente expansie met een eindige straal.
Dit artikel bewijst dat de kwadratische toewijzing, die onder normalisatie leidt tot de standaard Born-regel, de enige niet-negatieve, verfijning-stabiele geïnduceerde gewichtswaarde is op robuuste recordsectoren binnen een toelaatbare Hilbert-recordlaag, mits aan twee structurele voorwaarden wordt voldaan: interne equivalentie van toelaatbare binair-verfijningsprofielen en voldoende rijkdom aan toelaatbare verfijning.
Dit artikel onderzoekt duality-invariante hogere-afgeleide correcties voor geladen zwarte gaten in de heterotische snaartheorie in twee dimensies, waarbij het aantoont dat de conventionele perturbatieve aanpak faalt, een niet-perturbatieve parametrisatie gebruikt om de correcte lading-massa-verhouding te vinden, en concludeert dat de entropie van extremale zwarte gaten binnen het attractormechanisme niet wordt gereduceerd door deze correcties.
Dit artikel bewijst dat de uitbreiding van de Clifford-groep van een eindige abelse groep door de bijbehorende symplectische groep precies dan splitst als de orde van de groep niet deelbaar is door vier, waarmee een conjectuur van Korbelář en Tolar voor willekeurige eindige abelse groepen wordt bevestigd.
Dit artikel analyseert de dynamische Dopplereffecten veroorzaakt door niet-lineaire relativistische beweging, waarbij het zowel de invloed van relativistische versnelling en 'jolt' als de geometrische parameters kromming en torsie uit het 4D Frenet-Serret-raamwerk koppelt aan spectrale vervormingen en signaalamplitudes voor toepassingen in radar en communicatie.
Dit artikel toont aan dat de Lyness-mapping alleen voor het geval N=2 in standaardvorm gedautonomiseerd kan worden, maar dat voor willekeurige N een gedautonomiseerde vorm mogelijk is via de afgeleide vorm, wat leidt tot een nieuwe realisatie van het principe van volledige gedautonomisatie waarbij de dynamische graad voorkomt in de groei van niet-lineaire late-singulariteitsopsluitingsvoorwaarden.